Πάνος Κωνσταντόπουλος
Πάνος Κωνσταντόπουλος

 

Πώς θα περιγράφατε το gr design, και πώς αποφασίσατε να το δημιουργήσετε;

Ένα περιοδικό που θέλει να είναι κοντά στους νέους που ασχολούνται με τοπ ντιζάιν, αλλά όχι με την μορφή επίδειξης και πασαρέλας αλλά με εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Ο ρόλος του θέλουμε να είναι ουσιαστικός, ένα ζωντανό περιοδικό παρότι τριμηνιαίο. Η απόφαση να εκδοθεί ήρθε από μια δυνατή παρέα έμπειρων γραφιστών αλλά και δημοσιογράφων που αγαπάνε την αισθητική και το ντιζάιν.

 

 

 

Μπορείτε να μας αναφέρετε μερικά θέματα από τα τεύχη που έχετε βγάλει μέχρι στιγμής για τα οποία είστε έξτρα περήφανος;

Περήφανοι είμαστε που στην συντακτική ομάδα έχουμε έναν άνθρωπο του χώρου μας παγκόσμιας εμβέλειας όχι μόνο για την δουλειά του που είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα αλλά για την προσωπικότητά του και τις κοινωνικές τους ευαισθησίες, τον Δημήτρη Αρβανίτη, τον δάσκαλό μας. H στήλη του «Σκέψεις για το ντιζάιν» μάς κάνει περήφανους!
Από θέματα η αποκλειστική συνέντευξη του Milton Glaser που μάς έδωσε ήταν ενα γεγονός πολύ σημαντικό για το περιοδικό. Αλλά και η στήλη με τις δουλειές, εργασίες, πτυχιακές των νέων σχεδιαστών είναι από αυτές που δείχνουν το μέλλον και μας κάνουν αρκετά περήφανους.

 

Είμαι μιας γενιάς που ανήκει πιο κοντά στο χαρτί, αλλά δεν νομίζω πως υπάρχει ούτε διαμάχη, ούτε λάθος στην επιλογή του μέσου για να επικοινώνήσεις ένα περιοδικό. Αγαπάω την τεχνολογία, με γοητεύει η εξέλιξη των υπολογιστών, η ταχύτητα, η ευκολία αλλά μου αρέσουν οι αισθήσεις, το ξεφύλισμα, η αφή, η μυρωδιά. Αυτά τα έχει το χαρτί και το μελάνι.

 

Από όλες τις συνεντεύξεις που έχετε δημοσιεύσει, μπορείτε να μας μεταφέρετε τα λόγια κάποιου καλεσμένου σας που σας έχουν μείνει;

Πολλά ενδιαφέροντα έχουν γραφτεί σε συνεντέυξεις. Η φράση του Milton Glaser «Μεγάλωσα με εικόνες από άσπρο και μαύρο, με φως και σκοτάδι, με φτώχεια και πλούτο, με γλυκό ξινό...» ήταν μια από τις αγαπημένες μου.

Καθώς επίσης και οι σκέψεις του Φώτη Πεχλιβανίδη που με εχουν συγκινήσει όταν τον ρωτήσαμε για μια εικόνα που αγαπάει: «Όλη µου η ζωή είναι µια διαδοχή από εικόνες που διαλύονται η µία µέσα στην άλλη. Μερικές απ' αυτές επικράτησαν και µε ενέπνευσαν για άλλες εικόνες. Μία απ' αυτές είναι η «Sun in an Empty Room», 1963, του Edward Hopper. Απεικονίζει το φως του ήλιου που µπαίνει σ' ένα άδειο δωµάτιο, τόσο λιτό και έρηµο, χωρίς την ανθρώπινη παρουσία, µια εικόνα τόσο διφορούµενη, µε µια ποιητική διάσταση που συλλαµβάνει την αποξένωση και τη µοναξιά της ζωής. Τη λατρεύω. Μερικές φορές έχω την αίσθηση πως κατοικώ µέσα εκεί και ακούω το θρόισµα των δέντρων απ' έξω».

 

«Sun in an Empty Room», 1963, του Edward Hopper
«Sun in an Empty Room», 1963, του Edward Hopper

 

Με μεγάλη γενναιότητα, για την εποχή, επενδύσατε στο χαρτί. Γιατί θεωρείτε πως είναι σημαντικό το gr design να κυκλοφορεί ως έντυπο, και τι παραπάνω προσφέρει αυτό από μια ιντερνετική του εκδοχή;

Είμαι 42 χρονών, μιας γενιάς που ανήκει πιο κοντά στο χαρτί, αλλά δεν νομίζω πως υπάρχει ούτε διαμάχη, ούτε λάθος στην επιλογή του μέσου για να επικοινώνήσεις ένα περιοδικό. Αγαπάω την τεχνολογία, με γοητεύει η εξέλιξη των υπολογιστών, η ταχύτητα, η ευκολία αλλά μου αρέσουν οι αισθήσεις, το ξεφύλισμα, η αφή, η μυρωδιά. Αυτά τα έχει το χαρτί και το μελάνι. Ας τα απολαύσουμε μακρυά από τις οθόνες, όσο ακόμη μπορούμε... Επίσης είναι όμορφο ένα περιοδικό να υπάρχει στην βιβλιοθήκη μας, στο γραφείο μας, ακόμη και ως αντικείμενο.

 

 

 

Ποια θα λέγατε πως είναι η σημασία του design αλλά και της αισθητικής γενικότερα στη σημερινή εποχή της κρίσης;

Η κρίση στην χώρα μας δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Πάντα είχαμε κρίση από την εποχή του Καποδίστρια. Η Ελλάδα ταλαιπωρείται ιστορικά και το πληρώνει. Απλώς σήμερα είναι ορατή. Δεν είναι τόσο για μένα κρίση οικονομική αλλά ηθική. Δεν υπάρχουν θεσμοί, το κρατος είναι απέναντι από τον λαό, εχθρός, μας τιμωρεί. Οι πολιτικοί τάζουν μόνο και έχουν διαμορφώσει εναν λαό να περιμένει μόνο την επιδότηση και την επιχορήγηση. Που είναι οι νεοι; Δειτε την πόλη μας, έχουμε γεμισει με καφέ σε κάθε γωνιά. Ιδού, η απάντηση στην Ελλάδα της κρίσης. Νομιζω πως το ντιζάιν και την αισθητική πρέπει να τα ψάξουμε στην παιδεία μας. Εκει θα αναζητήσουμε την σημασία αντίστασης στην κρίση. Η πρόθεση του ντιζάιν είναι να προσδώσει λύσεις σε χρηστικά πράγματα λέει ο Μιχάλης Κατζουράκης. Για να δώσουμε λύσεις χρειάζεται μόρφωση, παιδεία, αλληλεγγύη, σεβασμός, αξοπρέπεια και αγάπη για την κοινωνία. Τότε το ντιζάιν έχει ρόλο και απαντήσεις.

 

 

 

Είναι αγνοημένη σε ένα βαθμό η ιστορία του ελληνικού graphic design αλλά τα τελευταία χρόνια, χάρη σε εκθέσεις αλλά και προσπάθειες όπως η δική σας, αναγνωρίζεται επιτέλους. Ποια είναι η γνώμη σας;

Έχω την αίσθηση πως η καταγραφή και οι εκθέσεις παίζουν τον σημαντικότερο ρόλο. Βιβλία εκδίδονται ελληνικά για το ντιζάιν αλλά δύσκολα αγοράζονται.... Θα μιλήσω όμως για τις εκθέσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Μουσείο Μπενάκη, το «Design Routes» για τον Φρέντυ Κάραμποτ την Αγνή και τον Μιχάλη Κατζουράκη με πρωτοβουλία του Δημήτρη Αρβανίτη, την έκθεση Τυπογραφίας του κ. Τάκη Κατσουλίδη και τα «Τέρατα» της Beetroot. Ηταν σημαντικά γεγονότα που οι γραφίστες ήρθαν πιο κοντά με την ιστορία και την γνώση. Αρα λοιπόν όσο περισσότερες εκθέσεις και γεγονότα γίνονται τόσο δυναμώνει το ελληνικό ντιζάιν.

 

 

 

Στην Θεσσαλονίκη είχε γίνει μια μεγάλη προσπάθεια απ' τον Στέργιο Δελιαλή για τη δημιουργία ενός μουσείου ντιζάιν (ώστε να αξιοποιηθεί και η μοναδική στην Ελλάδα, τεράστια συλλογή του). Πιστεύετε ότι θα μπορούσε να βρει ανταπόκριση μια παρόμοια ιδέα στην Ελλάδα του σήμερα;

Προτιμώ, προς το παρόν, καλύτερες σπουδές ντιζάιν, καλούς και δημιουργικούς καθηγητές στις Σχολές. Σχολάρχες με στόχους και σχέδιο εκπαίδευσης. Συναδέλφους με αλληλεγγύη και στοχασμό. Σπουδαστές που να λειτουργούν με ελευθερία και μεράκι. Και ενα κοινό εκπαιδευμένο και προβληματισμένο. Ολα αυτά είναι πιο σημαντικά, γιατί χωρίς αυτά ενα μουσείο που μπορεί να γίνει φοβάμαι πως θα το επισκέπτονται μόνο οι φύλακές του.

 

 

 

Πώς προέκυψαν τα δέκα διαφορετικά εξώφυλλα για το νέο σας τεύχος; Και πώς επιλέξατε τους δημιουργούς τους;
Συνήθως κάθε τεύχος είναι αφιερωματικό. Φέτος το Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς κλείνει 10 χρόνια λειτουργίας. Το αφιέρωμα ήταν δεδομένο, η πρώτη ψηφιακή μηχανή στην Ελλάδα που ήρθε πρόσφατα και τυπώνει περιορισμένα αντίτυπα μας έδωσε την ευκαιρία να τυπώσουμε δεκα διαφορετικά εξώφυλλα και να λειτουργήσουν σημειολογικά. Οι δημιουργοί επελέγησαν από την συντακτική ομάδα του περιοδικού με παλαιούς αλλά και νεότερους σχεδιαστές. Το gr design έχει ως αρχή να δίνει βήμα προβολης και δημιουργίας σε δημιουργούς. Το αποτέλεσμα ήταν όμορφο, χαρούμενο και οι δουλειές αποτελούν ευκαιρία για προβληματισμό.

 

 

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για την νέα έκδοση των εκδόσεων Gramma που υπογράφετε και έχει τίτλο GRAPHIC DESIGN;

Το βιβλίο 200 σελίδων, είναι μια προσπάθεια κάλυψης ενός βιβλιογραφικού κενού στην Ελλάδα γύρω από τις γραφικές τέχνες. Ειμαι πολύ χαρούμενος για την έκδοσή αυτή και περισσότερο γιατι έχει στηριχτεί με παραδείγματα από δουλειές καταξιωμένων δημιουργικών γραφείων που αναποκρίθηκαν άμεσα. (Beetroot, Cannibal, Designers United, Espresso Studio, K&K, K2 design, Mouse graphics και Red design). Εχει ιδαίτερη εκαπιδευτική αξία δίοτι είναι γραμμένο στα ελληνικά και απευθύνεται στην ελληνική αγορά, ενας«ελβετικός σουγιάς» όπως είπε ο Δ. Αρβανίτης. Περιέχει βασικές αρχές γραφιστικής για την Σύνθεση το Χρώμα την Τυπογραφία, την δημιουργία Μακέτας, την συσκευασία, την σχεδίαση βιβλίου και μια αναφορά στα pictograms.