Fa - fa - fa - fa - fashion!

Fa - fa - fa - fa - fashion! Facebook Twitter
0

David Bowie: Είσαι γκέι; Κάνεις drugs;

Alexander McQueen: Ναι, και στα δύο.

D.B.: Επηρεάζει η χρήση τη σχεδιαστική σου αντίληψη;

A.M.: Ναι, την κάνει πιο ασταθή.

D.B.: Αντίθετα από άλλους σχεδιαστές, η αίσθησή σου για το ντύσιμο μοιάζει να προέρχεται από φόρμες εκτός της ιστορίας της μόδας. Δανείζεσαι ή κλέβεις, λόγου χάρη, από τις νεο-καθολικές μακάβριες φωτογραφίες του Joel Peter Witkin μέχρι τη rave κουλτούρα. Πιστεύεις ότι η μόδα είναι τέχνη;

A.M.: Όχι, δεν το πιστεύω. Δεν πρόκειται για συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Η έμπνευση μπορεί να προέρχεται από οτιδήποτε, έναν άντρα που περπατά στον δρόμο, την έκρηξη μιας βόμβας - οτιδήποτε μπορεί να πυροδοτήσει κάποιο εγκεφαλικό / συναισθηματικό συνειρμό. Μ' αυτή την έννοια, όλα τα βλέπω σαν να ανήκουν σ' ένα καλλιτεχνικό σύμπαν. Ο τρόπος που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι. Ο τρόπος που φιλάνε.

D.B.: Θα έλεγα ότι η σεξουαλικότητα παίζει σημαντικό ρόλο στον τρόπο που σχεδιάζεις. Συμφωνείς;

Α.Μ.: Ναι, αν και πιστεύω ότι δεν μπορείς να εμπιστευτείς τη σεξουαλικότητα ως διανοητική συμπεριφορά. Είναι πολύ περιοριστική, και επίσης είναι τρομακτική διαδικασία να επιχειρείς να προσδιορίσεις τη σεξουαλικότητα κάποιου. Πού καταλήγει; Καταλήγει σ' αυτόν που σε αποδέχεται στο τέλος της μέρας όταν αναζητάς την αγάπη, τον έρωτα. Για να φτάσεις εκεί, πρέπει να περάσεις από πολλούς διαδρόμους κι αυτό μπορεί να σου κάψει το μυαλό.

D.B.: Υπάρχει κάτι σχεδόν παγανιστικό στη δουλειά σου, οι δημιουργίες σου μοιάζουν να λειτουργούν σε πιο οργανικό επίπεδο.

A.M.: Πιθανόν. Έχω επηρεαστεί κατά κάποιο τρόπο από τον Μαρκήσιο ντε Σαντ, τον οποίο θεωρώ μεγάλο φιλόσοφο και άνθρωπο της εποχής του, αντίθετα από τον περισσότερο κόσμο, που τον θεωρεί απλά ανώμαλο.

D.B.: Νομίζεις ότι τα ίδια τα ρούχα αποτελούν έναν τρόπο βασανισμού της κοινωνίας;

A.M.: Δεν νομίζω ότι είναι τόσο σημαντικά τα ρούχα. Στο τέλος της μέρας, είναι απλώς ρούχα. Αυτό που προσπαθώ είναι να κάνω αυτόν που τα φοράει να νιώσει πιο πολλή αυτοπεποίθηση, επειδή εγώ δεν έχω καθόλου. Είμαι εντελώς ανασφαλής.

D.B.: Όλοι δεν είμαστε τελικά; Θα μπορούσες να σχεδιάσεις ένα αυτοκίνητο ή ένα σπίτι;

A.M.: Αυτοκίνητο με τίποτα. Θα έβγαινε επίπεδο σαν φάκελος αλληλογραφίας. Σπίτι, οπωσδήποτε.

D.B.: Τα σόου που κάνεις είναι συχνά εντυπωσιακά, κάτι μεταξύ θεάτρου και καλλιτεχνικής εγκατάστασης...

A.M.: Μισώ το θέατρο. Κάποτε σχεδίαζα κοστούμια για το θέατρο. Απαίσια διαδικασία. Αν με πας να δω θέατρο, μπορώ να πεθάνω από πλήξη.

D.B.: Ο Αrmani είπε πρόσφατα ότι «η μόδα είναι νεκρή».

A.M.: Κι αυτός το ίδιο.

D.B.: Armani ή Versace;

A.M.: Marks and Spencer. Λυπάμαι, δεν βλέπω το νόημα αυτών των δύο ονομάτων στην ίδια φράση. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσαν να συγχωνευθούν σε μία εταιρεία άνετα.

D.B.: Σε ποια ηλικία έφυγες απ' το σπίτι;

A.M.: 19.

D.B.: Ένιωσες ξαφνικά πολύ ελεύθερος ή πολύ ευάλωτος;

Α.Μ.: Πολύ ευάλωτος. Ήμουν ο χαϊδεμένος της μητέρας μου, γι' αυτό μάλλον κατάντησα αδερφή (γέλια).

D.B.: Είχες ποτέ σχέση με κάποιον διάσημο;

A.M: Όχι ακριβώς διάσημο, αλλά από πολύ πλούσια οικογένεια. Παλαιός βιομηχανικός αριστοκρατικός πλούτος που λένε. Ήταν το πιο συναρπαστικό άτομο που είχα γνωρίσει και ήμουν απολύτως ειλικρινής μαζί του. Ήμουν 20 χρόνων και του είπα ό,τι κάνουμε θα το κάνουμε «ολλανδικά». Δεν κατάλαβε τι σήμαινε. Νόμιζε ότι πρόκειται για κάποια μυστήρια σεξουαλική στάση! Έπρεπε να του εξηγήσω ότι σημαίνει «να πληρώνει καθένας τα δικά του χωριστά». Έπαιρνε πάντως τις καλύτερες πίπες! (γέλια)

D.B.: Τι θα κάνεις όταν γίνεις πάμπλουτος (γεγονός αναπόφευκτο, πιστεύω);

A.M.: Θα ήθελα να αγοράσω το σπίτι του Le Corbusier στη Γαλλία...

Shortcut
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αναζητώντας το μυστικό του Γιάννη Πετρίδη

Δ. Πολιτάκης / Αναζητώντας το μυστικό του Γιάννη Πετρίδη

Στις 29 Μαρτίου συμπληρώθηκαν σαράντα έξι χρόνια από την πρώτη εκπομπή του ανθρώπου που μας έμαθε να ακούμε μουσική, όμως, παρά την οικειότητα, το κύρος και τη γνώση που εκπέμπει ακόμα η φωνή του από τα ερτζιανά, ο ίδιος παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένα μυστήριο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
200 χρόνια «κρυφό σχολειό»

Δ. Πολιτάκης / 200 χρόνια «κρυφό σχολειό»

Πέρα από τις εθιμοτυπικές τελετουργίες της αρμόδιας επιτροπής, ο εορτασμός των 200 χρόνων από το ’21 θα μπορούσε να γίνει αφορμή για μια βαθύτερη αντίληψη των συναρπαστικών γεγονότων εκείνης της εποχής από αυτή που μας χάρισε το σχολείο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Αποχαιρετισμός στην κυρία Μιράντα

Δημήτρης Πολιτάκης / Αποχαιρετισμός στην κυρία Μιράντα

Πηγαίνοντας μετά από καιρό σε σπίτι φίλων, είδα στην εξώπορτα το αγγελτήριο θανάτου της ηθοποιού Μιράντας Κουνελάκη που έμενε στην ίδια πολυκατοικία και για χρόνια «επέβλεπε» στοργικά και διακριτικά τις νεανικές μας τρέλες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
H περίπτωση του Άκη Πάνου, που ακόμα μας στοιχειώνει

Δημήτρης Πολιτάκης / H περίπτωση του Άκη Πάνου, που ακόμα μας στοιχειώνει

Ούτε το έργο ενός δημιουργού μπορεί εύκολα να διαγραφεί ούτε όμως και η σύνδεσή του με τις όποιες αποτρόπαιες πράξεις. Μένει εκεί, σαν ανεξίτηλη κηλίδα που διαβρώνει και συρρικνώνει το σέβας, το δέος, την εκτίμηση, την απόλαυση. Αυτό είναι το τίμημα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Βρίσκοντας καταφύγιο στη μοιρολατρία και στα εποχικά μαγαζιά

Δημήτρης Πολιτάκης / Βρίσκοντας καταφύγιο στη μοιρολατρία και στα εποχικά μαγαζιά

Έχει ανάγκη ο κόσμος να περιβληθεί στην απομόνωσή του από ένα γιορτινό σκηνικό, από μια λαμπερή ψευδαίσθηση, ξορκίζοντας μια χρονιά που έγινε η προσωποποίηση όλων των δεινών που έχουν πέσει στο κεφάλι μας, όχι μόνο της πανδημίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η πανδημία και η λαχτάρα μας να «σώσουμε τα Χριστούγεννα»

Δημήτρης Πολιτάκης / Η πανδημία και η λαχτάρα μας να «σώσουμε τα Χριστούγεννα»

Ας είμαστε προετοιμασμένοι για σεμνές, ταπεινές, υπερβατικές γιορτές, όπως θα έπρεπε δηλαδή πάντα να είναι, αν πιστέψουμε όλες αυτές τις χριστουγεννιάτικες ταινίες που βλέπουμε μια ζωή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ