Στα ποντίκια η ανθρωπιά

Facebook Twitter
0

 Από τη Μαρία Παπαπαναγιώτου

  

        

Τα γενναιόδωρα χάμστερς κατά την διάρκεια των δύο εβδομάδων του πειράματος απαρνιόταν κατ’επανάληψη τον αγαπημένο τους μεζέ που είναι η σοκολάτα, για να απελευθερώσουν το καθένα τον φίλο του ποντικάκι που το πείραμα το είχε παγιδεύσει στο διπλανό κλουβί. Μετά απ' αυτό μοιραζόταν  την σοκολάτα τους.

Τέτοιου βαθμού "υπερπροσφορά" για τους ανθρώπους είναι τουλάχιστον αγαθός ρομαντισμός. 

Η ποντικίσια αλληλεγγύη όμως, το αίσθημα προστασίας προς το συμπόντικο, η γενναιόδωρή τους φροντίδα και ο αλτρουισμός, τα αναγάγουν σε αξίες προερχόμενες απο το αρχέγονο ένστικτο της φύσης, και όχι ανθρώπινες, όπως η Κοινωνιολογία των ανθρώπων έχει ισχυριστεί. 

 

Τα ποντίκια έχουν αποδείξει σε σειρά παλαιότερων ερευνών ότι έχουν έντονη την ιδιότητα της συναίσθησης. Παθαίνουν κατάθλιψη όταν βρίσκονται μαζί με άλλα καταθλιπτικά ποντικάκια. Εκδηλώνουν συμπτώματα πόνου όταν βρίσκονται δίπλα σε άλλο ποντικάκι που πονάει.

Έτσι στο συγκεκριμένο πείραμα τα ποντίκια για να απελευθερώσουν το παγιδευμένο συμποντικάκι τους πέρασαν στην αρχή κι αυτά την αγωνία της παγίδας συμπάσχοντας μαζί τον φίλο τους. 

  • Είχαν το εμπόδιο της πόρτας της παγίδας, που στην προσπάθειά τους να την ανοίξουν, κινδύνευαν κι αυτά να παγιδευτούν ή να τραυματιστούν.
  • Είχαν επίσης την επιλογή να μην ασχοληθουν με τίποτε από τα παραπάνω, κι αντίθετα ν’ απολαμβάνουν την ελευθερία τους βλέποντας τον συμπόντικο να υποφέρει, ενώ θα το 'ριχναν στις λιχουδιές που το πείραμα τους επεφύλασσε ως εναλλακτική .

Και όμως .

Είτε το κλουβί ήταν τέτοιο που θα μπορούσαν να παίζουν στον ίδιο χώρο μαζί μετά, είτε το κλουβί με την παγίδα είχε άλλο διαχωριστικό, και δεν μπορούσαν να είναι σε ενιαίο χώρο μετά, οι ήρωες παρέμειναν ήρωες. Δεν έτρωγαν τίποτε μέχρι να ολοκληρώσουν την επιχείρηση σωτηρίας του συμπόντικου, και ως περίσσεια φροντίδα, τον τάιζαν με την σοκολάτα τους μετά.

Το πείραμα διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου, και κατέληξε στο ότι η αλληλοβοήθεια και η συμπόνοια είναι στοιχεία όχι επίκτητα της κάθε προσωπικότητας, αλλά στοιχεία κληρονομικά στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους .

Μήπως είναι από εκείνα που, κι αν τα κληρονομήσαμε, εκφυλίζονται ως ιδιότητες κατα την εξέλιξη του είδους .... 

 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πότε θα σταματήσει να μας νοιάζει τι θα πει ο κόσμος;

Ψυχή & Σώμα / Πότε θα σταματήσει να μας νοιάζει τι θα πει ο κόσμος;

Πότε μια επιλογή είναι πραγματικά δική μας και πότε υπαγορεύεται από την οικογένεια, την κοινωνία και τον φόβο για το τι θα πουν οι άλλοι; Εξηγεί η διδάκτωρ φιλοσοφίας και συνθετικής ψυχολογίας Χαρά Τράπκου.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Γιατί όλοι (στο TikTok βασικά) φτιάχνουν γλυκά με χουρμάδες;

Υγεία & Σώμα / Γιατί όλοι (στο TikTok βασικά) φτιάχνουν γλυκά με χουρμάδες;

Στη Μέση Ανατολή τους απολαμβάνουν εδώ και αιώνες. Πρόσφατα, τους ανακάλυψαν και οι health fanatics / ζαχαροπλάστες των social media. Δοκιμάσαμε μερικές από τις συνταγές τους και έχουμε να πούμε πως δεν τα πήγαν καθόλου άσχημα με τον χουρμά. 
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Λεύκη: «Κάθε φορά που φοράω μαγιό, ξέρω ότι θα χρειαστεί να δώσω εξηγήσεις»

Ψυχή & Σώμα / Λεύκη: «Κάθε φορά που φοράω μαγιό, ξέρω ότι θα χρειαστεί να δώσω εξηγήσεις»

Πολλοί πιστεύουν ότι η λεύκη είναι μεταδοτική ή επικίνδυνη. Στην πραγματικότητα, η μεγαλύτερη πρόκληση για όσους ζουν με αυτήν είναι το κοινωνικό στίγμα. Η Άννα Γκάργκα μιλά στη LiFO για την αποδοχή του σώματός της και τη ζωή με τη νόσο.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μου δίνουν το χέρι, επειδή έχω ψωρίαση»

Ψυχή & Σώμα / «Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μου δίνουν το χέρι, επειδή έχω ψωρίαση»

Μπορεί η ψωρίαση να μην είναι μεταδοτική, όμως το κοινωνικό στίγμα παραμένει. Η Τίνα Κουκοπούλου μιλά στη LiFO για τη ζωή με τη νόσο, τις διακρίσεις που βίωσε και τη σημασία της ενημέρωσης.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ