«Δεν έχει σημασία. Τίποτα... δεν έχει σημασία» (μακρά και εμφατική παύση μετά το τίποτα). Τακτική ατάκα του «BoJack Horseman» αλλά και τυπικό μοτίβο της αντίληψης του αλογόμορφου, νάρκισσου και αυτοκαταστροφικού πρωταγωνιστή της ομώνυμης σειράς «κινουμένων σχεδίων» με ήρωα ένα μεσήλικα πρώην σταρ -αλλά και νυν όποτε κάνει την προσπάθεια να τακτοποιήσει την βαθύτατα προβληματική καριέρα του- που συμπλήρωσε τέσσερις κύκλους, ο ένας πιο εντυπωσιακός από τον προηγούμενο. Φιλόδοξο κείμενο υψηλής έμπνευσης, λαμπερό animation, πολυσύνθετη θεματολογία που ακουμπά ολόκληρο το σύγχρονο φάσμα πόθων, παθολογίας και προβλημάτων («πρώτου κόσμου»), με κεντρικό σκηνικό μια φανταστική εκδοχή του Χόλιγουντ (στη σειρά λέγεται «Χόλιγου») αλλά και του κόσμου εν γένει, όπου ζουν, εργάζονται και δημιουργούν σχέσεις μεταξύ τους, ανθρωπόμορφοι και ζωόμορφοι χαρακτήρες. Παρότι ακροβατεί επιδεικτικά αλλά πάντα επιδέξια ανάμεσα στη διεισδυτική σάτιρα, στη σουρεάλ κωμωδία, στην μοιρολατρική ρομαντική κομεντί και στο (βαρύ συχνά) υπαρξιακό δράμα, δεν φοβάσαι ποτέ ότι θα χάσει την ισορροπία στον πολύ υψηλό πήχη που έχει θέσει ο δημιουργός της σειράς Raphael Bob-Waksberg.
Ο τέταρτος κύκλος μπαίνει σε ακόμα πιο βαθιά νερά από τους προηγούμενους, επιχειρώντας και κατορθώνοντας να παρουσιάσει ανάμεσα στις τρελές περιπέτειες και τα δαιδαλώδη γκομενικά μπλεξίματα των ηρώων, ουσιαστικές πραγματείες για την κατάθλιψη, τη μνήμη και την άνοια.
Έχοντας περάσει από όλες τις πίστες και τις διαδρομές που υπαγορεύει η πρώιμη φήμη και ό,τι συνεπάγεται αυτής («λειτουργικός» αλκοολισμός, συναισθηματική αναπηρία, ατέλειωτες, διαβρωτικές περιστασιακές σεξουαλικές σχέσεις, εθισμός σε ουσίες πάσης φύσεως, παράνοια, εσωστρέφεια, κατάθλιψη) , ο κακομαθημένος ήρωας μας επιζητεί να λυτρωθεί από τις αμαρτίες του και να γίνει καλό άτομο με συμπόνια και συναίσθηση, λαχταρά για συναισθηματική σύνδεση και εξιλέωση, αλλά συνήθως δεν προσπαθεί αρκετά παραμένοντας στις προθέσεις και τις ενθουσιώδεις (και συχνά μεθυσμένες) διακηρύξεις. Ίσως η πιο σημαντική συνεισφορά της σειράς έχει να κάνει με την περιπλάνηση των ηρώων της στο ναρκοπέδιο των σχέσεων, στις παγίδες της ατέρμονης ρομαντικής προσμονής, στην ψευδαίσθηση του «ποτέ δεν είναι αργά» ώσπου είναι αργά και μάλιστα προ πολλού. Όπως αναγκάζεται να παραδεχτεί και ο πρωταγωνιστής της σειράς όταν τελειώνουν οι διεγέρσεις και οι ψευδαισθήσεις «το μόνο που έχουμε σ' αυτόν τον τρομακτικό κόσμο είναι οι δεσμοί που κάνουμε με τους άλλους». Ο τέταρτος κύκλος μπαίνει σε ακόμα πιο βαθιά νερά από τους προηγούμενους, επιχειρώντας και κατορθώνοντας να παρουσιάσει ανάμεσα στις τρελές περιπέτειες και τα δαιδαλώδη γκομενικά μπλεξίματα των ηρώων, ουσιαστικές πραγματείες για την κατάθλιψη, τη μνήμη και την άνοια. Α, ναι! Υπάρχει κι ένας χαρακτήρας που φτάνει σε οργασμό κάθε φορά που διαισθάνεται ότι η εξουσία αλλάζει χέρια στο εργασιακό του περιβάλλον. Το Α και το Ω όμως της σειράς είναι ο ομώνυμός της πρωταγωνιστής, ο οποίος σ' αυτούς τους τέσσερις κύκλους έχει ξεστομίσει κάποιες βαρυσήμαντες και ιδιοφυείς ατάκες, απόρροια της κλονισμένης κοσμοθεωρίας του:
• «Το πρόβλημα με τον κόσμο είναι ότι όλοι θέλουν να ακούνε μόνο αυτό που ήδη πιστεύουν»
• «Δεν υπάρχει "κλείσιμο" ούτε στις σχέσεις ούτε πουθενά. Το κλείσιμο είναι μια συνθήκη που επινόησε ο Σπίλμπεργκ για να πουλάει εισιτήρια»
• «Κάποιος πρέπει να πει στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ πόσο προσβλητικό έργο ήταν "Ο γητευτής των αλόγων". Λυπάμαι, αλλά τα πραγματικά άλογα δεν κάνουν οτιδήποτε τους λέει να κάνουν ο κάθε μαλάκας»
• «Και τώρα με συγχωρείτε, πάω να κάνω ένα ντους για να μην καταλαβαίνω αν κλαίω ή όχι»
• «Γεννήθηκα σπασμένος μάλλον. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι γεννήθηκα με διαρροή και ότι καλό υπήρχε μέσα μου έσταξε σιγά – σιγά έξω από μένα και τώρα είμαι άδειος και δε θα γεμίσω ποτέ ξανά. Η ζωή είναι μια σειρά από πόρτες που κλείνουν, έτσι δεν είναι;»
• «Ξέρω ότι είμαι εγωιστής και νάρκισσος και αυτοκαταστροφικός αλλά κάπου βαθιά είμαι καλό άτομο νομίζω και χρειάζομαι να μου το λες πού και πού»
• «Δε θα σουτάρουμε ηρωίνη φυσικά, για πρεζάκια μας πέρασες; Θα τη σνιφάρουμε σαν σοφιστικέ ενήλικες»
• «Η Καλιφόρνια είναι η φαβορίτα της Αμερικής»
• «Μεθυσμένος εγώ; Ζυγίζω 500 κιλά, ξέρεις πόσο αλκοόλ χρειάζεται για να μεθύσω; ... Ναι, είμαι»
• «Προέρχομαι από δηλητήριο. Έχω δηλητήριο μέσα μου και καταστρέφω ό,τι αγγίζω. Αυτή είναι η κληρονομιά μου. Δεν έχω τίποτα να επιδείξω για τη ζωή που έζησα, και κανείς στη ζωή μου δεν έγινε καλύτερος επειδή με γνώρισε»
• «Κάθε μέρα γίνεται πιο εύκολο αλλά πρέπει να κάνεις αυτό που πρέπει. Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι, να κάνεις τη "δουλειά" κάθε μέρα, κάθε μέρα όμως γίνεται πιο εύκολο»
• «Πώς τολμάς να υπονοείς ότι γουστάρω τη γκόμενα σου; Νιώθω έλξη γι αυτή; Σίγουρα. Είναι καλύτερες οι μέρες μου όταν είμαι κοντά της; Ναι. Με καταλαβαίνει όσο καμιά άλλη γυναίκα; Αναμφίβολα. Έχω σεξουαλικές φαντασιώσεις μαζί της; Ναι, αλλά μόνο σε δύο ερωτικές στάσεις. Είμαι ο τύπος που θα έκλεβε την γκόμενα του άλλου; Φυσικά, αλλά να τη γουστάρω; Η απάντηση είναι όχι, με προσβάλει και που το σκέφτηκες»
• «Τι έγινε; Τι να γίνει, αυτό που γίνεται πάντα. Με ερωτεύτηκες χωρίς να με γνωρίζεις. Και τώρα με γνώρισες...»
[παραμιλώντας]: «Όχι, δεν σου αξίζει να πεθάνεις νέος, μόνο οι σπουδαίοι πεθαίνουν νέοι. Μάλιστα, τώρα νομίζεις ότι είσαι και νέος!»
• «Το να είσαι διάσημος και να σου κάνουν όλα τα χατίρια είναι υπαρξιακή κατάρα αλλά και τεράστια καθημερινή ευκολία»
• «Ο Τέρενς Μάλικ ήταν καλός όταν έκανε ταινία κάθε δέκα χρόνια – τώρα που κάνει συχνά, δεν αντέχεται»
• «Προσποιήσου απλά ότι είσαι ευτυχισμένος και σταδιακά μπορεί να ξεχάσεις ότι προσποιείσαι»
Το τρέιλερ της 4ης σεζόν
