ADVERTORIAL
Το φετινό -έκτο- καλοκαίρι στο γραφείο βρίσκει την Πένυ κάτω από το air-condition να μελετά στα κλεφτά νέα σχέδια σε ένα παλιό βιβλίο για την υφαντική. Το χόμπι της, βγαλμένο από άλλη εποχή και πραγματικότητα, είναι το κέντημα. Ο χρόνος που αφιερώνει στο βελόνι είναι πλέον ελάχιστος, ενδιάμεσα σε κάτι ζεστά απογεύματα που μένουν κενά, καθώς η εβδομάδα σέρνεται προς το τέλος της. Το φετινό καλοκαίρι έχει μια διαφορετική αίσθηση για την ίδια. Το μόνιμο θέμα συζήτησης με τους συναδέλφους είναι πως παρά τη νωχελική του φύση, το καλοκαίρι έχει αποδειχτεί η εποχή των μεγάλων και πιο τολμηρών αποφάσεων. Κι είναι αυτή ακριβώς η ανέμελη και χαλαρή προσωπικότητά του που συνήθως ωθεί στις πιο θαρραλέες αλλαγές μοτίβων -και στο κέντημα, αλλά και στη ζωή-. Οι μέρες της πολυαναμενόμενης άδειας ευτυχώς έχουν φτάσει και το πλοίο αναχωρεί για τη Μυτιλήνη, το νησί της γιαγιάς Πηνελόπης.
Άφιξη και άμεση στάση στα Lidl για ανεφοδιασμό του σπιτιού, που έχει μείνει κλειστό από την προηγούμενη σεζόν. Στις φετινές πρώτες αγορές του καλοκαιριού, η Πένυ δεν θα γεμίσει απλά το ψυγείο με τα απαραίτητα, αλλά θα καταφέρει να δώσει μια φρέσκια, σύγχρονη πινελιά σε όλα όσα χαρακτηρίζουν το πετρόκτιστο σπίτι με τη μεγάλη, καταπράσινη αυλή. Τη θαρραλέα, αποφασιστική εκδοχή του καλοκαιριού θα επιβεβαιώσει μια σειρά από καθαριστικά κάθε λογής που θα προστεθούν στο καρότσι πρώτα-πρώτα για το φρεσκάρισμα του σπιτιού. Φρέσκα, δροσερά λαχανικά λουσμένα με ελαιόλαδο και μυρωδικά, όλων των ειδών τα βιολογικά τυριά και μπόλικοι θαλασσινοί μεζέδες θα συνοδεύσουν το μεσημεριανό ουζάκι που δεν χάνει τη θέση του στο τραπέζι μετά την πρωινή βουτιά. Κάτω από τις μπροστινές θέσεις του αυτοκινήτου θα στριμωχτούν δροσιστικά, ελληνικά πεπόνια και καρπούζια – τα must-haves μετά τη μεσημεριανή σιέστα. Η λίστα έχει καλυφθεί πλήρως και εντός budget, όπως συμβαίνει στο νησί, αλλά και στην πόλη, καθώς κάποιες συνήθειες ταξιδεύουν με την Πένυ όπου κι αν βρεθεί. Και ευτυχώς «ταξιδεύουν» μαζί της και τα Lidl.
Στην αυλή του σπιτιού, την περιμένει ο επί πολλά έτη γείτονας, κύριος Ταξιάρχης, απολαμβάνοντας τον καφέ του σε χαμηλή σκαλιστή κούπα. Έχει εναποθέσει στο πλατύσκαλο της αυλής μια μεγάλη καφέ κούτα. Μέσα της κρύβεται μια παλιά ραπτομηχανή, κειμήλιο της γυναίκας του. Είχε φέρει τις προάλλες κάποιον για να σουλουπώσει τα μηχανικά της μέρη και να την κάνει σαν καινούργια. «Μπορεί και να σου χρησιμεύσει. Είναι αντίκα, δεν χαλάνε αυτά ποτέ!», θα της πει ενθουσιασμένος. Εισαγωγή στο κέντημα με ραπτομηχανή – μέρος πρώτο. Το πάθος για δημιουργία ως μια παράδοση που «τρέχει» στην καρδιά της οικογένειας από πολύ παλιά, είναι ορατή σε κάθε γωνιά του σπιτιού της νησιώτισσας υφάντριας Πηνελόπης. Και κάτι μαρτυρά πως η συνονόματη εγγονή ίσως σύντομα διαδεχθεί τη γιαγιά και στους δύο αυτούς τίτλους. Στο πέρασμα του χρόνου, ένα παλιό στημόνι έχει μετατραπεί σε φωτιστικό, ενώ κρεμαστά κεντητά «καλημερίζουν» εδώ και αρκετά χρόνια από τους πέτρινους τοίχους, δίνοντας όσο πιο χειροπιαστά και αυθεντικά γίνεται τη συνέχεια της ιστορίας.
Το κέντημα ξεκινά στη σκιά μιας μεγάλης φυλλωσιάς. Κι όσο οι μέρες περνούν, η κλωστή οδηγεί σε ολοένα και πιο διαφορετικά δημιουργικά μονοπάτια. Βελονιές ελεύθερες και σχέδια ακανόνιστα. Η Πένυ ξηλώνει, κόβει, διορθώνει και ράβει από την αρχή μια νέα προοπτική για τη ζωή της. Αποφασίζει να μείνει στο νησί για περισσότερο απ’ όσο διαρκεί η άδειά της. Θα κεντήσει νέο thread για την πραγματικότητά της, μακριά από εκείνα των emails. Και μπορεί να το κάνει τελικά και επάγγελμα. Το σκέφτεται. Ένα σόλο ταξίδι στο νησί και το σπίτι της γιαγιάς φέρνει στο φως μια ολοφάνερη ανάγκη για επαναδιαπραγμάτευση που έχει για καιρό καταχωνιαστεί στο συρτάρι με τα ραφτικά. Ή και για μια έξτρα εσωτερική αναθεώρηση με τα θέλω, τα πρέπει, τα αν και τα μπορώ.
Τελευταία βελονιά του πρώτου καλοκαιριού στη Μυτιλήνη, πρώτη απόπειρα δημιουργίας ενός νήματος που δεν τελειώνει παρά μόνο όταν ολοκληρωθεί το πιο εμπνευσμένο «σχέδιο». Ένα σχέδιο, εντελώς εκτός γραμμών και ορίων και απόλυτα εντός ονείρων και αληθινών επιθυμιών. Γιατί ό,τι πηγάζει από μέσα, πάντα θα βρίσκει τρόπο να υφαίνεται ξανά και ξανά από την αρχή. Είμαστε, άλλωστε, αυτό που κάνουμε και πράττουμε αποτελεσματικά. Εκείνο που δημιουργούμε καθημερινά με επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στο κέντημα.
