Δεν ανακαλύπτονται κάθε μέρα νέα είδη κροκοδείλων. Σύμφωνα με το National Geographic, για πρώτη φορά σε ένα διάστημα που ξεπερνά τα ογδόντα χρόνια, οι επιστήμονες περιέγραψαν πλήρως και έδωσαν όνομα σε ένα νέο είδος, τον μακρύρρυγχο κροκόδειλο της Κεντρικής Αφρικής.
Το νέο είδος εντοπίζεται σε μια μεγάλη έκταση της ηπείρου, που εκτείνεται από το Καμερούν ως την Τανζανία.
To νέο είδος θα ονομαστεί mecistops leptorhynchus και περιγράφηκε σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Zootaxa. Το ζώο θεωρούταν μέχρι τώρα ως ίδιο με το είδος mecistops cataphractus της Δυτικής Αφρικής, το οποίο θα διατηρήσει το αρχικό του επιστημονικό όνομα.
Με τη νέα ταξινόμηση ο συνολικός πληθυσμός των mecistops cataphractus μειώνεται τόσο ώστε το είδος να θεωρείται απειλούμενο. Υπάρχουν μόνο 500 άτομα στην άγρια φύση, εκτιμά ο Matt Shirley, συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Φλόριντα.
Οι κροκόδειλοι της Κεντρικής Αφρικής έχουν πιο μαλακή και πιο λεία όψη σε σχέση με τα ξαδέρφια τους από την Δυτική Αφρική που έχουν μεγαλύτερες, περισσότερο βαριές κλίμακες και πιο τραχύ δέρμα, εξηγεί ο Matt Shirley. Ο νέος κροκόδειλος στερείται των οστοειδών κορυφών στο κρανίο που έχει ο αντίστοιχος της Δυτικής Αφρικής.
Οι βασικές διαφορές ωστόσο εντοπίζονται στα γονίδια και είναι σημαντικές, αναφέρει το National Geographic. Σύμφωνα με την μελέτη τα γονίδια των ζώων διαφοροποιήθηκαν περισσότερο από οχτώ εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν ηφαίστεια αναδύθηκαν στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται το Καμερούν.
Με την ηφαιστειακή δραστηριότητα σχηματίστηκαν αδιάβατα βουνά που χώρισαν τα ερπετά στα δυο και διέκοψαν την ροή των γονιδίων με αποτέλεσμα οι δυο πληθυσμοί να μην έχουν ανταλλάξει γονίδια έκτοτε.
Αυτή η απομόνωση επέτρεψε στα δυο είδη να αποκλίνουν και τώρα τα ζεύγη βάσεων που συνθέτουν ορισμένα σημαντικά γονίδια διαφέρουν κατά περισσότερο από πέντε τοις εκατό, εξηγεί ο Shirley.
Οι επιστήμονες έχουν περιγράψει νέα είδη κροκοδείλων τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, ο mecistops leptorhynchus, αποτελεί το πρώτο είδος που περνάει από την επίσημη διαδικασία περιγραφής και ονοματοδοσίας από το 1935. Αυτό περιελάμβανε τη σύγκριση δειγμάτων από μουσεία από όλο τον κόσμο με συνεργάτες το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα και το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα.
Ο Shirley πραγματοποίησε έρευνα πεδίου σε δεκατέσσερις αφρικανικές χώρες και έπαθε μαλάρια μια ντουζίνα φορές κατά τη διάρκεια της έρευνας. Η δουλειά των ερευνητών ήταν πολύπλοκη. Ο mecistops leptorhynchus δεν υπήρχε πουθενά ανάμεσα στα «πρότυπα υποδείγματα». Αυτό είναι σφάλμα των Ναζί, υποστηρίζει το National Geographic.
Τα υποδείγματα καταστράφηκαν κατά τον βομβαρδισμό του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι οι επιστήμονες έπρεπε να προσδιορίσουν νέα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές η μελέτη αποτελεί μια συνεχόμενη, επαναλαμβανόμενη για την ποικιλία των αφρικανικών κροκοδείλων που δεν έχει περιγραφεί επαρκώς. Η μελέτη θα συμβάλει στη συζήτηση για τα δυο είδη αλλά πρωτίστως γι αυτό της Δυτικής Αφρικής, αναφέρει το National Geographic.
Ο Shirley και οι συνεργάτες του συνεργάζονται με τις κυβερνήσεις της Κυανής Ακτής και της Γκάνας, αλλά και με έναν αριθμό από ΜΚΟ, ώστε να μεγαλώνουν κροκόδειλους σε συνθήκες αιχμαλωσίας και ύστερα να τους απελευθερώνουν.
Η μεγαλύτερη προσπάθεια υλοποιήθηκε σε ζωολογικό κήπο της Ακτής Ελεφαντοστού όπου σήμερα κατοικούν πάνω από 30 ζώα. Η απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος και η λαθροθηρία επηρεάζει και τα δυο είδη.
Σύμφωνα με τον Shirley, που αφιέρωσε χρόνια της ζωής του για τον εντοπισμό των κροκοδείλων της Δυτικής Αφρικής, έχουν απομείνει τόσο λίγα ζώα που είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν. Ο ίδιος κατάφερε να συλλέξει δείγματα γενετικού υλικού από μόνο δέκα πέντε ή είκοσι ζώα.
Με πληροφορίες από National Geographic
σχόλια