Ο ιάπωνας καλτ σκηνοθέτης Σεϊτζούν Σουζούκι, ο οποίος επηρέασε πολλούς κινηματογραφιστές διεθνώς, μεταξύ των οποίων ο Κουέντιν Ταραντίνο και ο Ντάμιεν Σαζέλ, πέθανε στις 13 Φεβρουαρίου σε ηλικία 93 ετών, ανακοίνωσε σήμερα το κινηματογραφικό στούντιο Nikkatsu όπου γύριζε τις ταινίες του.


Υπέκυψε σε μια ασθένεια του αναπνευστικού συστήματος, διευκρίνισε σε ανακοίνωσή της η εταιρία. Εξέφρασε  «τη βαθιά της ευγνωμοσύνη», προσθέτοντας ότι «το έργο του άσκησε μεγάλη επιρροή σε κινηματογραφόφιλους και σκηνοθέτες σε όλον τον κόσμο».

 

Ο Σεϊτζούν Σουζούκι (μέση) στις Κάννες, το 2005. EPA/LORENVU FRANCE OUT
Ο Σεϊτζούν Σουζούκι (μέση) στις Κάννες, το 2005. EPA/LORENVU FRANCE OUT


Από τις αρχές του 1956, ο Σεϊτζούν Σουζούκι γύρισε για δώδεκα χρόνια ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού (B movies) στη Nikkatsu, με μοναδική αίσθηση του χρώματος που οι οπαδοί του αποκάλεσαν "Seijun bigaku" (αισθητική του Σεϊτζούν).

 

Όμως, σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο Kinema-Jumposha, που εκδίδει βιβλία και περιοδικά για τον κινηματογράφο, ο Σουζούκι αποπέμφθηκε το 1968 από τον εργοδότη του, που χαρακτήρισε τα έργα του «ακατανόητα» μετά την κυκλοφορία της ταινίας «Γεννημένος δολοφόνος» ("Branded to kill"). Η υπόθεση οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη και ο σκηνοθέτης σταμάτησε στη συνέχεια να γυρίζει ταινίες για μια δεκαετία.

 

 

Mια σκηνή από το Tokyo Drifter
Mια σκηνή από το Tokyo Drifter


Αυτός ο σπεσιαλίστας στο θρίλερ, με τα μακριά μαλλιά και το λευκό γενάκι, έδειχνε μια «υπερβολική προτίμηση στην πρόκληση», έγραφε το 1997 το περιοδικό Les Cahiers du Cinéma με την ευκαιρία μιας ρετροσπεκτίβας για τον ιαπωνικό κινηματογράφο στη Γαλλία. Πόλεμος συμμοριών, πόρνες και «περιθωριακοί εχθρικοί στις συμβάσεις και στο καλό γούστο» κατοικούν στις ταινίες του.


Θα επανέλθει στην έβδομη τέχνη το 1977, αλλά η πραγματική επιστροφή του θα γίνει το 1980 με το "Zigeunerweisen" («Τσιγγάνικη μελωδία»), που τιμήθηκε με εύφημο μνεία στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου.


Η τελευταία ταινία του, "Operetta Tanukigoten" («Βασίλισσα ρακούν»), προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στις Κάννες το 2005, μια εκπληκτική μουσική φαντασία, μια εφευρετική οπερέτα όπου πρωταγωνιστεί η διάσημη κινέζα ηθοποιός Ζανγκ Ζιγί.


Η μεγαλοφυΐα του Σουζούκι αναγνωρίστηκε από μεγάλους σκηνοθέτες, όπως ο Κουέντιν Ταραντίνο, ο Τζιμ Τζάρμους, ο Γουόνγκ Καρ-Γουάι ή ο Τακέσι Κιτάνο. 

 

Πρόσφατα, ο Ντάμιεν Σαζέλ, διερχόμενος από το Τόκιο για την προώθηση της μουσικής κωμωδίας του "La La Land", χαιρέτησε τον «δάσκαλο». «Έχω εμπνευστεί λίγο από τον "Αλήτη του Τόκιο" του Σεϊτζούν Σουζούκι», μια ταινία για τη Γιακούζα (ιαπωνική μαφία) της δεκαετίας του 1960, «πρόκειται για ένα είδος κρυφού φόρου τιμής», είχε πει. «Τα πολύ μεγάλα πλάνα αυτής της ταινίας και τα πολύ ποπ χρώματά της θυμίζουν μια μουσική κωμωδία με ρεβόλβερ», «είναι ένα είδος κρυφού φόρου τιμής», σημείωσε. 

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ/AFP