ADVERTORIAL
Ο Παύλος δεν είναι ένας κλασικός έφηβος. Αν κανείς ανοίξει την ντουλάπα του θα βρει εννιά πανομοιότυπα γκρι μπλουζάκια και επτά τζιν παντελόνια. Δεν του αρέσει να σπαταλά ενέργεια σε αμέτρητες επιλογές και δύσκολες αποφάσεις. Κάθε πρωί πίνει έναν φρεσκοστυμμένο smoothie και παίρνει ένα φρούτο στην τσέπη για τον δρόμο προς το σχολείο. Και απολαμβάνει αυτήν τη ρουτίνα κάθε φορά το ίδιο. Είναι εξαιρετικά απολαυστική η ευκολία που παρέχει μια τέτοια «μη-επιλογή». Προσπαθεί, όπου μπορεί, να κάνει την καθημερινή του ζωή να φαίνεται λιγότερο σαν δοκιμασία. Το δικό του «αντισυμβατικό» μοντέλο εφηβείας είναι ακριβώς αυτό: λιγότερες επιλογές, πιο ήσυχη ζωή. Ίσως η αιτιολογία αυτής της στάσης να βρίσκεται στα απολύτως προφανή. Οι αποφάσεις που καλείται να πάρει ο ίδιος στο άμεσο χρονικό διάστημα είναι κομβικές. Το «τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις» βρίσκεται τώρα μια ανάσα μακριά και η πιο σωστή επιλογή είναι για εκείνον σχεδόν άγνωστη. «No clue», που λένε και οι συνομήλικοί του.
Αυτό το λεγόμενο «βασανιστήριο» της επιλογής κορυφώνεται τις ημέρες που χρειάζεται να βοηθήσει τον πατέρα του στα ψώνια της εβδομάδας. Δεκάδες χιλιάδες σειρές προϊόντων σε αχανείς διαδρόμους, χρωματιστές ενδείξεις καλύτερης τιμής και αμέτρητες συσκευασίες πολλαπλασιάζουν το μαθηματικό πρόβλημα στο μυαλό του. Κι ας είναι εξαιρετικά καλός στα μαθηματικά. Εδώ, η άσκηση προκαλεί σύγχυση και τα αποτελέσματα βγαίνουν συνήθως τυφλοσούρτη ή σε mode τυχαίας λειτουργίας. Random, δηλαδή!
Ο Παύλος ήταν από μικρός παιδί της φύσης και όχι της μεγάλης, φασαριόζικης πόλης. Ένα εντυπωσιακά σκεπτόμενο άτομο για την ηλικία του, που έμαθε νωρίς να αναγνωρίζει τις κάθε λογής επιπτώσεις των μικρών πράξεων στον κόσμο γύρω του. Έτσι του ξύπνησε και η αγάπη για οτιδήποτε φυσικό, απλό, καλό για τους ανθρώπους, αλλά και για τον πλανήτη. Το να «ξεφορτωθεί» με έναν τρόπο τα περιττά της καθημερινότητάς του ίσως ήταν και ένας τρόπος να συνταχθεί καλύτερα με τη συνειδητή πλευρά της κατανάλωσης και της ζωής γενικότερα.
Στα επόμενα ψώνια στα καινούργια Lidl της περιοχής, ο μπαμπάς του τον θέλει για παρέα. Κι ενώ ο Παύλος συνήθως δυσφορεί με τη συγκεκριμένη συνθήκη, αυτήν τη φορά ακολουθεί σε χαλαρή διάθεση. Μπαίνοντας στο κατάστημα και για επίσπευση της διαδικασίας, το δίδυμο χωρίζεται με σκοπό να συλλέξει γρήγορα τα απαραίτητα. Για την ακρίβεια, ο Παύλος αναλαμβάνει μόνο τα εύκολα. Φρούτα και λαχανικά, το πιο γνώριμο κομμάτι της διατροφής του. Κι όμως εκεί τον περιμένει μια ιδιαίτερη έκπληξη. «Επίλεξε με», διαβάζει σε μια επιγραφή ενός ειδικού stand του οπωροπωλείου. Σακούλες γεμάτες φρούτα και λαχανικά, επιλεγμένα με την ίδια ποιότητα και προσοχή, παρά τις μικρές οπτικές ατέλειες τους. «ΤΕΛΕΙΟ», σκέφτεται δυνατά. Το προσωπικό του σύστημα φιλτραρίσματος «τικάρει» αμέσως τη συνθήκη και η σακούλα μπαίνει στο καλάθι σε δευτερόλεπτα. Αποφυγή σπατάλης, αλλά και περιττής σκέψης – δύο σε ένα.
Μια σακούλα έτοιμη να καταναλωθεί με κριτήριο την ουσία του περιεχομένου της και όχι την εμφάνιση. Οι εφηβικές του αξίες ξαφνικά ματσάρουν τέλεια. Κι όχι μόνον οι δικές του, αλλά και όλων εκείνων των νέων που νοιάζονται και φέρνουν αυτό το νοιάξιμο κάθε μέρα στο «τραπέζι» του μέλλοντος. Μια ουσιαστική πρόοδος, πέρα από θρανία και τόμους βιβλίων. Ο Παύλος τρέχει να βρει τον πατέρα του περήφανος για την επιλογή του. Η αποστολή του έχει έρθει εις πέρας επιτυχώς. Και εκεί συνειδητοποιεί ότι τελικά, ίσως κάποιες επιλογές αξίζει πραγματικά να τις κάνεις.
Χρόνο με τον χρόνο, η ανάγκη για συντονισμένη περιβαλλοντική δράση έχει γίνει όλο και πιο κρίσιμη. Αλλά ακριβώς, όπως η βιοποικιλότητα προσδίδει σε ένα οικοσύστημα τη δύναμη και την ανθεκτικότητά του, οι νέοι του σήμερα είναι οι μόνοι που μπορούν να κοιτάξουν κατά πρόσωπο τις μεγάλες αποφάσεις που φέρνουν και μεγάλες αλλαγές. Και ο Παύλος καταλαβαίνει πια ότι μια «default» λειτουργία, μια προεπιλογή χωρίς σκέψη, μπορεί να είναι εξίσου μια επιλογή. Αλλά χωρίς την ουσιαστική δύναμή της. Είναι ενδυναμωτικό να μπορείς να επιλέγεις κάτι καλό για σένα και τους γύρω. Και εκείνος μόλις έχει πάρει το καλύτερο μάθημά της εβδομάδας στους διαδρόμους ενός σούπερ μάρκετ. Και ο μπαμπάς του, φαίνεται να το χαίρεται διπλά. Ή μάλλον τριπλά! Με γεμάτη σακούλα, γεμάτο πορτοφόλι αλλά κυρίως μια γεμάτη καρδιά.
