Η Μαντάμ Σουσού ήταν μια σειρά- σταθμός για την ελληνική τηλεόραση. Η τραγική και συνάμα αστεία ηρωίδα, ζει μέσα στην απόλυτη ψευδαίσθηση. Δεν ισχυρίζεται μόνο ότι είναι πλούσια αλλά ότι διαθέτει μόρφωση, καλλιέργεια, αστική καταγωγή, κάτι πολύ ανώτερο σε σχέση με τον Μπύθουλα που την έριξε η μοίρα. Και θέλει να επιβάλει αυτή την εικόνα στους πάντες γύρω της.
Βλέποντας το ξανά στο youtube, πέρα από την τέλεια ερμηνεία της Άννας Παναγιωτοπούλου και από την αίσθηση φρεσκάδας που αναδύει η σειρά δεκαετίες μετά την πρώτη της προβολή στην τηλεόραση, αυτό που μου κάνει εντύπωση στην ιστορία του Ψαθά είναι οι αντιδράσεις του περίγυρου. Ο Μπύθουλας δεν ψαρώνει μαζί της. Οι φτωχοί κάτοικοι της αθηναικής συνοικίας συσπειρώνονται απέναντι στο ψώνιο, το οποίο αργότερα θα πάρει το μάθημα του από την ίδια τη ζωή όταν του πέσει η κληρονομιά. Την σφάζουν καθημερινά με το βαμβάκι, την φτύνουν και εκείνη νομίζει ότι βρέχει.
Μια δεκαετία περίπου μετά την προβολή της σειράς η Ελλάδα θα γεμίσει με αντίγραφα της Μαντάμ Σουσού. Πολλοί θα θελήσουν να είναι πλούσιοι, διάσημοι, καλλιεργημένοι και ενδιαφέροντες με τα εύκολα λεφτά του Χρηματιστηρίου. Θα είναι διάχυτη η πεποίθηση ότι μπορούσες να αγοράσεις εύκολα καθετί με δανεικά. Ακόμα και προσωπικότητα. Η πλάκα είναι ότι ο Μπύθουλας δεν θα γελούσε με τα ψώνια αλλά θα προσπαθούσε να γίνει ένα με αυτά. Την συνέχεια την ξέρετε.
________________
Μια ραδιοφωνική εκδοχή στο Β’ πρόγραμμα μπορείτε να ακούσετε εδώ
Και οι δύο ονομασίες Βούθουλας και Μπούθουλας ή Μπύθουλας αφορούσαν διαφορετικές περιοχές της παλιάς Αθήνας από τις ομώνυμες αντίστοιχα μικρές λίμνες, άλλοτε η δεύτερη με στάσιμα νερά, που υπήρχαν σε αυτές.
Βούθουλα ονόμαζαν οι παλιοί Αθηναίοι τη σημερινή θέση της Αγίας Φωτεινής παρά τον Ιλισό ποταμό όπου υπήρχε μικρή λίμνη με υπερκείμενο μικρό καταρράκτη. Εκεί λέγανε ότι γινότανε ο εφοδιασμός των Αθηναίων και των άλλων Ελλήνων της Αττικής με όπλα και πυρομαχικά στη περίοδο της Επανάστασης του 1821. Έτσι στην εποχή του Όθωνα συνέχιζαν να τιμούν το χώρο με τη παρουσία τους, συχνάζοντας εκεί το βράδυ «όλοι οι απόκληροι της τότε κοινωνίας» καθιστώντας το χώρο μάλλον επικίνδυνο. Αντίθετα την ημέρα ο χώρος ήταν αρκετά ειδυλλιακός και οι νεαρές Αθηναίες κατέβαιναν και έπλεναν εκεί τα «παλάγια», όπως αποκαλούσαν τότε τα προς πλύση ρούχα τους καθώς και μικρά παιδιά που έκαναν εκεί μπάνιο. Το δε 1868 είχε σημειωθεί και πνιγμός 10χρονου παιδιού.
Η περιοχή ήταν γνωστή και ως "βατραχονήσι" στις αρχές του 20ου αιώνα.
Μπούθουλα ή Μπύθουλα ονόμαζαν οι Αθηναίοι μέρος της σημερινής περιοχής του Κολωνού όπου και λίμναζαν στάσιμα νερά σε ξεροπόταμο που υπήρχε τότε εκεί, σε αντίθεση με τα τρεχάμενα νερά του Βούθουλα. Η περιοχή Μπούθουλας έμεινε περισσότερο γνωστή από τη μόνιμη τότε κάτοικό της, τη λαϊκή θρυλική κοκέτα της εποχής Μαντάμ Σουσού.
Η λαϊκή φράση «ο Βούθουλας κι ο Μπούθουλας» λεγόταν για περιπτώσεις κατάδειξης διαφορετικότητας, ενώ αρκετές φορές φαίνεται ότι υπήρξε θέμα έμπνευσης στους ανά ζεύγη τίτλους παλαιών ελληνικών ταινιών.
Πηγή: Βικιπαίδεια
Ένα μικρό απόσπασμα απο την "Μαντάμ Σουσού" :
σχόλια