O Ricky Adam γεννήθηκε πριν 42 χρόνια στο Bangor της Βόρειας Ιρλανδίας. Παιδί της DIY punk κοινότητας για χρόνια, φωτογράφος του περιοδικού DIG BMX για 2 δεκαετίες και μέλος σε διάφορες μπάντες, έχει καταγράψει με τον φωτογραφικό του φακό τις νεανικές υποκουλτούρες των δρόμων. Και όχι μόνο. Όπως θα δεις στις φωτογραφίες που ακολουθούν με την ίδια ευκολία που φωτογραφίζει τους πανκ μπορεί να διεισδύσει με το φακό του στον ψυχισμό μιας μοναχικής γυναίκας που κάθεται σκεφτική σε ένα φαστφούντ ή στο πρόσωπο ενός θυμωμένου παιδιού περικυκλωμένο απο μεγάλους. Λίγους μήνες πριν κυκλοφορήσει το νέο του, δεύτερο κατά σειρά, φωτογραφικό λεύκωμα, μίλησε στο LIFO.gr
— Διάβασα μια συνέντευξη του βετεράνου φωτογράφου Thomas Hoepker στο The Talks και ανάμεσα σε άλλα είπε το εξής: «Σήμερα λιγότερα χρήματα ξοδεύονται για το φωτορεπορταζ επειδή έχουμε την τηλεόραση. Πολλοί ταλαντούχοι φωτογράφοι πρέπει να ταξιδέψουν με δικά τους έξοδα- ένα ρίσκο το οποίο τον παλιό καιρό δεν ήμασταν αναγκασμένοι οι φωτογράφοι να σηκώσουμε στους ώμους μας. Είναι ένας διαφορετικός κόσμος σήμερα. Πιστεύω ότι ήμουν τυχερός που μεγάλωσα σε μια περίοδο που ο καθένας ήταν περίεργος για αυτά που συμβαίνουν εκεί έξω». Ποια είναι η γνώμη σου πάνω σε αυτό το θέμα; Πόσο δύσκολο είναι να παραμένεις περίεργος στις μέρες μας;
O κύριος Hoepker έχει δίκιο σε αυτό που λέει ότι λιγότερα χρήματα ξοδεύονται για τα φωτορεπορτάζ. Εκείνη την εποχή(πριν το ίντερνετ) οι άνθρωποι στήριζαν την ενημέρωση τους αρκετά σε εφημερίδες και περιοδικά όπως τα LIFE, Picture Post κ.τ.λ .Στις μέρες μας υπάρχει μια κάλυψη των γεγονότων 24 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα από διαφορετικές πηγές. Υποθέτω ότι αυτό είναι για τους ανθρώπους συγκλονιστικό.
Προσωπικά, θα έλεγα ότι πάντα ήμουν ένας άνθρωπος με περιέργεια. Αυτό το οφείλω στην μητέρα μου. Μου αρέσει να ενημερώνομαι για το τι συμβαίνει στον κόσμο- Διαβάζω εφημερίδες και παρακολουθώ τα νέα στην τηλεόραση καθημερινά για να δω τι συμβαίνει στον κόσμο. Το να είσαι περίεργος για εμένα σημαίνει ότι είσαι ζωντανός. Χωρίς την περιέργεια δεν θα ενδιαφερόμουν να βγάλω φωτογραφίες.
— Με ποιο τρόπο πετυχαίνεις οι άνθρωποι που φωτογραφίζεις να σε εμπιστευτούν;
Εξαρτάται. Δουλεύω με ομάδες ανθρώπων projects τα οποία έχουν μεγάλη διάρκεια και τους φωτογραφίζω σε καθημερινή βάση. Το θέμα είναι να χτίσεις μια σχέση εμπιστοσύνης με αυτούς καθώς περνάει ο χρόνος. Συζητάω μαζί τους για το προτζεκτ πάνω στο οποίο δουλεύω. Ένα πράγμα που κάνω είναι να δίνω εκτυπωμένες φωτογραφίες σε όποιον φωτογραφίζω. Είναι ένα είδος ανταλλαγής. Κάποιες φορές βγάζω τυχαίες φωτογραφίες ανθρώπων στο δρόμο όπου δεν υπάρχει καμία επικοινωνία μαζί τους. Αν σταματήσω να τους μιλήσω η στιγμή θα χαθεί. Εξαρτάται από το θέμα που φωτογραφίζω και από την κατάσταση που επικρατεί.
— Πες μας για την ιδέα σου σχετικά με το τελευταίο σου βιβλίο «Destroying everything»
Αρκετά χρόνια κατέγραφα με τον φακό μου διάφορες όψεις της BMX και πανκ σκηνής. Το βιβλίο «Destroying everything» προέκυψε τυχαία. Πριν 4 χρόνια κοίταζα ένα πάκο με φωτογραφίες μου και συνειδητοποίησα ότι είχα αρκετές που ήταν καλής ποιότητας και προέκυπτε ένα κοινό θέμα από το περιεχόμενο τους. Ξόδεψα χρόνια ταξιδεύοντας και βγάζοντας φωτογραφίες. Πολλές από τις φωτογραφίες μου είναι από την εποχή που δούλευα στο περιοδικό DIG BMX.
Έτσι το βιβλίο που προέκυψε ήταν μια συλλογή από φωτογραφίες τυχαίων καταστάσεων και σεναρίων που είχα τραβήξει με τον φακό μου όλα αυτά τα χρόνια. Περισσότερο οι φωτογραφίες μου επικεντρώνονται στην νεανική υποκουλτούρα και συνδέονται με τη ματαίωση του να είσαι νέος και συχνά χαμένος, παιδιά που πετάνε με τα δικά τους φτερά, που αλητεύουν με τον δικό τους τρόπο
— Μια λίστα με τους αγαπημένους σου φωτογράφους και ένα σύντομο σχόλιο για τον καθένα;
Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση υπάρχουν πολλοί φωτογράφοι που με επηρέασαν όλα αυτά τα χρόνια. Μερικοί από αυτούς:
1.
Eugene Richards
Ένας φωτογράφος που συμπάσχει με τους πρωταγωνιστές των φωτογραφιών του και ένας από τους καλύτερους φωτογράφους στο είδος του. Αυτό που μου δίδαξε είναι ότι είναι εντάξει να τοποθετείς την κάμερα σε διαφορετική γωνία για να βγάλεις μια φωτογραφία.
2.
Tom Wood
"All Zones off Peak"– Έβγαζε φωτογραφίες σκαρφαλωμένος πάνω σε λεωφορεία του Λίβερπουλ για μια περίοδο 15 χρόνων. Απλό αλλά υπερβολικά αποτελεσματικό. Μου αρέσουν όλα τα βιβλία που έχει δημιουργήσει ο Tom.
3.
William Eggleston
Είναι περίεργο, για χρόνια φωτογράφιζα μόνο σε ασπρόμαυρο και δεν έμοιαζαν με έγχρωμες φωτογραφίες, μέχρι που είδα την δουλειά του Eggleston
4.
Garry Winogrand
Ένας φωτογράφος που ζούσε για να βγάζει φωτογραφίες ασταμάτητα. Είδα για πρώτη φορά δουλειά του σε νεαρή ηλικία. Οι φωτογραφίες του κόλλησαν στο κεφάλι μου όταν τις είδα για πρώτη φορά. Θα περνούσαν μερικά χρόνια για να ανακαλύψω ποιος φωτογράφος βρισκόταν πίσω από αυτές τις φωτογραφίες.
5.
Chris Killip
Απέκτησα την νέα έκδοση του "In flagrante two" και είναι καλύτερη από ποτέ. Κλασσική, διαχρονική φωτογραφία.
6.
Jim Goldberg - "Raised by Wolves"
Ένα ωμό, οδυνηρό βιβλίο για τα άστεγα παιδιά στο Σαν Φρανσίσκο την περίοδο 1987-1993. Άλλο ένα κλασσικό βιβλίο και ένα βιβλίο που επιστρέφω σε αυτό αρκετές φορές
— Ποιος είναι ο μεγαλύτερος συμβιβασμός που έχεις κάνει στην δουλειά σου;
Ο συμβιβασμός είναι μια λέξη που πραγματικά μισώ. Στις προσωπικές μου δουλειές δεν συμβιβάζομαι. Μέσα στα χρόνια έκανα αρκετές εμπορικές δουλειές όπου κάποιες φορές πρέπει να κάνει συμβιβασμούς επειδή αυτό θέλει ο πελάτης.
— Σκέψου τον εαυτό σου ως ταξιδιώτη μέσα στο χρόνο που συναντά τον 16χρονο εαυτό του. Τι θα του έλεγες;
Μην περιμένεις μέχρι τα είκοσι για να πιάσεις στα χέρια σου φωτογραφική μηχανή. Πάρε μια και ξεκίνα να βγάζεις φωτογραφίες όλα τα πράγματα που βλέπεις γύρω σου. Δεν θα είσαι ξανά 16
— Το αγαπημένο σου κλασσικό κομμάτι;
Εξακολουθώ να ακούω τους ίδιους δίσκους από την εφηβεία μου. Περισσότερο punk των 80s και του μέσου της δεκαετίας του ενενήντα. Ένα από τα κομμάτια που ποτέ δεν θα κουραστώ να το ακούω είναι το ‘Retrospect‘ του Gray Matter.
Οι φωτογραφίες του Ricky Adam παραχωρήθηκαν στο LIFO.gr για αποκλειστική χρήση. Δεν επιτρέπεται η αναδημοσίευση τους χωρίς την άδεια του
Info
Το νέο βιβλίο του Ricky Adam σχετικά με την πανκ σκηνή του Belfast και της Βόρειας Ιρλανδίας θα κυκλοφορήσει το 2017. To Destroying Everything κυκλοφορεί απο την Drago. Περισσότερα για τις δουλείες του εδώ
