ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ στο κόμμα του εκτοξεύονταν απειλές για νέα διάσπαση και η ευρύτερη περιοχή –Ισραήλ, Λίβανος, Γάζα, Ιράν– είχε πάρει φωτιά με την αγωνία να χτυπάει κόκκινο, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε μια ανάρτηση στην πλατφόρμα X (πρώην Τουίτερ), προτρέποντας το κοινό του να ακολουθήσει τα σόσιαλ μίντια του ινστιτούτου του, ώστε να μαθαίνουν «πρώτοι τις νέες δράσεις κι εκδηλώσεις» του.
Προφανώς, αυτή δεν ήταν η παρέμβαση που περίμεναν από εκείνον όσα μέλη του κόμματος ανέμεναν την τοποθέτησή του για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σπαράσσεται από τις έριδες. Τα πολυάριθμα σχόλια που δέχθηκε από απογοητευμένους πρώην οπαδούς του, οι οποίοι αισθάνονται εγκαταλειμμένοι, ήταν ενδεικτικά.
Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει την απόφαση να μην εμφανίζεται συχνά δημόσια, για να έχουν μια βαρύτητα οι παρεμβάσεις του, στο πλαίσιο του rebranding και των συμβουλών που του έχει δώσει η διεθνής εταιρεία επικοινωνίας στην οποία απευθύνθηκε, αλλά και για να μη συνδεθεί το όνομά του με την κατάσταση χάους και διάλυσης που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ, παρότι παρακολουθεί τα πάντα και καθοδηγεί τη λεγόμενη «φρουρά» του.
Ακολουθήστε το Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα (@ATsiprasInst) και μάθετε πρώτοι τις νέες δράσεις κι εκδηλώσεις:
— Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras (@atsipras) October 1, 2024
- website: https://t.co/Kum7fdtrK3
- Facebook: Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα - Alexis Tsipras Institute
- Instagram: Alexis Tsipras Institute
- X: Alexis Tsipras Institute -… pic.twitter.com/0sj3eOBb7Q
Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του, μετά από καιρό, ήταν σε πρόσφατη εκδήλωση που διοργανώθηκε από τη δημοτική κίνηση Ανοιχτή Πόλη με επικεφαλής τον Κώστα Ζαχαριάδη, για να του δοθεί ένα βραβείο για τη Συμφωνία των Πρεσπών από τον Πάνο Τριγάζη, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και στενό συνεργάτη του, όπως «κάρφωσε» δημόσια ο Νίκος Κοτζιάς. Ο κ. Τριγάζης έγραψε και άρθρο στην κομματική εφημερίδα «Αυγή», όπου ανέφερε για τον Αλέξη Τσίπρα: «Πιο ώριμος από ποτέ ο 50χρονος σήμερα Έλληνας και Ευρωπαίος πολιτικός ηγέτης –statesman στα αγγλικά– και όχι πολιτικός της σειράς».
Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει την απόφαση να μην εμφανίζεται συχνά δημόσια για να έχουν μια βαρύτητα οι παρεμβάσεις του.
Αυτό ακριβώς που περιέγραψε στην «Αυγή» ο κ. Τριγάζης είναι το νέο προφίλ που θέλει να χτίσει: του Ευρωπαίου πολιτικού, του «statesman», και όχι ενός «πολιτικού της σειράς». Την αρχή γι' αυτό επιδίωξε να κάνει με την εκδήλωση του ινστιτούτου του, από κοινού με τον πρώην πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ τον περασμένο Ιούνιο. Συνέχισε με την ομιλία του στο τουρκικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο της βαθύπλουτης τουρκικής οικογένειας Κοτς, με την οποία διατηρεί και η οικογένεια Μητσοτάκη σχέσεις, και έπεται συνέχεια, καθώς αναζητά νέες ευκαιρίες για ομιλίες εκτός συνόρων, ώστε να χτίσει επικοινωνιακά το διεθνές προφίλ που επιθυμεί.
Ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Koç University
Ο Τσίπρας και οι δημοσκοπήσεις
Στην εκδήλωση του περασμένου Ιουνίου ο Τσίπρας, που κάποτε κατήγγελλε τις δημοσκοπήσεις ως χειραγωγούμενες, παρουσίασε μια δημοσκόπηση της Metron Analysis που έγινε για το Ινστιτούτο Τσίπρα (με ανάθεση της εταιρείας Choose Strategic Communications Partner) και ανέδειξε ως σημαντικότερο εύρημα, προωθώντας το και στα ΜΜΕ, ότι το 83% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και το ίδιο ποσοστό των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ επιθυμούν σύμπραξη των δύο κομμάτων.
Η ερώτηση ήταν γενικά διατυπωμένη κι έλεγε: «Ειδικά για την κεντροαριστερά πιστεύετε ότι πρέπει να υπάρξει σύγκλιση σε ένα ενιαίο σχήμα ή θα πρέπει να συνεχίσει με τα ίδια σχήματα;». Το βασικότερο όμως ήταν ότι (όπως η Metron Analysis σωστά σημείωσε, αλλά αποσιωπήθηκε από εκείνους που την προώθησαν) η συγκεκριμένη ερώτηση είχε μικρότερη βάση από 60 απαντήσεις, κάτι που σημαίνει ότι κανονικά δεν έπρεπε να ληφθεί καν υπόψη το αποτέλεσμα, αφού το δείγμα ήταν τόσο μικρό.
Το αμέσως επόμενο διάστημα, όμως, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν στενή σχέση μαζί του διακινούσαν το δημοσκοπικό «εύρημα» παρά το πρόβλημα αξιοπιστίας. Η Όλγα Γεροβασίλη, η οποία έχει δηλώσει ότι θέλει την ένωση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Τσίπρα, έλεγε χαρακτηριστικά: «Η ενότητα του προοδευτικού χώρου είναι πολιτική αναγκαιότητα και κοινωνική απαίτηση. Δεν το λένε μόνο οι έρευνες της κοινής γνώμης, όπου βλέπουμε συντριπτικά ποσοστά του 70%-80% υπέρ αυτής της προοπτικής. Μας το λέει ο κόσμος στην καθημερινή επαφή που έχουμε μαζί του: “Κάντε κάτι”. Τόσο απλό, αλλά ταυτόχρονα και τόσο ισχυρό είναι αυτό το μήνυμα».
Η ρεβάνς
Το περσινό σχέδιο, με την προώθηση του Κασσελάκη ως προέδρου μίας χρήσης για να φύγουν τα «βαρίδια», δεν πήγε καλά, γι' αυτό και ο Τσίπρας επιχείρησε να το διορθώσει τον περασμένο Φεβρουάριο μαζί με την Όλγα Γεροβασίλη, ζητώντας την αλλαγή του. Εκείνο που δεν πέτυχαν τότε στο συνέδριο το πέτυχαν στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή με την –αμφισβητούμενης νομιμότητας– απόφαση περί έκπτωσής του μετά τη μομφή των 168 μελών της Κεντρικής Επιτροπής. Κατάφερε έτσι να πάρει τη ρεβάνς για τον Φεβρουάριο και το βασικότερο, να πάρουν οι δικοί του πίσω τα κλειδιά της Κουμουνδούρου, που ήταν το ζητούμενο.
Η απόφαση της μομφής κατά του Κασσελάκη από την Κεντρική Επιτροπή ήταν εν πολλοίς η «διόρθωση» του συνεδρίου του Φεβρουαρίου, που δεν αποφάσισε εκείνο που ήθελε ο Τσίπρας. Δηλαδή περίπου όπως είχε γίνει στο συνέδριο του 2016, όταν, ως πρόεδρος τότε, σηκώθηκε εκνευρισμένος στο βήμα για να τους πει ότι «το σώμα του συνεδρίου αποφάσισε τελείως κόντρα στην εισήγηση που έκανα εγώ» και τους έβαλε να ξαναψηφίσουν.
Το ματς με τον Κασσελάκη, όμως, δεν έχει τελειώσει ακόμα. Οι κασσελακικοί επιδιώκουν τώρα να τεθεί η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής στην κρίση των μελών του συνεδρίου, το οποίο είναι το ανώτατο όργανο και θα συγκληθεί σε λίγες μέρες. Αυτό η «φρουρά του Τσίπρα» δείχνει να προσπαθεί να το αποφύγει με κάθε τρόπο. Έμπειρα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που βρίσκονται εκτός της διαμάχης των δύο πλευρών, προβλέπουν ότι ίσως «δεν θα φτάσουμε σε εκλογές έτσι όπως τις ξέραμε».
Με αυτό εννοούν πως θεωρούν πολύ πιθανό, αν οι συσχετισμοί των συνέδρων που θα εκλεγούν δεν ευνοούν τα στελέχη που αναφέρονται στον Τσίπρα, να οδηγηθούν σε διάσπαση ακόμα και πριν από το συνέδριο ή κατά το συνέδριο. «Θεωρώ αδύνατο, από τη στιγμή που ο Τσίπρας πήρε τα κλειδιά της Κουμουνδούρου από τον Κασσελάκη, να τα δώσει με οποιονδήποτε τρόπο πίσω», αναφέρει στέλεχος που στάθηκε από την αρχή απέναντι στον Κασσελάκη, αλλά δεν τον βρίσκει σύμφωνο η μεθόδευση με την οποία καθαιρέθηκε.
«Το κόμμα θα απομείνει με ένα 4%-5% έτσι όπως πάμε. Όλος ο καβγάς τώρα γίνεται για τα "ασημικά": το κτίριο της Κουμουνδούρου, τη χρηματοδότηση, τους πόρους των βουλευτών. Όποιος τα πάρει αυτά, θα μπορεί να πορευτεί ακόμα και με ένα μικρό, περιθωριακό κόμμα. Γι' αυτό τσακώνονται», λέει.
Υπενθυμίζει πως μόλις πέρασε η μομφή στον Κασσελάκη, κάποιοι πήγαν και κλείδωσαν αμέσως το γραφείο του, κάτι που πιστεύει ότι δεν έγινε τυχαία. «Όταν κάποιος κάνει κάτι τέτοιο, υπάρχει περίπτωση να δώσει πάλι πίσω τα κλειδιά; Δεν θα τα δώσει με τίποτα. Αν δουν ότι ο Κασσελάκης θα κερδίσει τις εκλογές, όπως φαίνεται, θα κάνουν κάτι για να μη γίνουν οι εκλογές. Θα βρουν τρόπο για να προκληθεί τεχνητά διάσπαση, ακόμα και για ασήμαντη αφορμή». Στην ερώτηση πώς μπορεί να γίνει αυτό χωρίς να παραβλεφθούν οι διαδικασίες, η απάντηση είναι: «Όταν έχεις αποφασίσει ότι θα μείνεις με ένα κόμμα 5%, είναι πολύ εύκολο».
Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτήν τη στιγμή η «φρουρά του Τσίπρα» ξεσκονίζει το παρελθόν του Κασσελάκη και κάνει φύλλο και φτερό την οικονομική διαχείριση επί προεδρίας του, προκειμένου να βρεθεί κάτι για να του καταλογιστεί και να τον αναγκάσουν να φύγει. Για το πώς ακριβώς θα γίνει αυτό υπάρχουν διεργασίες σε εξέλιξη.
Ο ίδιος ο Τσίπρας εκτιμά ότι κανένα από τα δύο κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ) δεν θα εμφανίσει δυναμική ανόδου το επόμενο διάστημα και ότι η ρευστοποίηση στην κεντροαριστερά θα λειτουργήσει υπέρ του, θεωρώντας ότι η επόμενη μέρα θα τον συμπεριλαμβάνει. Οι δικοί του οπαδοί στον ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, μετά τον Κασσελάκη μειώνονται και στο ΠΑΣΟΚ· με εξαίρεση ελάχιστους που συνομιλούν μαζί του, οι περισσότεροι δεν συζητάνε κανένα σενάριο στο οποίο είναι μέσα. Είναι όμως ο μόνος που εργάζεται επίμονα και με συστηματικό τρόπο για να προωθήσει επικοινωνιακά την εικόνα του «ηγέτη» που θα ενώσει την κεντροαριστερά, αν και για την ώρα έχει μπροστά του τη μεγάλη μάχη επιβίωσης του ΣΥΡΙΖΑ που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε άλλο σχεδιασμό.
