Τους XAXAKES τους έχω δει μια φορά live. Ήταν πριν πολλά χρόνια στην Λάρισα. Ήμουν μόνο μερικές μέρες στην πόλη και θα έμενε κάποιους μήνες για δουλειά. Αν και την επόμενη μέρα έπρεπε να ξυπνήσω πρωί δεν υπήρχε περίπτωση να τους χάσω. H συναυλία τους  ήταν σε ένα κλαμπ στο ποτάμι. Ο Νάστας είχε εμφανιστεί με ένα κατακόκκινο κουστούμι και χαμογελούσε συνέχεια. Δεν είχε την υπερβολική άνεση του σταρ. Είχε την άνεση του ανθρώπου που κινείται σε έναν δικό του κόσμο. Έμοιαζε «δικός μας» αλλά ήταν σαν να άνηκε κάπου αλλού. Σε ένα δικό του σύμπαν χωρίς όμως να μας αποκλείει από αυτό.

Στην μπάντα ήταν τότε και η γυναίκα του η Ντομινικ. Την θυμάμαι να στέκεται δίπλα του και τον Νάστα να φωνάζει ανάμεσα στα κομμάτια: «Ποιος θα κεράσει αυτό το κορίτσι ένα ουίσκι;». Στο κλαμπ ήταν και τα παιδιά του τα οποία έτρεχαν γύρω-γύρω κατά την διάρκεια της συναυλίας.

 

Πριν μερικές μέρες διάβασα μια συνέντευξη του Γιάννη Νάστα στο JumpingFish.gr. Λέει για το νέο του κομμάτι με τίτλο «I Wanna Go Dancing»: «Οχι, το "I Wanna Go Dancing" γράφτηκε τώρα, αυτό είναι το πιο καινούργιο μου κομμάτι. Αυτό ξεκίνησε σε μια φάση “με πυροβολάς;”, “είμαι κουφός εγώ”. Σε στυλ “μας την έχουνε πέσει”, ρε παιδί μου, ότι “με πυροβολάνε όλοι οι μ*****ς” και εγώ “I wanna go dancing baby”, πάμε να χορέψουμε.»

Ξαναθυμήθηκα εκείνη την βραδιά ικανοποιημένος που ο τραγουδιστής των XAXAKES παραμένει «κουφός» και το σύμπαν του παραμένει αλεξίσφαιρο και ανέγγιχτο από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Το «I Wanna Go Dancing» έχει ένα ρετρό κοσμοπολίτικο αέρα. Σαν να χαράζει μια καλοκαιρινή μέρα κάπου στο Αιγαίο και η ζωή να είναι μόνο ωραία.