Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ έδωσε μια ιδέα για το πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, το οποίο συμπεριφέρεται ήδη σαν αξιωματική αντιπολίτευση, και έτσι το βλέπουν πλέον και οι άλλοι.
Η στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου είναι να παρουσιάζει το ΠΑΣΟΚ σαν «πράσινο ΣΥΡΙΖΑ» και το επόμενο διάστημα αναμένεται να ρίξει ακόμα μεγαλύτερο επικοινωνιακό βάρος σε αυτό, χωρίς να αφήνει καμία ευκαιρία για επίθεση να πηγαίνει χαμένη, όταν θα θεωρούν ότι μπορούν να τους ταυτίσουν. Εκείνο που επιδιώκουν είναι αφενός να σταματήσει κάθε «διαρροή» δικών τους ψηφοφόρων προς το ΠΑΣΟΚ, αφετέρου να συσπειρώσουν την εκλογική τους βάση, στην οποία παρατηρείται τάση αποσυσπείρωσης από τότε που έχει πάψει να υφίσταται το φόβητρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Στη Νέα Δημοκρατία γνωρίζουν καλά, όσο και αν κάποιοι θέλουν να το παραβλέπουν, ότι τις εκλογικές νίκες του 2019 και του 2023 δεν τις πέτυχαν μόνο με τους νεοδημοκράτες ψηφοφόρους αλλά κυρίως χάρη στους ψηφοφόρους που δεν ήθελαν την επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ με οποιοδήποτε τρόπο ή σχήμα. Αυτό είναι ένα «δανεικό» κοινό που δεν έχει ενσωματωθεί στη Νέα Δημοκρατία και μεγάλο μέρος του έχει προέλευση από το «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ, άρα δεν είναι τόσο δύσκολο να επιστρέψει στην κοιτίδα του, υπό τις κατάλληλες συνθήκες· αν δηλαδή δεν είναι ικανοποιημένοι από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και ταυτόχρονα βλέπουν το ΠΑΣΟΚ να γίνεται κόμμα εξουσίας ξανά, εύκολα θα μπορούσαν να επιστρέψουν.
Αν η κυβέρνηση εξακολουθεί να απαντά σαν να υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ ή σαν να είναι όλοι ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει, κινδυνεύει όχι μόνο να εκτεθεί, γιατί πλέον αυτό το άλλοθι δεν υπάρχει, αλλά και να απωθήσει και τους ψηφοφόρους του κέντρου που δεν θέλει με τίποτα να χάσει.
Σε αυτή την περίπτωση ο ασφαλέστερος τρόπος αποτροπής, εκτιμούν στην κυβέρνηση, είναι να παρουσιάσουν το ΠΑΣΟΚ ως νέο ΣΥΡΙΖΑ για να ενεργοποιήσουν τα παλιά αντανακλαστικά του φόβου. Το προφίλ του Νίκου Ανδρουλάκη, ωστόσο, ο οποίος προέρχεται από την εκσυγχρονιστική τάση, δεν τους διευκολύνει, γι’ αυτό και από τη Νέα Δημοκρατία τελευταία προωθείται ότι έχει αλλάξει τη γραμμή του κόμματος και στρίβει αριστερά το τιμόνι.
Η παρακολούθηση των επικοινωνιών του από την ΕΥΠ και η προσπάθεια επιμόλυνσης του κινητού τηλεφώνου του μέσω Predator έχει οπωσδήποτε επηρεάσει τον Νίκο Ανδρουλάκη και τη στάση του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει ότι αυτή η σχέση έχει καεί και αυτό δύσκολα θα αλλάξει, παρότι θα επιθυμούσε να υπάρχει συναίνεση σε μια σειρά ζητημάτων, η οποία θα μπορούσε ενδεχομένως, σε άλλες εποχές, να είναι εφικτή.
Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός στην ολομέλεια της Βουλής την Τρίτη, κατά τη συζήτηση για το σχέδιο νόμου του υπουργείου Υγείας, κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι έχει αγωνία να αντικαταστήσει τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και στα λάθη του και ότι πριν ακόμα αυτός διαλυθεί, σπεύδουν να πάρουν «τη θέση του κάτω από τη σκιά του «λεφτόδεντρου»». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γενικότερα προσπάθησε να παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ ως ένα κόμμα που κάνει ανέξοδη κριτική, «χωρίς να κοστολογεί τις προτάσεις του», κάτι που με τον ΣΥΡΙΖΑ απέδιδε.
Τον Νίκο Ανδρουλάκη, όμως, προχθές ανέλαβε προσωπικά και ο Άδωνις Γεωργιάδης, τον οποίο στην κυβέρνηση θεωρούν «εξολοθρευτή» της αντιπολίτευσης, με μια δοκιμαστική επίθεση, η οποία δεν πήγε καλά. Κάποια στιγμή, ξεφεύγοντας από το πολιτικό πεδίο, τον κατηγόρησε ότι προσπαθεί να αποφύγει τον πρωθυπουργό και ότι, όποτε τον βλέπει, το βάζει στα πόδια. «Δεν σας είδα στα πλάνα της κηδείας του Γιάννη Μπουτάρη. Μάλλον φύγατε πιο νωρίς. Ίσως, μόλις βλέπετε τον Μητσοτάκη, να το βάζετε στα πόδια. Αυτό είναι δικό σας ψυχολογικό πρόβλημα», του είπε με το γνωστό του ύφος, για να πάρει την απάντηση από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι «δεν υπάρχει όριο στην άθλια συμπεριφορά του» και κάνει «πολιτική σπέκουλα ακόμα και με την κηδεία του Γιάννη Μπουτάρη».
Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ είχε ζητήσει από τον πρόεδρο της Βουλής να ξεκινήσει η συζήτηση στη Βουλή αργότερα, προκειμένου να παρευρεθεί ο Νίκος Ανδρουλάκης στην κηδεία του Γιάννη Μπουτάρη, αλλά το αίτημά του δεν έγινε δεκτό και αυτό ήταν γνωστό, καθώς είχε βγει και σχετική ανακοίνωση της Χαριλάου Τρικούπη την προηγούμενη μέρα. Ετσι, επειδή ταξίδευε με τη συμβατική πτήση και «όχι με το πρωθυπουργικό», όπως είπε, έφυγε νωρίτερα από την κηδεία στη Θεσσαλονίκη για να παραστεί στη Βουλή. Υπήρχε λόγος δηλαδή που «δεν ήταν στα πλάνα», και ήταν γνωστός. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε τον Άδωνι Γεωργιάδη ως «γραβατωμένο ακραίο λαϊκιστή» και, όπως σχολίαζαν ακόμα και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ο υπουργός Υγείας μάλλον το κόμμα του εξέθεσε παρά το ΠΑΣΟΚ.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης αναδείχθηκε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη εν πολλοίς ως ένα «αναγκαίο κακό», ως κάποιος που μπορούσε «να αντιμετωπίσει τους λαϊκιστές του ΣΥΡΙΖΑ με την ίδια γλώσσα», όπως έλεγαν στη Νέα Δημοκρατία. Στη μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή, όμως, αυτό το μοντέλο δεν φαίνεται να είναι εξίσου αποδοτικό και ένα δείγμα επ’ αυτού είδαμε στη Βουλή την Τρίτη. Αν η κυβέρνηση εξακολουθεί να απαντά σαν να υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ ή σαν να είναι όλοι ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει, κινδυνεύει όχι μόνο να εκτεθεί, γιατί πλέον αυτό το άλλοθι δεν υπάρχει, αλλά και να απωθήσει και τους ψηφοφόρους του κέντρου που δεν θέλει με τίποτα να χάσει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας βολικός αντίπαλος και τον αξιοποίησε στο έπακρο, αλλά τώρα πρέπει να προσαρμοστεί και η κυβέρνηση στη μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή, η οποία έχει άλλες και περισσότερες απαιτήσεις.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO
