ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΣΕΕ

Εμίρηδες και κακομοίρηδες

newcastle united fans Facebook Twitter
«Ως οπαδοί, και ειδικά τόσο καταπτοημένοι όσο εμείς, το μόνο που ζητάμε είναι να μας επιτραπεί να απολαύσουμε λίγη ελπίδα, και αυτή είναι η προτεραιότητα τη σημερινή μέρα, όχι τα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ελπίδα για την ομάδα, ελπίδα για την πόλη».  Φωτ.: Michael Driver/MI News/NurPhoto via Getty Images/Ideal Image
0

Όλες οι ομάδες είναι για τους οπαδούς τους ιδέες, και ως ιδέες, άμεμπτες, διαχρονικές και ιερές, καθώς δύνανται να εκπροσωπούν και να επικαλούνται πόλεις, κοινότητες, γειτονιές, λιμάνια, νοοτροπίες, συνειδήσεις, κοινωνικές τάξεις, αγώνες, διώξεις, προσφυγιές. Ακόμα και στην εποχή που το ποδόσφαιρο είναι πάνω απ’ όλα ένα τηλεοπτικό υπερπροϊόν, εμπορεύσιμο μέχρι το μεδούλι.

Και όλοι είμαστε αγνοί οπαδοί με ρομαντική προδιάθεση και vintage ευαισθησίες, και το μόνο που ζητάμε είναι να το παλεύει η ομάδα κι ας χάνει. 

Θεωρητικά βεβαίως, γιατί όπως έχει αποδειχθεί τόσες φορές και αποδείχθηκε πανηγυρικά και χθες μετά την αγορά της ιστορικής (και ποια δεν είναι…) ποδοσφαιρικής ομάδας του μαρτυρικού Νιουκάσλ από τους «εμίρηδες» (ή τους «Άραβες», όπως ισοπεδωτικά έγραψαν τα περισσότερα ελληνικά ειδησεογραφικά μέσα), στην πραγματικότητα όλοι θέλουμε το μέγιστο, το άπιαστο, το απόλυτο. Ασχέτως αν μας αναλογεί ή όχι.

Θέλουμε την αγωνιστική υπέρβαση και τη διάκριση, και μάλιστα με κάθε μέσο. Και είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε τα στραβά μάτια όταν έρχονται ως σωτήρες οι στρατηγικοί επενδυτές, οι εμίρηδες, οι ολιγάρχες, τα τραστ του ξεπλύματος, οι μαφιόζοι –  ό,τι έχει ο καθένας και η κάθε χώρα τέλος πάντων.  

Το σίγουρο είναι ότι του χρόνου θα ντρεπόμαστε όλοι μαζί παρακολουθώντας το Παγκόσμιο Κύπελο Ποδοσφαίρου στο Κατάρ, ακόμα κι αν τώρα διατεινόμαστε ότι θα το μποϊκοτάρουμε.   

Όχι ότι έπεσε λοιπόν κανείς από τα σύννεφα χθες (έχουμε αναισθητοποιηθεί προ πολλού) αλλά με το οριστικό σφράγισμα της εξαγοράς της Newcastle United από ένα υπερθυρεοειδικό επενδυτικό κονσόρτιουμ σαουδαραβικών συμφερόντων, είναι σα να μας λένε πλέον οι ιθύνοντες επιφανών θεσμών όπως η Αγγλική Premier League ότι δεν υπάρχει κανένα όριο και κανένα φρένο και καμία αιδώς.

Όπως έκπληκτοι διαβάζουμε, η εξαγορά πραγματοποιήθηκε μέσω του Ταμείου Δημοσίων Επενδύσεων της Σαουδικής Αραβίας, το οποίο εποπτεύεται από τον περιβόητο Πρίγκιπα Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν και το οποίο είναι αυτό που εγγυάται (!) ότι η χώρα που εκπροσωπεί δεν θα εμπλέκεται στη διοίκηση της ομάδας. 

Όλα καλά λοιπόν, όλα νομότυπα, κι ας λυσσάνε αυτοί οι ξενέρωτοι των ανθρωπιστικών οργανώσεων, όπως η Διεθνής Αμνηστία, η οποία χαρακτήρισε την συμφωνία «μια ξεκάθαρη απόπειρα των αρχών της Σαουδικής Αραβίας να ξεπλύνουν την άθλια και συστηματική καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα, μέσω της λάμψης του ποδοσφαίρου στα υψηλά του πατώματα», κάνοντας λόγο επίσης για τους βασανισμούς και τις φυλακίσεις αθώων από το αισχρό καθεστώς, αλλά και για τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι συγκεκριμένα. 

Εμίρηδες και κακομοίρηδες Facebook Twitter

Η συμφωνία επετεύχθη πάντως, καθιστώντας άμεσα την ομάδα των «ανθρακωρύχων» (τι ειρωνεία κι αυτή) ως την εν δυνάμει πιο πλούσια και πιο ισχυρή στον κόσμο, και μάλιστα με τεράστια διαφορά οικονομικής επιφάνειας από τη δεύτερη, τη Μάντσεστερ Σίτι του Σεΐχη Μανσούρ από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, εκεί όπου η σταύρωση υπάρχει ακόμα ως ποινή, συγκριτικά όμως με το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, μοιάζει με το Λουξεμβούργο.   

«Η ομάδα αποτελεί την καρδιά της πόλης, και μόνο με μηχανική υποστήριξη κρατιόταν στη ζωή εδώ και πάνω από μια δεκαετία», διαβάζουμε να δηλώνει στον Guardian ένας μεσήλικας οπαδός της Newcastle United, από τους χιλιάδες που βγήκαν χθες στους δρόμους της παραδοσιακής εργατούπολης του αγγλικού βορρά για να πανηγυρίσουν.

«Ως οπαδοί δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλοι μας, άλλωστε, φοράμε ρούχα από τα χέρια ανθρώπων που δουλεύουν σε sweatshops χωρών όπου παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ηθική πυξίδα είναι πάντα περίεργη σε καιρούς σαν αυτούς. Ως οπαδοί, και ειδικά τόσο καταπτοημένοι όσο εμείς, το μόνο που ζητάμε είναι να μας επιτραπεί να απολαύσουμε λίγη ελπίδα, και αυτή είναι η προτεραιότητα τη σημερινή μέρα, όχι τα ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ελπίδα για την ομάδα, ελπίδα για την πόλη».  

Τι να του πεις, και σ’ αυτόν αλλά και σε οποιοδήποτε αντίστοιχο οπαδό απανταχού της γης, ο οποίος βρίσκεται ξαφνικά στο περιθώριο μιας συμφωνίας με τον διάβολο που του υπόσχεται το μεγαλείο που πάντα ονειρευόταν. Έχει κι αυτός τα δίκια του και τους καημούς του. Ποιος από εμάς θα είχε το σθένος να αποποιηθεί σε ανάλογη περίπτωση την ομάδα του;

Το σίγουρο είναι ότι του χρόνου θα ντρεπόμαστε όλοι μαζί παρακολουθώντας το Παγκόσμιο Κύπελο Ποδοσφαίρου στο Κατάρ, ακόμα κι αν τώρα διατεινόμαστε ότι θα το μποϊκοτάρουμε.

Daily
0

ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΣΕΕ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Παθός αλλά μη μαθός: Αυλαία χθες για το Curb Your Enthusiasm μετά από 25 χρόνια γέλιου 

Daily / Παθός αλλά μη μαθός: Αυλαία χθες για το Curb Your Enthusiasm μετά από 25 χρόνια γέλιου 

Το κωμικό δημιούργημα του Λάρι Ντέιβιντ μας συντρόφεψε εδώ κι ένα τέταρτο του αιώνα, εκδηλώνοντας ό,τι πιο ανάρμοστο μπορεί να φανταστεί κανείς, με σπαρταριστά –και απελευθερωτικά για εμάς τους θεατές– αποτελέσματα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ripley: Εγκληματική ιεροτελεστία σε ασπρόμαυρο φόντο

Daily / Ripley: Εγκληματική ιεροτελεστία σε ασπρόμαυρο φόντο

Το διάσημο μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ» απλώνεται αργά και υποβλητικά στην πιο κινηματογραφικά φιλόδοξη ίσως τηλεοπτική σειρά που έχει παρουσιάσει ποτέ το Netflix.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Palm Royale: Μια σειρά κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της πάντα υπέροχης Κρίστεν Γουίγκ

Daily / Palm Royale: Μια σειρά κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της πάντα υπέροχης Κρίστεν Γουίγκ

Η νέα φιλόδοξη σειρά του Apple TV+ αποτελεί ένα ιδιαιτέρως ελκυστικό στο μάτι αμάλγαμα δραματικής σαπουνόπερας και σατιρικής φάρσας, που στα καλύτερά του λειτουργεί σε πολλά επίπεδα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ο Κέιβ, ο Ίνο, ο Τσόμσκι και το μποϊκοτάζ στο Ισραήλ 

Daily / Ο Κέιβ, ο Ίνο, ο Τσόμσκι και το μποϊκοτάζ στο Ισραήλ 

Η μαζική αποχώρηση δεκάδων συγκροτημάτων από το μεγάλο αμερικανικό φεστιβάλ μουσικής και media South by Southwest λόγω της ύπαρξης χορηγών που ενισχύουν στρατιωτικά το Ισραήλ, επανέφερε το φλέγον ζήτημα του πολιτιστικού μποϊκοτάζ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ο Πολ Σάιμον δεν ακούει καθόλου πλέον από το ένα αυτί αλλά η μουσική παραμένει βαθιά εντός του

Daily / Ο Πολ Σάιμον δεν ακούει καθόλου πλέον από το ένα αυτί αλλά η μουσική παραμένει βαθιά εντός του

Το ντοκιμαντέρ «In Restless Dreams: The Music of Paul Simon» αποτελεί μια συναρπαστική αναδρομή στη μακρά πορεία του σπουδαίου δημιουργού, από τους Simon and Garfunkel μέχρι σήμερα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ