Το πιο περίβλεπτο βραβείο τέχνης στη Βρετανία από το οποίο έχουν ξεπηδήσει γενιές καλλιτεχνών και φέρνει στη δημοσιότητα και σε πρώτο πλάνο τη δουλειά τους ανακοίνωσε τη βραχεία λίστα του, η οποία περιλαμβάνει την Heather Phillipson τις Ingrid Pollard, Veronica Ryan και Sin Wai Kin στη φετινή λίστα των υποψηφίων για το βραβείο, καθώς αυτό επιστρέφει στο Λίβερπουλ για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια.
Οι καλλιτέχνες που διεκδικούν τα πιο γνωστά βραβεία εικαστικών τεχνών στον κόσμο χρησιμοποιούν διαφορετικά μέσα και μορφές έκφρασης για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να επανασυνδεθούν μεταξύ τους και με τον κόσμο γύρω τους, καθώς οι κοινωνίες αναδύονται από την πανδημία.
Το βραβείο Turner στοχεύει στην προώθηση της δημόσιας συζήτησης γύρω από τις νέες εξελίξεις στη σύγχρονη βρετανική τέχνη. Ιδρύθηκε το 1984 και πήρε το όνομά του από τον ριζοσπάστη Βρετανό ζωγράφο JMW Turner (1775-1851). Κάθε χρόνο, ο νικητής βραβεύεται με 25.000 λίρες Αγγλίας και 10.000 λίρες Αγγλίας λαμβάνει ο καθένας από τους υπόλοιπους καλλιτέχνες που περιλαμβάνονται στην τελική λίστα.
Η Heather Phillipson είναι η καλλιτέχνης που εγκατέστησε το πελώριο γλυπτό στην τέταρτη πλίνθο στην πλατεία Τραφάλγκαρ με τίτλο «The End», το οποίο ατένιζε το άδειο Λονδίνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας και ήταν το ψηλότερο γλυπτό που είχε τοποθετηθεί στην πλατεία και μια αλληγορία για τη γλυκιά αλλά και τη δυστοπική μορφή των πραγμάτων. Η ιδέα της Φίλιπσον ξεκίνησε το 2016, όταν ο Τραμπ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Η ίδια υποστηρίζει ότι ο τίτλος του έργου είναι πιο ζοφερός από το περιεχόμενό του: «Υπάρχει η πιθανότητα ριζικής αλλαγής σε οποιοδήποτε τέλος… Υπάρχει πιθανώς ελπίδα για κάτι άλλο».Το έργο αν και αναπαριστά ένα γλυπτό με ελαφριά σαντιγί ήταν φτιαγμένο από χάλυβα και συνθετικά υλικά και ζυγίζει εννέα τόνους.
Η Phillipson ήταν υποψήφια και για την ατομική της έκθεση RUPTURE NO 1: blowtorching the bite peach στην Tate Britain. Η πρακτική της περιλαμβάνει συγκρούσεις διαφορετικών υλικών, μέσων και χειρονομιών σε αυτό που αποκαλεί "κβαντικά πειράματα σκέψης". Η κριτική επιτροπή περιέγραψε τη συγκλονιστική εμπειρία της επίσκεψης στην καθηλωτική έκθεση της Phillipson στην Tate μετά το λοκντάουν και επικρότησε «τον τρόπο με τον οποίο ενώνει το παράλογο, την τραγωδία και τη φαντασία για να διερευνήσει επείγουσες και πολύπλοκες ιδέες».
Η Pollard ήταν υποψήφια για την ατομική της έκθεση Carbon Slowly Turning στην MK Gallery στο Milton Keynes. Δουλεύοντας κυρίως στη φωτογραφία, αλλά και στη γλυπτική, τον κινηματογράφο και τον ήχο, το έργο της αμφισβητεί τη σχέση μας με τον φυσικό κόσμο και διερωτάται για ιδέες όπως το να είναι κάποιος βρετανός, η φυλή και η σεξουαλικότητα. Η Tate δήλωσε ότι το έργο της Pollard αποκάλυπτε επί δεκαετίες ιστορίες που ήταν κρυμμένες σε κοινή θέα. Η κριτική επιτροπή εντυπωσιάστηκε από τις τολμηρές νέες εξελίξεις στο πρόσφατο έργο της Pollard, ιδιαίτερα από μια νέα σειρά κινητικών, ανθρωπόμορφων γλυπτών, τα οποία βασίζονται στη μακροχρόνια έρευνα της Pollard για τη φιγούρα που κινείται στο χώρο.
Υποψήφια για την ατομική της έκθεση Along a Spectrum στο Spike Island, στο Μπρίστολ, και για την καλλιτεχνική της παραγγελία στο Hackney Windrush στο Λονδίνο, η Ryan δημιουργεί γλυπτά αντικείμενα και εγκαταστάσεις χρησιμοποιώντας δοχεία και συνδυασμούς φυσικών και κατασκευασμένων μορφών για να αναφερθεί στη μετατόπιση, τον κατακερματισμό και την αποξένωση.
Η κριτική επιτροπή επαίνεσε το νέο της έργο που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Spike Island, το οποίο διερευνά την οικολογία, την ιστορία καθώς και τις ψυχολογικές επιπτώσεις της πανδημίας. Τους εντυπωσίασε ο "εξαίσιος αισθησιασμός και η απτικότητα των γλυπτών της, τόσο στην γκαλερί όσο και για τη δημόσια ανάθεση στο Hackney", ανέφερε η Tate.
Ο/Η Sin προτάθηκε για τη συμμετοχή της στο British Art Show 9 και την ατομική της παρουσίαση στη γκαλερί Blindspot στην έκθεση τέχνης Frieze του Λονδίνου. Αφηγείται ιστορίες μέσω της περφόρμανς, της κινούμενης εικόνας, της γραφής και της εκτύπωσης. Αντλώντας από τη δική του/της εμπειρία που υπάρχει ανάμεσα σε δυαδικές κατηγορίες ανθρώπων, "το έργο του/της υλοποιεί φανταστικές αφηγήσεις για να περιγράψει τις βιωμένες πραγματικότητες της επιθυμίας, της ταύτισης και της συνείδησης", ανέφερε η Tate. Η κριτική επιτροπή ανέδειξε την ταινία Dream of Wholeness in Parts 2021 του/της Sin, στην οποία η παραδοσιακή κινεζική φιλοσοφία και δραματουργία διασταυρώνεται με τη σύγχρονη δραματουργία, τη μουσική και την ποίηση.
«Η τέχνη προσέφερε την απαραίτητη απόλαυση και διαφυγή κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, αλλά βοήθησε επίσης να επανασυνδεθούμε μεταξύ μας και με τον κόσμο γύρω μας, όπως δείχνουν ποικιλοτρόπως οι πρακτικές των τεσσάρων καλλιτεχνών που συμπεριλήφθηκαν στη βραχεία λίστα» είπε η Helen Legg, διευθύντρια της Tate Liverpool και πρόσθεσε ότι: «Η κριτική επιτροπή ταξίδεψε σε όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας, εκμεταλλευόμενη τη χαλάρωση του αποκλεισμού για να απολαύσει την έκρηξη της δημιουργικότητας που προέκυψε από την πανδημία. Το αποτέλεσμα είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα καλλιτεχνών, ο καθένας με ένα μοναδικό όραμα, οι οποίοι εντυπωσίασαν τους κριτές με την ένταση των παρουσιάσεων, ενώ παράλληλα ασχολήθηκαν με σημαντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας σήμερα».
Το περσινό βραβείο κέρδισε η Array Collective, μια 11μελής ομάδα καλλιτεχνών από όλα τα θρησκευτικά χάσματα της Βόρειας Ιρλανδίας. Στη βραχεία λίστα ήταν τέσσερις άλλες καλλιτεχνικές συλλογικότητες, ενώ ήταν η πρώτη φορά που κανένας μεμονωμένος καλλιτέχνης δεν ήταν υποψήφιος για το βραβείο.
Ο φετινός νικητής θα ανακοινωθεί σε μια τελετή τον Δεκέμβριο και μια έκθεση του έργου τους θα πραγματοποιηθεί στην Tate Liverpool από τις 20 Οκτωβρίου 2022 έως τις 19 Μαρτίου 2023.
