Στα ποντίκια η ανθρωπιά

Facebook Twitter
0

 Από τη Μαρία Παπαπαναγιώτου

  

        

Τα γενναιόδωρα χάμστερς κατά την διάρκεια των δύο εβδομάδων του πειράματος απαρνιόταν κατ’επανάληψη τον αγαπημένο τους μεζέ που είναι η σοκολάτα, για να απελευθερώσουν το καθένα τον φίλο του ποντικάκι που το πείραμα το είχε παγιδεύσει στο διπλανό κλουβί. Μετά απ' αυτό μοιραζόταν  την σοκολάτα τους.

Τέτοιου βαθμού "υπερπροσφορά" για τους ανθρώπους είναι τουλάχιστον αγαθός ρομαντισμός. 

Η ποντικίσια αλληλεγγύη όμως, το αίσθημα προστασίας προς το συμπόντικο, η γενναιόδωρή τους φροντίδα και ο αλτρουισμός, τα αναγάγουν σε αξίες προερχόμενες απο το αρχέγονο ένστικτο της φύσης, και όχι ανθρώπινες, όπως η Κοινωνιολογία των ανθρώπων έχει ισχυριστεί. 

 

Τα ποντίκια έχουν αποδείξει σε σειρά παλαιότερων ερευνών ότι έχουν έντονη την ιδιότητα της συναίσθησης. Παθαίνουν κατάθλιψη όταν βρίσκονται μαζί με άλλα καταθλιπτικά ποντικάκια. Εκδηλώνουν συμπτώματα πόνου όταν βρίσκονται δίπλα σε άλλο ποντικάκι που πονάει.

Έτσι στο συγκεκριμένο πείραμα τα ποντίκια για να απελευθερώσουν το παγιδευμένο συμποντικάκι τους πέρασαν στην αρχή κι αυτά την αγωνία της παγίδας συμπάσχοντας μαζί τον φίλο τους. 

  • Είχαν το εμπόδιο της πόρτας της παγίδας, που στην προσπάθειά τους να την ανοίξουν, κινδύνευαν κι αυτά να παγιδευτούν ή να τραυματιστούν.
  • Είχαν επίσης την επιλογή να μην ασχοληθουν με τίποτε από τα παραπάνω, κι αντίθετα ν’ απολαμβάνουν την ελευθερία τους βλέποντας τον συμπόντικο να υποφέρει, ενώ θα το 'ριχναν στις λιχουδιές που το πείραμα τους επεφύλασσε ως εναλλακτική .

Και όμως .

Είτε το κλουβί ήταν τέτοιο που θα μπορούσαν να παίζουν στον ίδιο χώρο μαζί μετά, είτε το κλουβί με την παγίδα είχε άλλο διαχωριστικό, και δεν μπορούσαν να είναι σε ενιαίο χώρο μετά, οι ήρωες παρέμειναν ήρωες. Δεν έτρωγαν τίποτε μέχρι να ολοκληρώσουν την επιχείρηση σωτηρίας του συμπόντικου, και ως περίσσεια φροντίδα, τον τάιζαν με την σοκολάτα τους μετά.

Το πείραμα διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου, και κατέληξε στο ότι η αλληλοβοήθεια και η συμπόνοια είναι στοιχεία όχι επίκτητα της κάθε προσωπικότητας, αλλά στοιχεία κληρονομικά στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους .

Μήπως είναι από εκείνα που, κι αν τα κληρονομήσαμε, εκφυλίζονται ως ιδιότητες κατα την εξέλιξη του είδους .... 

 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σε έναν κόσμο που απαιτεί από τις γυναίκες να είναι πιο πετίτ, το να σηκώνω βάρη μού έμαθε το αντίθετο

Υγεία & Σώμα / Γιατί όλο και περισσότερες γυναίκες επιλέγουν την προπόνηση με βάρη

Αυτού του είδους η γυμναστική μού θυμίζει καθημερινά ότι η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στους μυς, αλλά και στην αυτοπεποίθηση και την πίστη πως μπορώ να ξεπεράσω τα όριά μου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Τα φρούτα, τελικά, μας αδυνατίζουν ή μας παχαίνουν;

Ψυχή & Σώμα / Τα φρούτα, τελικά, μας αδυνατίζουν ή μας παχαίνουν;

Είναι χρήσιμα ή καταστρέφουν τη δίαιτά μας; Έχει σημασία τι ώρα τα τρώμε; Έχουν διατροφική αξία οι χυμοί τους. Η διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα μιλά στη LiFO για τα φρούτα και τη θέση τους σε μια ισορροπημένη διατροφή.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Μήπως αδικούμε το καρπούζι; Ένας γιατρός απαντά

ΗΕΑLTHY PEOPLE / Είναι τελικά το καρπούζι μια βόμβα ζάχαρης; Ένας γιατρός απαντά

Από την προστασία των αγγείων και την καλύτερη αθλητική απόδοση μέχρι τις ανησυχίες για το σάκχαρο, το καρπούζι αποτελεί συχνά αντικείμενο συζήτησης και διαφωνιών. Είναι τελικά μια «βόμβα ζάχαρης» ή ένα από τα πιο υποτιμημένα φρούτα του καλοκαιριού; Η επιστήμη δίνει την απάντηση.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ
«Πάλι λάθος τα έκανες»: Πόσο πληγώνει η κριτική τα παιδιά μας;

Ψυχή & Σώμα / «Πάλι λάθος τα έκανες»: Πόσο πληγώνει η κριτική τα παιδιά μας;

Θεωρητικά, οι γονείς ασκούν κριτική στα παιδιά τους με σκοπό να τα βοηθήσουν να βελτιωθούν. Κάποτε όμως σταματάει να είναι εποικοδομητική και αρχίζει η υποτίμηση. Η ψυχολόγος Αγνή Μαριακάκη μιλά στη LiFO γι’ αυτήν τη λεπτή γραμμή που οι γονείς δεν πρέπει να ξεπερνούν.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ