Ομπρέλα Maui, καθισματάκια και σκηνή παραλίας
Ήταν η χρονιά που ακόμα και οι πιο άσχετοι ένιωσαν στο αγύμναστο πετσί τους τι σημαίνει κρουστικό κοντάρι για ομπρέλα. Σε παραλίες πλημμυρισμένες με ξαπλώστρες, όλοι ξαφνικά έγιναν οι γονείς τους, κουβαλώντας καρεκλάκια, ψυγειάκια και σκηνούλες – μια κρίση μέσης ηλικίας πριν την ώρα της. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η ομπρέλα Μaui, αυτή που μοιάζει με γιγαντιαίο αλουμινόχαρτο, κάνοντας πολλές παραλίες να θυμίζουν μακρινές άναρχες αποικίες αλουμινόχαρτου.
Τα «μοδάτα» πανηγύρια
Στα ‘00s τα πανηγύρια ήταν για σόγια, παππούδες και ομογενείς. Τώρα φιλοξενούν τον ενθουσιώδη φασέο της γειτονιάς σας και τουρίστες που χορεύουν διονυσιασμένοι σαν χαμένα αρκουδάκια. Όχι, δεν εννοώ το «ποιοτικό/έντεχνο» πανηγύρι της Παναγιάς της Ποδονίφτισσας (δεν υπάρχει, αλλά θα ήταν τέλειο αν υπήρχε) σε κάποιο ερημικό (λολ) κυκλαδονήσι, ούτε τα κλαρίνα στα γιοφύρια της Ηπείρου, μιλάω για σουβλάκια, γλυκό καμινάδα, κρασί με εσάνς βενζίνης και κλαρινοτράπ. Αχ, η γλυκιά μας παράδοση.
Στα '00s τα πανηγύρια ήταν για σόγια, παππούδες και ομογενείς. Τώρα φιλοξενούν τον ενθουσιώδη φασέο της γειτονιάς σας και τουρίστες που χορεύουν διονυσιασμένοι σαν χαμένα αρκουδάκια.
«Woke» Ολυμπιακοί
Να ‘ταν η τελετή έναρξης, όπου ο αμήχανος σπίκερ της ΕΡΤ δεν ήθελε/ήξερε να πει τη λέξη drag show και μας έλεγε ξανά και ξανά ότι βλέπουμε νέους Γάλλους σχεδιαστές που δείχνουν τις δημιουργίες τους «γιατί η Γαλλία έχει παράδοση στη μόδα»; Η μανία των Ελλήνων να συγκρίνουν την τελετή του Παρισιού με αυτήν της Αθήνας (κανείς δεν κατάλαβε γιατί); Η οργή για την Ιμάνι Κελίφ που ήταν «άντρας» και τελικά ήταν γυναίκα; Κάπως βαριοί μας πέσανε οι φετινοί Ολυμπιακοί.
Σατανική ζέστη
Ήταν το καλοκαίρι που σώπασε και ο τελευταίος «Ναι, αλλά δεν λέτε για το 1987 που πέθαναν τόσοι άνθρωποι από τον καύσωνα». Ένα βράδυ, εκεί που καθόμασταν με μια φίλη στη Δεξαμενή περιμένοντας μάταια να δροσίσει, αποφασίσαμε πως η Αθήνα θύμιζε την αυλή του Σατανά, σαν κάτι βιβλικές απεικονίσεις της Κόλασης με φωτιές και ζεστό αέρα. Η δε προοπτική κάθε καλοκαίρι από δω και μπρος να είναι ακριβώς έτσι, από air condition σε air condition 24 ώρες το 24ωρο, φαντάζει εφιαλτική.
TikTok Αμερικανών που γκρινιάζουν «για την Ευρώπη»
Στο μυαλό του μέσου Αμερικανού η Ευρώπη είναι όλη ένα κράτος, τι Σλοβενία, τι Ισπανία, τι Ιρλανδία, οι Ευρωπαίοι είμαστε χαριτωμένα νανάκια στις μικρές μας πόλεις με τα γραφικά πετρόκτιστα σοκάκια, λιλιπούτεια ξενοδοχεία, αυτοκινητάκια-πορδές και ωραίες παραλίες. Το μόνιμο παράπονό τους είναι ότι τους λείπει ο πάγος. Στην Αμερική όλοι ζητάνε πάγο με τα πάντα, τα μοτέλ μπορεί να είναι στη μέση του πουθενά και να έχουν την ίδια μοκέτα από το 1980, αλλά εννοείται πως έχουν κάπου στον διάδρομο μια μηχανή πάγου. Κανείς δεν ξέρει τι τον κάνουν όλο αυτόν τον πάγο, είναι ένα μυστήριο. Το δεύτερο παράπονό τους είναι ότι δεν βρίσκουν νερό –επειδή δεν είναι δωρεάν στα εστιατόρια και δεν τους αρέσει να αγοράζουν πλαστικά μπουκάλια (ένα δίκιο το έχουν)– και το τρίτο ότι το air condition δεν είναι αρκετά χαμηλά, το θέλουν στους 19 βαθμούς, για μια πραγματικά πολική εμπειρία διακοπών.
Το αστείο με την Ψίμυθο
Ήταν αστείο για περίπου 5 λεπτά. Μετά ήρθε ο Άδωνις Γεωργιάδης και το ΑΙ και μαράθηκε σαν τον βασιλικό στη γλάστρα.
To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
