Εκτός από τη ανεύρεση εμβολίου για τον κορωνοϊό, οι ερευνητές καλούνται να λύσουν έναν ακόμα γρίφο: γιατί ορισμένοι ασθενείς παρουσιάζουν συμπτώματα για πολλούς μήνες.

 

Ο Πολ Γκάρνερ εμφάνισε αυτό που νόμιζε ότι ήταν «λίγος βήχας». Καθηγητής μολυσματικών ασθενειών ο ίδιος, συζητούσε για το νέο κορωνοίο με τον Ντέιβιντ Ναμπάρο, τον ειδικό απεσταλμένο του Ηνωμένου Βασιλείου για την πανδημία.

 

Στο τέλος της κλήσης μέσω Zoom, ο Ναμπάρο συμβούλεψε τον Γκάρνερ να πάει στο σπίτι αμέσως και να απομονωθεί. Και εκείνος το έκανε. Δεν ένιωθε τίποτα περισσότερο όμως, από ελάχιστη αδιαθεσία.

 

Λίγες μέρες αργότερα, βρέθηκε να πολεμάει με τη λοίμωξη. «Τα συμπτώματα ήταν περίεργα και έφτασαν και σε σημείο να νομίζει πως είναι στην κόλαση», λέει.

 

Περιλάμβαναν απώλεια όσφρησης, βάρους, αδιαθεσία, πόνο στο στήθος και την καρδιά. Σε κάποια φάση ο Γκάρνερ νόμιζε ότι θα πεθάνει.

 

Ο ίδιος αναφέρεται με πικρία ως μέλος της «αγέλης ανοσίας του Μπόρις Τζόνσον». Πρόκειται για τους ασθενείς εκείνους που μολύνθηκαν με Covid-19 τις 12 ημέρες πριν το Ηνωμένο Βασίλειο αποφασίσει να λάβει μέτρα.

 

Υπέθετε ότι η ασθένειά του θα περάσει γρήγορα. Αντ 'αυτού συνέχισε να αισθάνεται αδιάθετος, κατά καιρούς με ακραία συμπτώματα και απόλυτη εξάντληση, όπως ανέφερε ο ίδιος σε ένα blog την περασμένη εβδομάδα για το British Medical Journal.

 

Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι ο ιός προκαλεί μια πολύ μεγαλύτερη σειρά συμπτωμάτων από ό, τι είχαν αντιληφθεί οι επιστήμονες.

 

 

 

Στην περίπτωση του Γκάρνερ η διάρκεια των συμπτωμάτων έχει ξεπεράσει τις επτά εβδομάδες. Ο καθηγητής στη Σχολή Τροπικής Ιατρικής του Λίβερπουλ λέει ότι η εμπειρία του με τον Covid-19 παρουσίαζε ένα νέο και ενοχλητικό σύμπτωμα κάθε μέρα, σαν μία καταγραφή σε ένα ιδιόρρυθμο «ημερολόγιο εμφάνισης συμπτωμάτων».

 

Βαρύ κεφάλι, αναστατωμένο στομάχι, εμβοές (βοητά), τσιμπήματα, δύσπνοια, ζάλη και αρθρίτιδα στα χέρια. Κάθε φορά που ο Γκάρνερ πίστευε ότι αρχίζει να βελτιώνεται, η ασθένεια τον «έριχνε» πάλι.

 

Ήταν ένα είδος ιών και διαφορετικών διαβαθμίσεων κάθε φορά. «Είναι πολύ απογοητευτικό. Πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να αμφιβάλλουν. Οι σύντροφοί τους αναρωτιούνται αν υπάρχει κάτι λάθος στην ψυχολογία των ασθενών. Αν φαντάζονται τα συμπτώματα».

 

Από τότε που δημοσιεύτηκε η ιστορία του, ο Γκάρνερ έλαβε μηνύματα και τηλεφωνήματα από ευγνώμονες αναγνώστες που πίστευαν ότι τρελαινόταν. «Είμαι ένα πρόσωπο της δημόσιας υγείας. Ο ιός προκαλεί σίγουρα πολλές ανοσολογικές αλλαγές στο σώμα, πολλές παράξενες παθολογίες που δεν έχουμε ακόμη καταλάβει. Αυτή είναι μια νέα ασθένεια. Και είναι εξωφρενική. Δεν υπάρχει σχετική βιβλιογραφία».

 

 

 

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, περίπου ένας στους 20 ασθενείς με Covid-19 εμφανίζει μακροχρόνια συμπτώματα ανά περιόδους. Δεν είναι σαφές εάν μακροπρόθεσμα αυτό σημαίνει δύο μήνες ή τρεις ή και περισσότερο. Η πιο στενή αναλογία είναι η ασθένεια του δάγγειου (κίτρινου) πυρετού, λέει ο Γκάρνερ.

 

Μια «φρικτή» ιογενής λοίμωξη των λεμφαδένων. «Ο δάγκειος πυρετός έρχεται και φεύγει. Είναι σαν να οδηγείς με χειρόφρενο για έξι έως εννέα μήνες».

 

Ο καθηγητής Τιμ Σπέκτορ, στο King's College του Λονδίνου, εκτιμά ότι ένας μικρός αλλά σημαντικός αριθμός ανθρώπων υποφέρει από τη μορφή του ιού «μακράς διαρκείας». Ο Σπέκτορ είναι επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο King's College που έχει αναπτύξει την εφαρμογή παρακολούθησης του Covid-19.

 

Αυτό επιτρέπει σε όποιον υποψιάζεται ότι έχει την ασθένεια να εισάγει τα συμπτώματά του καθημερινά. περίπου 3 έως 4 εκατομμύρια άνθρωποι το χρησιμοποιούν αυτήν τη στιγμή, κυρίως Βρετανοί και Αμερικανοί.

 

Ο καθηγητής εκτιμά ότι περίπου 200.000 από αυτούς αναφέρουν συμπτώματα που διήρκεσαν καθ΄όλη την πορεία της μελέτης, δηλαδή έξι εβδομάδες.

 

 

 

Υπάρχουν καλά διαθέσιμα κλινικά δεδομένα για ασθενείς που καταλήγουν στο νοσοκομείο. Από την άλλη, όμως μέχρι στιγμής η κυβέρνηση της Βρετανίας δεν συλλέγει πληροφορίες για εκείνους που διαθέτουν φαινομενικά «ήπια» αλλά συχνά εξασθενητικά συμπτώματα. Και αυτή είναι μια μεγαλύτερη ομάδα από εκείνες που βρίσκονται σε ΜΕΘ.

 

«Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να επιστρέφουν στη δουλειά και να αισθάνονται όμως τελείως υγιείς. Υπάρχει μια ολόκληρη άλλη πλευρά του ιού που δεν είχε την δέουσα προσοχή λόγω της ιδέας ότι« αν δεν είσαι νεκρός άρα είσαι καλά» λέει ο Σπέκτορ.

 

«Είμαστε η χώρα που εφηύρε την επιδημιολογία. Δεν έχουμε πραγματοποιήσει επιδημιολογικές μελέτες εκτός από την εφαρμογή αυτή και αυτό είναι κάπως ανησυχητικό» προσθέτει.

 

Καθώς διατίθενται περισσότερες πληροφορίες, το μοντέλο της κυβέρνησης για τον Covid φαίνεται όλο και πιο ξεπερασμένο. Πολλοί ασθενείς με τη νόσο δεν αναπτύσσουν πυρετό και βήχα. Αντ 'αυτού, έχουν μυϊκό πόνο, πονόλαιμο και πονοκέφαλο.

 

Η εφαρμογή παρακολούθησε 15 διαφορετικούς τύπους συμπτωμάτων. «Έχω μελετήσει 100 ασθένειες. Ο Covid είναι ο πιο παράξενος που έχω δει στην ιατρική μου καριέρα», λέει ο Σπέκτορ.

 

 

 

Οι επιστημονικές εξηγήσεις για το τι συμβαίνει βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Η Λιάν Τέρνερ-Στόουκς, καθηγήτρια ιατρικής αποκατάστασης στο King's College, λέει ότι ο Covid είναι μια «ασθένεια πολλαπλών συστημάτων» που μπορεί ενδεχομένως να επηρεάσει οποιοδήποτε όργανο. Προκαλεί μικροαγγειακά προβλήματα και θρόμβους. Ενδέχεται να επηρεαστούν οι πνεύμονες, ο εγκέφαλος, το δέρμα, τα νεφρά και το νευρικό σύστημα.

 

Τα νευρολογικά συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια (πονοκέφαλος) ή σοβαρά (σύγχυση, παραλήρημα, κώμα).

 

Η Τέρνερ, λέει ότι είναι αβέβαιο για ποιον λόγο η ασθένεια είναι μερικές φορές τόσο παρατεταμένη. Μια εξήγηση είναι ότι το ανοσοποιητικό σύστημα περνάει σε υπερβολική κίνηση, με μια συνεχιζόμενη αντίδραση. Ένα άλλο είναι ότι τα συμπτώματα οφείλονται σε ιούς. Σε κάθε περίπτωση, λέει ότι μπορεί να υπάρξει «υποτροπή της συμπτωματολογίας».

 

Οι ερευνητές εξετάζουν τα τελευταία δεδομένα από ευρωπαϊκές χώρες. Επιδιώκουν να βρουν ποια υποστήριξη μπορεί να υπάρξει για σοβαρούς και χρόνιους ασθενείς, με τον Covid να παρουσιάζει παρόμοιες προκλήσεις με εκείνες που είχε εμφανίσει ο ιός του HIV.

 

Εν τω μεταξύ, οι ασθενείς με διαρκή συμπτώματα Covid συγκρίνουν σημειώσεις μέσω μιας ομάδας υποστήριξης, της Slack. Εκεί υπάρχουν περιπτώσεις για διάστημα 30 ή ακόμα και 60 ημερών.

 

Το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η ανακούφιση ότι και άλλοι ασθενείς βρίσκονται στην ίδια ζοφερή κατάσταση και ότι τα προβλήματα υγείας τους δεν είναι στο μυαλό τους.

 

Με πληροφορίες του Guardian