Η ποινική έρευνα σχετικά με ένα διεθνές κύκλωμα διακίνησης που έχει οδηγήσει στην κατάσχεση αιγυπτιακών αντικειμένων από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης και στην απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του πρώην διευθυντή του Λούβρου διευρύνθηκε. Η έρευνα έχει πλέον συμπαρασύρει αρκετά δημόσια μουσεία και πανεπιστήμια στη Γερμανία, τα οποία συνεργάστηκαν με νέους υπόπτους στην υπόθεση.
Σύμφωνα με την artnews, δικαστής του Παρισιού εξέδωσε ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης κατά τεσσάρων εμπόρων με έδρα το Αμβούργο: του Roben Dib, ενός Γερμανολιβανέζου ιδιοκτήτη γκαλερί που περιμένει να δικαστεί σε δικαστήριο του Παρισιού με την κατηγορία της απάτης συμμορίας και του ξεπλύματος χρήματος, του Serop Simonian και δύο από τα παιδιά του. Ο Σιμονιάν, γερμανός έμπορος αρμενικής καταγωγής, θεωρείται ότι διαδραμάτισε βασικό ρόλο στην πώληση αρχαιοτήτων της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης και στο Λούβρο του Αμπού Ντάμπι.
Οι Σιμονιάν είναι έμποροι έργων τέχνης που δραστηριοποιούνται από ένα πολυτελές κτίριο στην Oberstrasse, έναν ήσυχο δενδροφυτεμένο δρόμο μιας κατοικημένης γειτονιάς στο Αμβούργο της Γερμανίας. Φέρονται να βρίσκονται στο επίκεντρο του σκανδάλου, σύμφωνα με συνοπτικές σημειώσεις και πρακτικά ακροάσεων που συγκέντρωσαν οι Γάλλοι ερευνητές όπως γράφει η Le Monde. Η έρευνα, με επικεφαλής τον ανακριτή Jean-Michel Gentil, ξεκίνησε το 2018. Χωρίς τους Σιμονιάν να μεσολαβούν δεν θα υπήρχαν πωλήσεις, υποστηρίζει ο ανακριτής.
Τον Σεπτέμβριο του 2020 εκδόθηκαν ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης για τρία μέλη της οικογένειας που ζουν στη Γερμανία και τον Αύγουστο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε έρευνα στα σπίτια τους.
Η υπηρεσία Καταπολέμησης της Εμπορίας Πολιτιστικών Αγαθών (Office Central de Lutte Contre le Traficdes Biens Culturels, OCBC), διασταυρώνοντας τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν διαπίστωσε ότι είχαν πείσει τα πιο διάσημα μουσεία του κόσμου να αγοράσουν σημαντικά αριστουργήματα.
Το 2019, το ίδρυμα της Νέας Υόρκης επέστρεψε μια περίτεχνη χρυσή σαρκοφάγο στην Αίγυπτο που είχε αγοράσει το 2017, μετά από ποινική έρευνα με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Μάθιου Μπογκντάνος, επικεφαλής της μονάδας διακίνησης αρχαιοτήτων του γραφείου του εισαγγελέα της Νέας Υόρκης. Ο Μπογκντάνος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προέλευση είχε παραποιηθεί πριν από την αγορά της από το Met το 2017 έναντι 3,5 εκατομμυρίων ευρώ. Το Met είχε αγοράσει τη σαρκοφάγο απευθείας από τον εμπειρογνώμονα αρχαιοτήτων Kunicki, ο οποίος την απέκτησε από τον Ντιμπ και τους αδελφούς Σιμονιάν.
Την εποχή που κατασχέθηκε το φέρετρο, το Met ζήτησε συγγνώμη με ανακοίνωσή του για τις ατέλειες στην έρευνα προέλευσης που διεξήγαγε το αιγυπτιακό τμήμα του και υποσχέθηκε να επανεξετάσει τη διαδικασία απόκτησής του.
Πέντε άλλα έργα της ίδιας προέλευσης κατασχέθηκαν την 1η Ιουνίου. Το Λούβρο του Άμπου Ντάμπι, το οποίο απέκτησε επτά έργα μέσω του ίδιου καναλιού, ενδέχεται να χρειαστεί να τα αποχωριστεί. Σύμφωνα με δηλώσεις του Σιμονιάν, μια στήλη και ένα ταφικό σύνολο του Τουταγχαμών που πωλήθηκαν στο Λούβρο του Αμπού Ντάμπι είχαν αποθηκευτεί στο μουσείο της Βόννης μέχρι το 2010.
Το 2020, η αστυνομία του Αμβούργου πραγματοποίησε έφοδο στο διαμέρισμα του Σιμονιάν και στη γκαλερί αρχαίων νομισμάτων και αρχαιοτήτων "Διόνυσος". Ο Σιμονιάν και ο Ντιμπ, ο διευθυντής της γκαλερί, υποστήριξαν τη νομιμότητα της επιχείρησής τους. Ισχυρίζονται ότι το μεγαλύτερο μέρος των αρχαιοτήτων που βρίσκονται στο απόθεμά τους αποκτήθηκε από Αιγύπτιους εμπόρους και εξήχθη από την Αίγυπτο τη δεκαετία του 1970, όταν τέτοιες επιχειρήσεις ήταν νόμιμες.
Αρνούνται ότι οποιεσδήποτε αρχαιότητες που βρίσκονται στην κατοχή τους λεηλατήθηκαν κατά τη διάρκεια της αιγυπτιακής επανάστασης του 2011, όπως ισχυρίζονται οι αρχές, επειδή ήταν καταχωρημένες στις συλλογές πολλών γερμανικών μουσείων και συλλογών.
Φέρονται να φύλαγαν το απόθεμά τους για δεκαετίες σε τέσσερα γερμανικά ιδρύματα: το Μουσείο Roemer & Pelizaeus στο Χίλντεσχαϊμ, το Μουσείο Reiss Engelhorn στο Μανχάιμ, το Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στο Τρίερ και το Αιγυπτιακό Μουσείο στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ιδρύματα λειτούργησαν άθελά τους ως μεσάζοντες για τις πωλήσεις μεταξύ των εμπόρων και των κορυφαίων μουσείων τέχνης παγκοσμίως.
