Σωτήρης Τρέχας aka The Dreamer: «Η ζωή μ' έχει μάθει να σέβομαι, να μην κρίνω και να τρώω τα παγωτά που μου προτείνουν»

Σωτήρης Τρέχας aka The Dreamer: «Η ζωή μ' έχει μάθει να σέβομαι, να μην κρίνω και να τρώω τα παγωτά που μου προτείνουν» Facebook Twitter
0

Όταν ήμουν μικρός, ήθελα να γίνω σκουπιδιάρης, γιατί τρελαινόμουν με τη βρόμικη πόλη και ήθελα να την καθαρίσω. Μετά ήθελα να γίνω κτηνίατρος και μετά διαφημιστής – είχα δει πολλές αμερικανικές ταινίες και την είχα αντιληφθεί λάθος τη διαφήμιση. Στα 18 μου ξεκίνησα να δουλεύω σε μια διαφημιστική, αλλά πάρα πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι δεν ήταν αυτό που είχα στο κεφάλι μου και έφυγα τρέχοντας. Αυτός ήταν και ο λόγος που πέρασα στην ΑΣΟΕΕ, για να γίνω μαρκετίστας, όχι δημοσιογράφος – αν είναι ένα πράγμα που δεν μπορώ να κάνω στη ζωή μου, είναι να γράφω. Δυστυχώς, η ΑΣΟΕΕ δεν είναι για μένα και δεν είναι και προτεραιότητά μου να την τελειώσω. Αν έχω μάθει κάτι μέχρι σήμερα, είναι ότι δεν χρειάζεται πτυχίο για να κάνεις αυτά που θέλεις. Όρεξη για δουλειά να έχεις και όλα θα πάνε μια χαρά. Άμα έχεις πειθώ και μπορείς να κάνεις τον άλλο να καταλάβει αυτό που έχεις στο κεφάλι σου, όλα όσα θέλεις τα καταφέρνεις.

• Ζωγραφίζω από μικρός, αλλά τον πρώτο χρόνο της σχολής –όταν ήμουν ακόμα καλός φοιτητής– ξεκίνησα να παίζω με το photoshop και να φτιάχνω μπλουζάκια. Στην αρχή έφτιαχνα για να τα φοράω εγώ, μετά ήθελαν και οι φίλοι μου, ύστερα ήθελαν και οι φίλοι των φίλων μου. Έτσι έμαθα για το Meet Market και ξεκίνησα να παίρνω μέρος. Αγόρασα μια πολύ απλή κάμερα και άρχισα να τα φωτογραφίζω, ώστε να μπορώ να τα διαφημίσω και να τα πουλήσω. Τότε βρέθηκα στο Παρίσι για Erasmus και επειδή στο πανεπιστήμιο όπου πήγα ήξεραν ότι έχω καλλιτεχνική φλέβα, μου πρότειναν να κάνω κάτι εικαστικό σε ένα γκαλά που διοργάνωναν στον Πύργο του Άιφελ. Είχα την ιδέα να στήσω μια ομαδική έκθεση φωτογραφίας, το έμαθαν στην Ελλάδα και μου πρότειναν να δουλέψω σε ένα site ως φωτογράφος! Ξεκίνησα να κάνω ρεπορτάζ και μόδα, πήρα καλύτερη κάμερα και δύο χρόνια μετά η φωτογραφία, εκτός από χόμπι, ήταν για μένα και δουλειά πλήρους απασχόλησης.

Τους φίλους μου θέλω να τους παίρνω τηλέφωνο και να τους λέω για τη ζωή μου, το ότι η μέρα μου σήμερα ήταν γαμημένη ή τέλεια μέρα, όλα όσα συνέβησαν. Πιστεύω ότι εάν κάτι δεν θέλεις να το πεις στους φίλους σου, δεν είναι ενδιαφέρον, είτε είναι καλό είτε κακό.

• Το Neon Raum ήρθε πριν από τριάμισι χρόνια. Το φτιάξαμε μαζί με την Νταϊάνα επειδή θέλαμε να έχουμε έναν χώρο για να δεχόμαστε το κοινό μας και να πουλάμε αυτά που φτιάχνουμε. Είμαστε και οι δύο σχεδιαστές, οπότε ξέρουμε πάρα πολύ καλά τις ανάγκες ενός σχεδιαστή, ταυτόχρονα όμως προσπαθούμε και έχουμε εξελιχθεί πάρα πολύ ως επιχειρηματίες. Γιατί αλλιώς στήνεις μια επιχείρηση χωρίς να έχεις καμία εμπειρία από λογιστικά ή οικονομικά και όλα τα σχετικά και αλλιώς εξελίσσεσαι στην πορεία, εφόσον σε ενδιαφέρει αυτό το κομμάτι. Δεν αγοράζουμε χοντρική για να πουλάμε λιανική, δεν θέλαμε να είμαστε ένα μαγαζί, γι' αυτό και δεν πήγαμε σε ισόγειο. Θέλαμε να έχουμε έναν χώρο όπου να μη χρειάζεται να βάλουμε ταμπέλες που να δείχνουν τι είμαστε και τι κάνουμε, μέσω του οποίου να μπορούμε να στηρίξουμε τη δουλειά μας αλλά και ανθρώπους σαν κι εμάς. Μέχρι στιγμής έχουν περάσει από εδώ πάνω από 100 σχεδιαστές και συνεργάτες, έχουμε κάνει από διαφημιστικά τηλεόρασης μέχρι εξώφυλλα περιοδικών, gatherings και ό,τι μπορείς να φανταστείς.

Σωτήρης Τρέχας aka The Dreamer: «Η ζωή μ' έχει μάθει να σέβομαι, να μην κρίνω και να τρώω τα παγωτά που μου προτείνουν» Facebook Twitter
Αν έχω μάθει κάτι μέχρι σήμερα, είναι ότι δεν χρειάζεται πτυχίο για να κάνεις αυτά που θέλεις. Όρεξη για δουλειά να έχεις και όλα θα πάνε μια χαρά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

• Στη συνέχεια ήρθε το Dream Color, το πρώτο βιβλίο που έβγαλα, ένα πρότζεκτ που είχα στο μυαλό μου από την πρώτη μέρα που αποφάσισα να ασχοληθώ με τα εικαστικά. Έμαθα πάρα πολλά για το πώς στήνεται ένα βιβλίο, πώς το προωθείς. Και πήγε τόσο καλά, που έφτασε να πουλιέται μέχρι και στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Μαδρίτη, το «Ρέινα Σοφία», το οποίο μου άνοιξε πολλές πόρτες γενικότερα. Την ίδια χρονιά έκανα την πρώτη μου ατομική έκθεση στην Atopos.

522
To εξώφυλλο του τεύχους που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα.

• Το «Fluffer everyday» ξεκίνησε όταν άκουσα για πρώτη φορά τον όρο «fluffer». Είχα ξετρελαθεί: fluffer είναι αυτός ή αυτή που στις ταινίες πορνό αναλαμβάνει να κρατάει σε στύση τον πρωταγωνιστή. Είναι ένας αμερικανικός αστικός μύθος, ο οποίος έγινε καλτ αμέσως, γιατί ποτέ δεν υπήρξε κάποιος που να προσελήφθη για να κάνει αυτήν τη δουλειά, αυτοί που βρίσκονταν στο πλατό εκείνη τη στιγμή και βοηθούσαν τον πρωταγωνιστή να μη χάσει τη στύση του ήταν κατά τύχη fluffers. Πέρα από το ότι στα αυτιά μου η λέξη ακούγεται εύηχη, σήμερα έχει προσλάβει τόσο πολλές διαφορετικές έννοιες, που έχει αποκτήσει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Π.χ. στο Λονδίνο fluffers λένε αυτούς που καθαρίζουν τα τούνελ των τρένων. Τον Νοέμβριο του 2016 βγήκε το πρώτο τεύχος και για πρώτη φορά είναι κάτι που κάνω ακριβώς όπως το θέλω – το έχω φτιάξει έτσι στο κεφάλι μου, ώστε να μπορώ να κάνω ό,τι γουστάρω. Αισθάνομαι ότι με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Το «Fluffer» με έχει μάθει να ακούω τον κόσμο. Στην αρχή είχα ενδοιασμούς σχετικά με το αν το κοινό είναι διατεθειμένο να μιλήσει γι' αυτό που έχει μέσα του, γιατί ενδεχομένως θα ντρεπόταν. Προς μεγάλη μου έκπληξη, όμως, η πλειονότητα θέλει απλώς να το φωνάξει – όχι με τον τρόπο που ξέραμε μέχρι σήμερα, δηλαδή ακόμα και τα likes που κάνει δεν είναι πλέον αντιπροσωπευτικά, διότι σκεφτόμαστε πάρα πολύ τι θα καταλάβει κάποιος που θα τα δει. Παρ' όλα αυτά, όμως, face to face, όλοι είναι πρόθυμοι να συζητήσουν ό,τι θεωρούν ιδιαίτερο. Με έχει επηρεάσει κι εμένα αυτό, έχω ακούσει πολλά πράγματα που έχουν αλλάξει την καθημερινότητά μου. Μια κοπέλα σε ένα event έτρεξε πανικόβλητη πάνω μου και ήθελε να μου πει ποιος είναι ο fluffer της: αυτός που της κάνει τον σωματικό έλεγχο στα αεροδρόμια. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με το πρόσωπο, το σώμα ή τα χέρια αλλά με την ιδέα και την πράξη. Από τότε που μου το είπε αυτό δεν ταξιδεύω με τον ίδιο τρόπο πια. Κάθε φορά που είμαι στο αεροδρόμιο παρακολουθώ όλους τους σεκιουρητάδες και προσπαθώ να σκεφτώ ποιος θα της άρεσε, για ποιον λόγο, αν όλοι έχουν το χαρακτηριστικό που θα ήθελε, αν οι υπόλοιποι θαμώνες του αεροδρομίου σκέφτονται το ίδιο πράγμα. Το κεφάλι μου πλέον είναι μια τράπεζα από fluffers. Είναι μάθημα ζωής.

• Όλο το περιοδικό στήθηκε σε ένα ρητό που μου έχει μάθει η μάνα μου: «Κάθε κρέας έχει τον δικό του αγοραστή». Μπορεί να ακούγεται πολύ ωμό, αλλά είναι μεγάλη αλήθεια. Μικρός ήμουν χοντρούλης, με σπυράκια, γυαλάκια, ατσούμπαλος και ούτε μια φορά δεν αισθάνθηκα άσχημα, είτε για το σώμα μου, είτε για το αν θα έχω επιτυχία, είτε για το αν θα κάνω σχέση. Είχα κάθε λόγο να έχω θέματα, αλλά αυτή η ατάκα πραγματικά με βοήθησε να αντιληφθώ ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί και για μένα κάποιος. Και το βλέπω σήμερα στην πράξη. Θα έρθει ο πιο όμορφος και η πιο όμορφη να μου πουν κάτι που δεν μπορείς να φανταστείς, κάτι που δεν έχεις ξανακούσει, κάτι που είναι προσωπικό σε τέτοιο βαθμό, που σου ανοίγει τους ορίζοντες.

Σωτήρης Τρέχας aka The Dreamer: «Η ζωή μ' έχει μάθει να σέβομαι, να μην κρίνω και να τρώω τα παγωτά που μου προτείνουν» Facebook Twitter
Μικρός ήμουν χοντρούλης, με σπυράκια, γυαλάκια, ατσούμπαλος και ούτε μια φορά δεν αισθάνθηκα άσχημα, είτε για το σώμα μου, είτε για το αν θα έχω επιτυχία, είτε για το αν θα κάνω σχέση. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

• Μεγάλωσα σαν μοναχοπαίδι, οπότε αντιλαμβάνομαι διαφορετικά τη σημασία των φίλων. Τους φίλους μου θέλω να τους παίρνω τηλέφωνο και να τους λέω για τη ζωή μου, το ότι η μέρα μου σήμερα ήταν γαμημένη ή τέλεια μέρα, όλα όσα συνέβησαν. Πιστεύω ότι εάν κάτι δεν θέλεις να το πεις στους φίλους σου, δεν είναι ενδιαφέρον, είτε είναι καλό είτε κακό.

• Η ζωή με έχει μάθει να σέβομαι, να αποδέχομαι, να μην κρίνω και να δοκιμάζω τα παγωτά που μου προτείνουν. Και προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα πάντα θετικά. Υπάρχουν πολλά που με ενοχλούν καθημερινά και μου προκαλούν φόβο, αλλά αυτό έχει να κάνει με το τι αφήνεις να σε επηρεάσει και σε ποιον βαθμό. Δηλαδή, πιστεύω ότι και να πηγαίνουν όλα κατά διαόλου, δεν θα αφήσω να με επηρεάσει αυτό. Θα σκέφτομαι πως θα υπάρχει καλύτερο αύριο, ότι έχουμε τη δύναμη να φτιάξουμε τη ζωή μας, να επηρεάσουμε τους ανθρώπους γύρω μας και ότι μπορείς να καταφέρεις όλα όσα θέλεις. Το πιστεύω αυτό.

thedreamer.gr, @thedreamer_gr, fb.com/neon.raum, @neonraum, fluffereveryday.com, fb.com/fluffereveryday, @fluffereveryday

Οι Αθηναίοι
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Θέατρο / Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν από το ελληνικό θέατρο και το σινεμά. Από νωρίς επέλεξε να ζει και έξω από το θεατρικό συνάφι. «Δεν μπορώ να ξυπνάω κάθε πρωί και να αναρωτιέμαι τι θα παίξω ή που θα παίξω» δηλώνει ενώ θεωρεί τη μοναχικότητα πηγή δημιουργικότητας. Η Ελένη Ερήμου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Οι Αθηναίοι / Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Ξεκίνησε από τα καλλιστεία, για μία ψήφο δεν στέφθηκε Μις Κόσμος, έπαιξε δίπλα στον Κουν, υπήρξε μούσα του Τάκη Κανελλόπουλου, αλλά κυρίως του Ανδρέα Βουτσινά. Στα 92 της ακόμα οδηγεί και παρακολουθεί θέατρο, ελπίζοντας πάντα να βρει καλά στοιχεία, ακόμα και σε κακές παραστάσεις.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Ζιώγαλας

Μουσική / Νίκος Ζιώγαλας: «Δεν ξέρεις ποτέ πώς θα τα φέρει η ζωή, να είσαι ευγενικός, να παλεύεις για την καλοσύνη»

Aπό πολύ νωρίς, η μουσική τον χτύπησε στο δόξα πατρί, μπήκε σε αυτό το τριπ και δεν βγήκε ποτέ. «Σαν star του σινεμά», «Πάρε με απόψε πάρε με», «Βασιλική», «Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα», «Πέρασε η μπόρα» και για πολλά ακόμα τραγούδια ευθύνεται ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός που σήμερα αφηγείται τη ζωή του στη LifO
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
O Δημήτρης Γκιώνης, οι ένδοξες μέρες της «Ελευθεροτυπίας» και το σημερινό μιντιακό σούπερ μάρκετ

Οι Αθηναίοι / O Δημήτρης Γκιώνης, οι ένδοξες μέρες της «Ελευθεροτυπίας» και το σημερινό μιντιακό σούπερ μάρκετ

Ο 81χρονος δημοσιογράφος και συγγραφέας που για δεκαετίες διηύθηνε τις πολιτιστικές σελίδες της Ελευθεροτυπίας, αφηγείται τη συναρπαστική καριέρα του στη LiFO
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ανδρέας Κούρκουλας: «Η μεγάλη απειλή είναι να γίνει η πόλη ένα μεγάλο ξενοδοχείο»

ADM 2025: The Urban Issue / Ανδρέας Κούρκουλας: «Η μεγάλη απειλή είναι να γίνει η πόλη ένα μεγάλο ξενοδοχείο»

Γεννήθηκε στο Χαλάνδρι, ζει στον Λυκαβηττό. Από την απόρριψη του κατεστημένου και την πίστη στη χωρική εμπειρία έως τις προκλήσεις της Αθήνας και το μέλλον των νέων δημιουργών, ο διακεκριμένος αρχιτέκτονας μιλά με πάθος για την ουσία, τις ευκαιρίες και τις πληγές της σύγχρονης πόλης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Οι Αθηναίοι / Βασίλης Λαμπρινουδάκης: Ο αρχαιολόγος πίσω από το νέο μουσείο της Επιδαύρου

Από τις ανασκαφές στην Επίδαυρο και τη Νάξο, ο ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας αφηγείται μια ζωή αφιερωμένη στην ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και όπως λέει, το πιο πολύτιμο εύρημα δεν ήταν αρχαιολογικό – ήταν η γυναίκα του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Fotis Benardo: «Εξάγουμε πολιτισμό, αλλά στην Ελλάδα δεν μας το αναγνωρίζουν»

Μουσική / Fotis Benardo: «Κανένα ΑΙ δεν μπορεί να εκφράσει αυτά που νιώθω, ούτε αυτά που έχω περάσει»

Είναι ο ντράμερ των Nightfall. Έκανε τη μουσική όχημα για τα ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοιράστηκε τη σκηνή με θρύλους της μουσικής όπως οι Black Sabbath, οι Iron Maiden οι Kiss και οι Motorhead. Πιστεύει πολύ στη νέα μουσική σκηνή της Ελλάδας και ότι ο άνθρωπος θέλει άνθρωπο και όχι ΑΙ. Είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
M. HULOT
ΕΠΕΞ Ελένη Σαράντη

Γεύση / Ελένη Σαράντη: «Κυνήγησα πράγματα που τελικά δεν είχαν σημασία»

Μετά από μια δύσκολη στιγμή, κατάλαβε πως η μόνη επιβράβευση που μετρά δεν είναι τα αστέρια, αλλά το “φάγαμε καταπληκτικά”. Όταν την αποκαλούν σεφ, απαντά απλά: «Εγώ μαγειρεύω». Η υπερήφανη μαγείρισσα που προκαλεί ουρές στην οδό Σαλαμίνος, στον Κεραμεικό, είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Eddie Dark: «Γράφω μουσική επειδή έχω σιχαθεί τα πάντα»

Μουσική / Eddie Dark: «Γράφω μουσική επειδή έχω σιχαθεί τα πάντα»

Από μικρός ένιωθε αποσυνάγωγος. Πιστεύει ότι τα κόμικς είναι η μόνη μορφή τέχνης που είναι τελείως αφιλτράριστη και πιστεύει ότι η γενιά του θα μείνει στην ιστορία ως η γενιά που έχασε τα καλά πράγματα στο τσακ. Ο μουσικός Eddie Dark είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
M. HULOT
Κώστας Σπαθαράκης, εκδότης.

Κώστας Σπαθαράκης / Κώστας Σπαθαράκης: «Δεν έχουμε αφηγήσεις για τις ερωτικές μας σχέσεις, για τα νιάτα μας»

Για τον άνθρωπο πίσω από τις εκδόσεις αντίποδες, το μεγαλύτερο όφελος ήταν ότι, ενώ του άρεσε να είναι χωμένος μέσα στα βιβλία – μια μοναχική και ίσως ναρκισσιστική συνήθεια –, στην πορεία έμαθε να τη μετατρέπει σε εργαλείο κοινωνικότητας και επαφής με τους γύρω του.
M. HULOT
Μαρία Κωνσταντάρου: «Ερωτεύτηκα αληθινά στα 58»

Οι Αθηναίοι / Μαρία Κωνσταντάρου: «Δεν παίζω πια γιατί δεν υπάρχουν ρόλοι για την ηλικία μου»

Μεγάλωσε χωρίς τη μάνα της, φώναζε «μαμά» μια θεία της, θυμάται ακόμα τις παιδικές της βόλτες στον βασιλικό κήπο. Όταν είπε πως θέλει να γίνει ηθοποιός, ο πατέρας της είπε «θα σε σφάξω». Η αγαπημένη ηθοποιός που έπαιξε σε μερικές από τις σημαντικότερες θεατρικές παραστάσεις αλλά και ταινίες της εποχής της είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τζόυς Ευείδη

Οι Αθηναίοι / Τζόυς Ευείδη: «Φαίνομαι πολύ κουλ; Μπα, ρόλος είναι»

Αν της είχαν κάνει στο θέατρο όσες επαγγελματικές προτάσεις είχε ως σερβιτόρα, θα ήταν η Βουγιουκλάκη – όπως λέει. Κι αν και συχνά αυτολογοκρίνεται, δεν κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Είναι μια αγαπητή κωμική ηθοποιός, που κάποτε ήθελε να παίξει δραματικούς ρόλους. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
ΕΠΕΞ ΧΛΟΗ ΟΜΠΟΛΕΝΣΚΙ: Σκηνογράφος-ενδυματολόγος του θεάτρου και της όπερας

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ομπολένσκι: «Τι είναι ένα θεατρικό έργο; Οι δυνατότητες που δίνει στους ηθοποιούς»

Ξεκίνησε την καριέρα της ως βοηθός της Λίλα ντε Νόμπιλι, υπήρξε φίλη του Γιάννη Τσαρούχη, συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν και τον Λευτέρη Βογιατζή, δούλεψε με τον Φράνκο Τζεφιρέλι και, για περισσότερο από 20 χρόνια, με τον Πίτερ Μπρουκ. Η διεθνούς φήμης σκηνογράφος και ενδυματολόγος Χλόη Ομπολένσκι υπογράφει τα σκηνικά και τα κοστούμια στην «Τουραντότ» του Πουτσίνι και αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Κατερίνα Βαγενά: «Δεν καταλαβαίνω γιατί φερόμαστε λες και το να μεγαλώνεις είναι αρρώστια»

Οι Αθηναίοι / «Δεν έκανα την Κιμωλία για τα λεφτά αλλά για να δείξω αυτό που είμαι»

Eίναι η ιδιοκτήτρια της Κιμωλίας, του art café που έγινε σημείο αναφοράς στην Πλάκα. Δηλώνει αυτοδίδακτη στα πάντα και πιστεύει στη δύναμη των ανθρώπων να ξαναγεννιούνται. Η Κατερίνα Βαγενά είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΛΙΑΚΑΚΟΥ
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: «Ακούμε συνεχώς για ανάπτυξη, χωρίς να διερευνάται τι είναι το "καλό"»

Οι Αθηναίοι / Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: «Ακούμε συνεχώς για ανάπτυξη, χωρίς να διερευνάται τι είναι το "καλό"»

Η εκτέλεση του Μπελογιάννη τον έκανε αριστερό. Η αυτοκτονία του Νίκου Πουλαντζά, μπροστά στα μάτια του, τον καθόρισε. Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, αφηγείται το προσωπικό του ταξίδι και την πνευματική περιπέτεια μιας ολόκληρης εποχής, από τη διανόηση του Παρισιού μέχρι τους δρόμους της πολιτικής και τις αίθουσες των πανεπιστημίων.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γκίκας Ξενάκης

Γκίκας Ξενάκης / «Έχω κάνει λάθη – δούλεψα πολύ με τον εαυτό μου για να τους σέβομαι όλους στην κουζίνα»

Μεγαλώνοντας στη Θήβα, αγάπησε το φρέσκο ψάρι, τα άγρια χόρτα και τις ταπεινές συνταγές. Αν και είχε αρχικά πολύ κακή εικόνα για τους μάγειρες, εξελίχθηκε σε σεφ για τον οποίο –όπως είπε ο Επίκουρος– μπορούσε να καταλάβει κανείς ένα πιάτο του με κλειστά τα μάτια. Ο «τιμονιέρης» της κουζίνας του Aleria, Γκίκας Ξενάκης, είναι ο Αθηναίος της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Βότσης: «Κάποτε δεν χρειαζόταν να δώσεις ορισμό για το τι εστί αναρχικός»

Για τις Αρχές ήταν «τρομοκράτης» και «αρχηγός» της 17Ν, ενώ για την Αριστερά «προβοκάτορας». Σήμερα δηλώνει αντιστασιακός εκ φύσεως και πιστεύει ότι η «Ελευθεροτυπία» της δικής του εποχής δεν μπορεί να ξαναβγεί. Ο θρυλικός δημοσιογράφος αφηγείται την πολυτάραχη ζωή του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

Oι Αθηναίοι / Εβελίνα Παπούλια: «Δεν μου χαρίστηκε τίποτα»

«Μην παίξεις ποτέ κωμωδία», της είχαν πει, αλλά τελικά το ευρύ κοινό τη λάτρεψε ως Μαρίνα Κουντουράτου. Όταν αποφάσισε να ερμηνεύσει τον ρόλο μιας τρανς γυναίκας, της είπαν «θα καταστραφείς». Ήταν πάντα τολμηρή και άφοβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ