ΣΤΗΝ ΥΠΕΡ-ΚΑΛΤ ελληνική ταινία «Αναζήτησις» του 1972, ο Ντίνος Καρύδης υποδύεται τον επιθεωρητή Πλατή, ο οποίος αναλαμβάνει την εξιχνίαση του θανάτου της Τζένης, ενός μοντέλου / κολ γκερλ που τελικά δεν είναι η Έλενα Ναθαναήλ (it’s complicated) παρότι χρησιμοποιεί το όνομα και την ιδιότητά της για να προσεγγίσει έναν γοητευτικό, πλούσιο και πολυάσχολο άνδρα (Άγγελος Αντωνόπουλος) που ξεδίνει από τον φόρτο των υποχρεώσεών του με περιστασιακές ερωτικές συνευρέσεις στην καμπάνα του στο Λαγονήσι.
Όλοι σχεδόν οι βασικοί χαρακτήρες – συμπεριλαμβανομένου του επιθεωρητή – φοράνε εξαιρετικά (και σε κάποιες περιπτώσεις, εξωφρενικά) δείγματα της μόδας της εποχής.
Τέσσερα χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στον ίδιο περίπου ρόλο σε μια ταινία αντίστοιχου είδους και ύφους (αστυνομικό softcore πολυτελείας σε τζετ σετ φόντο με εξαιρετικό lounge σάουντρακ) «Το αγκίστρι» και πάλι σε σκηνοθεσία Ερρίκου Ανδρέου και παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη. Το επίθετό του, όπως αναφέρεται στα credits, ήταν και πάλι Πλατής, αυτή τη φορά όμως αναφέρεται ως υπαστυνόμος.
Ο Ντίνος Καρύδης ήταν «φίλος» στο Facebook – όχι ότι σημαίνει κάτι αυτό, και σίγουρα όχι κάποια αληθινή γνωριμία ή σχέση – και μου έκανε πάντα εντύπωση πόσο συγκινητικά περήφανος ήταν για την καριέρα της κόρης του (Σμαράγδα Καρύδη), την οποία αφορούσαν σχεδόν όλες οι αναρτήσεις του.
Σε μια άλλη εποχή ίσως – και σε μια άλλη χώρα – θα μπορούσε να είναι αυτή η διπλή εμφάνιση στο πετσί του ίδιου χαρακτήρα να είναι η αφετηρία μιας τηλεοπτικής σειράς με πρωταγωνιστή τον Ντίνο Καρύδη στο ρόλου του αστυνόμου Πλατή.
Παρότι όμως ο εκλιπών υπήρξε ένας ηθοποιός που κέρδιζε τις εντυπώσεις ανεξαρτήτως ρόλου (θυμάμαι τον πατέρα μου να δηλώνει την εκτίμησή του όποτε τον έβλεπε στην τηλεόραση), έμοιαζε καταδικασμένος να είναι πάντα «δεύτερος». Ίσως επειδή ήταν ξανθός. Και κανένας ξανθός δεν έγινε ποτέ σταρ στην «χρυσή» εποχή του βιομηχανικού ελληνικού σινεμά – από τον Φούντα, τον Αλεξανδράκη και τον Παπαμιχαήλ ως τον Καζάκο, τον Γεωργίτση, τον Φέρτη και τον Κούρκουλο.
Πιο κοντά έφτασε ο Λάκης Κομνηνός, αλλά κι εκείνος ήταν υποχρεωμένος να θητεύσει ως Ναζί στην οθόνη λόγω της «εξωτικής» για τα ελληνικά κριτήρια (τα παλιά χρόνια ειδικά) ξανθής του κώμης, μοίρα που δεν απέφυγε και ο Ντίνος Καρύδης, ο οποίος υποδύθηκε τον «λοχαγό Φίσερ» στην ταινία «Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο».
Ο Ντίνος Καρύδης ήταν «φίλος» στο Facebook – όχι ότι σημαίνει κάτι αυτό, και σίγουρα όχι κάποια αληθινή γνωριμία ή σχέση – και μου έκανε πάντα εντύπωση πόσο συγκινητικά περήφανος ήταν για την καριέρα της κόρης του (Σμαράγδα Καρύδη), την οποία αφορούσαν σχεδόν όλες οι αναρτήσεις του.
Πριν από δυο-τρία χρόνια είχε πέσει και θύμα hoax που διέδιδε πρόωρα τον θάνατό του. Νομίζω μάλιστα ότι δεν ήταν η πρώτη φορά και βέβαια, δεν ήταν ο πρώτος επώνυμος κάποιας ηλικίας που βρέθηκε στα τελετουργικά RIP του διαδικτύου όντας ακόμα εν ζωή. «Δεν έφυγα τελικά…γιατί είναι ακριβά τα διόδια» ήταν η απόκριση του τότε στη μακάβρια φήμη.
