20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον

20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Wes Anderson. Φωτογραφία: Andrew Eccles
1

Στις 21 Φεβρουαρίου του 1996, η Columbia Pictures κυκλοφόρησε, σε περιορισμένο δίκτυο αιθουσών στις ΗΠΑ, μια ταινία περισσότερο για να απαλλαγεί από αυτήν παρά γιατί την πίστευε. Λίγο καιρό πριν, τα test screenings ήταν αποκαρδιωτικά και παρά το μικρό κόστος της (7 εκ. δολάρια), δεν υπάρχουν ουσιαστικές ελπίδες για κέρδη. Όντως, η ταινία φέρνει στα ταμεία περίπου 1 εκατομμύριο, ο σκηνοθέτης της αρχίζει να αμφιβάλλει για το αν μπορεί να είναι όντως σκηνοθέτης, ενώ ο πρωταγωνιστής της είναι έτοιμος να καταταγεί στο στρατό γιατί δεν βλέπει ευοίωνο μέλλον ως ηθοποιός. Η ταινία είναι το Bottle Rocket (ελληνικός τίτλος: Κλέφτες κατά λάθος), ο σκηνοθέτης ο Γουές Άντερσον και ο ηθοποιός ο Όουεν Γουίλσον.

Ο Άντερσον με τον Ουίλσον είχαν γνωριστεί μερικά χρόνια πρίν, στο πανεπιστήμιο του Τέξας, και έγραψαν μαζί το σενάριο της ταινίας, χωρίζοντάς το σε μικρά μέρη. Το πρώτο από αυτά το γύρισαν ως ταινία μικρού μήκους με τον ίδιο τίτλο, η ταινία παίχτηκε σε φεστιβάλ μικρού μήκους στο Ντάλας, εντυπωσίασε κάποιο κόσμο και πήρε τον δρόμο για το Sundance. Εκεί βρέθηκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι (μεταξύ των οποίων και ο James L. Brooks), τα άβγαλτα παιδιά πήραν χρήσιμες συμβουλές, βρέθηκαν και οι πόροι για να φτάσουμε στο γύρισμα μιας μεγάλου μήκους ταινίας. Ο Άντερσον έβλεπε την όλη διαδικασία σαν ένα πρότζεκτ εν εξελίξει. Δεν περίμενε να βρει στουντιακή χρηματοδότηση για να ξεκινήσει γυρίσματα, έγραφε και γύριζε σκηνές από το σενάριό του όποτε έβρισκε κάποια χρήματα και έτσι η διάρκεια της ταινίας του συνεχώς μεγάλωνε.

 

Το 2000, ο Μάρτιν Σκορσέζε, σε μια παρουσίαση των 10 καλύτερων ταινιών της δεκαετίας του 90, τοποθετεί μέσα σ' αυτές το Bottle Rocket λέγοντας πως το είδε χωρίς να γνωρίζει τίποτα γι΄αυτό και το θεώρησε ό,τι πιο φρέσκο είχε δώσει το αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά εκείνης της περιόδου

Πέραν του Τζέιμς Κάαν, που βρέθηκε εκεί χάρη στις γνωριμίες των παραγωγών, όχι απλά δεν υπήρχαν άλλα πρωτοκλασάτα ονόματα ηθοποιών, αλλά ουσιαστικά δεν υπήρχαν επαγγελματίες ηθοποιοί. Τα αδέρφια Ουίλσον (Όουεν και Λουκ) δεν είχαν κάποια πιστοποιημένη εκπαίδευση ηθοποιού και μάθαιναν στην πράξη, ενώ η λογική του να παίξει κάποιος που οι δημιουργοί γνώριζαν προσωπικά, επεκτάθηκε και στους μικρότερους ρόλους. Ο Άντερσον και ο Ουίλσον πρότειναν στον ιδιοκτήτη του καφέ που σύχναζαν για χρόνια να παίξει έναν μικρό ρόλο και έτσι ο Κούμαρ Παλλάνα, που αργότερα έγινε καλτ σύμβολο των ταινιών του Άντερσον, βρέθηκε να παίζει σε κινηματογραφική ταινία, 44 χρόνια μετά από ένα μικρό πέρασμα που είχε κάνει στο Viva Zapata του Καζάν.

Βλεποντας κάποιος το φιλμ σήμερα, μπορεί να βρει αρκετά σημεία που το συνδέουν με τη μετέπειτα φιλμογραφία του Άντερσον. Ήρωες που μοιάζουν εύποροι, προσπαθούν να παλέψουν με τους δαίμονές και τα προβλήματά τους και χτίζουν σιγά σιγά την αυτοπεποίθησή τους. Εδώ, μια ομάδα τριών φίλων προσπαθούν να πείσουν πρώτα τους εαυτούς τους και μετά το πρώην αφεντικό του ενός πως έχουν γίνει επιδέξιοι ληστές, ενώ η συμπεριφορά και η ηθική τους μοιάζει τελείως ξένη με τον κόσμο που θέλουν να μπλέξουν. Η ιστορία έχει μια δόση αυτοαναφορικότητας για τους δημιουργούς, που προσπαθούσαν κι αυτοί να βουτήξουν στα βαθειά νερά του αμερικανικού σινεμά χωρίς να έχουν κάποια προηγούμενη εμπειρία. Πέρα από το περιεχόμενο όμως, πρωτοβλέπουμε την χρήση slow motion σε κομβική σκηνή του φινάλε, αλλά και τη σημασία που έχουν συγκεκριμμένα pop τραγούδια μέσα στην αφήγηση.

Bottle Rocket - Trailer - (1996)

Παρά την εμπορική αποτυχία, η αντιμετώπιση από την κριτική ήταν θετική και οι Ουίλσον με Άντερσον συνέχισαν να γράφουν μαζί. Δυο χρόνια αργότερα παρουσίασαν το Rushmore – την, κατά τον γράφοντα, καλύτερη ταινία του Άντερσον ως σήμερα – το οποίο και εκτίναξε τις καριέρες και των τριών. Το 2000, ο Μάρτιν Σκορσέζε, σε μια παρουσίαση των 10 καλύτερων ταινιών της δεκαετίας του 90, τοποθετεί μέσα σ’ αυτές το Bottle Rocket λέγοντας πως το είδε χωρίς να γνωρίζει τίποτα γι΄αυτό και το θεώρησε ό,τι πιο φρέσκο είχε δώσει το αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά εκείνης της περιόδου. Η ταινία φυσικά, λόγω της κουτσουρεμένης καριέρας της, δεν προβλήθηκε στην Ελλάδα και έπρεπε να περιμένουμε ως το 2004 για την κυκλοφορία της σε DVD.

20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb

Bottle Rocket [Short Film]

Οθόνες
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 Τinto Brass (1933-2026). Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Οθόνες / Τinto Brass (1933-2026): Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Ο αμφιλεγόμενος Ιταλός δημιουργός που παραλίγο να σκηνοθετήσει το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» ώθησε, εν μέρει ερήμην του, τον κινηματογραφικό ερωτισμό σε οργιαστικά άκρα με τον διαβόητο «Καλιγούλα».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Ηλίας Γιαννακάκης και ο Γιάννης Οικονομίδης μιλάνε για την ταινία «Μάχη»

Οθόνες / «Ρε συ, Ηλία, πας να τα βάλεις με τα ιερά και τα όσια;»

Στη νέα ταινία του Ηλία Γιαννακάκη ένας αξιωματικός του ελληνικού στρατού γίνεται γυναίκα. Ο σκηνοθέτης συζητά με τον Γιάννη Οικονομίδη, ο οποίος συμμετέχει ως ηθοποιός, πώς τού γεννήθηκε η παράτολμη ιδέα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οθόνες / Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ο βραβευμένος στις Κάννες «Μινώταυρος», η «Άγνωστη γυναίκα» της Μάι ελ-Τούκι, ελληνικές ταινίες που ξεχώρισαν διεθνώς, τιμητικά βραβεία στους Νίκο Γραμματικό και Σταύρο Ξαρχάκο: Το φετινό Φεστιβάλ λάμπει με μεγάλα ονόματα και απρόσμενες προβολές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Απώλειες / Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Ο Sir Patrick δεν ήταν μόνο ο διακεκριμένος ερμηνευτής των σαιξπηρικών ρόλων, αλλά διέθετε αυτοσαρκαστικό χιούμορ, ως βέρος Βρετανός. Από τον καθηγητή στο X-Men μέχρι τον κυβερνήτη του Star Trek, απέδειξε πως η παιδεία και η αβίαστη ευγένεια είναι οι πραγματικές υπερδυνάμεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Για να φτάσει η ταινία στο κοινό χρειάζεται ένα πλαίσιο που μόνο η πολιτεία μπορεί να δώσει»

Οθόνες / Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως μαγαζί. Το ίδιο και ο κινηματογράφος»

Ο Ελληνογερμανός σκηνοθέτης της βραβευμένης ταινίας «Ένας ολόκληρος άνθρωπος σχεδόν», που συμμετέχει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μιλά για έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το χρήμα και την προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν χώρο και χρόνο όπου μπορεί να γεννηθεί η αγάπη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι σταρ μιας άλλης εποχής που ανακαλύπτει ξανά η Gen Z

Οθόνες / Iconic! Πώς η Gen Z ερωτεύτηκε τους παλιούς σταρ

Από την Τζέσικα Λανγκ και την Κάθι Μπέιτς στο «American Horror Story» μέχρι την Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν στο «Grace and Frankie», ένα εντελώς διαφορετικό, νεανικό κοινό ανακαλύπτει ξανά και αποθεώνει ηθοποιούς που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Στη νέα «Carrie», ο τρόμος έχει προφίλ στα social media

Οθόνες / Στη νέα «Carrie», ο τρόμος έχει προφίλ στα social media

Πενήντα χρόνια μετά την εμβληματική ταινία του Μπράιαν ντε Πάλμα, ο Μάικ Φλάναγκαν μεταφέρει την ιστορία του Στίβεν Κινγκ στη μικρή οθόνη μέσα από μια σειρά που εξερευνά τους εφιάλτες των σημερινών εφήβων, με φόντο την ψηφιακή ζωή και το διαδικτυακό bullying.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Τέσσερις ξεχωριστές κουίρ ταινίες για το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οθόνες / Τέσσερις κουίρ ταινίες που θα δούμε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Λίγο πριν από την έναρξη του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είδαμε τέσσερα ξεχωριστά φιλμ κουίρ θεματικής, από τη Βρετανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ, που θα προβληθούν στο τμήμα «Ανοιχτοί Ορίζοντες» και αναμένεται να συζητηθούν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια
Αυτός ο σκηνοθέτης μου μιλάει. Κάθε φορά που βλέπω μια ταινία του, οποιαδήποτε ταινία του, με σοκάρουν η αισθητική, οι διάλογοι, τα κάδρα του. Τα πάντα όλα. Παρακαλώ να μην τελειώσει. Στην σκηνή του darjeeling limited, που τα τρία αδέρφια βγαίνουν με τις ινδικες τους στολές από το τρένο, για να πάνε στην κηδεία, κλαίω από την ομορφιά. Κάθε φορά. Η την σκηνή στο rushmore με τον Θεό τον Μπιλ Μάρεϊ πάνω στην εξέδρα της πισίνας στο πάρτυ των γίων του. Τι σκηνη; Τι μοναξια;Ή όταν ο mr fox σηκώνει την γροθιά του, όταν βλέπει τον λύκο. Την μεγαλυτερη φοβια του. Ανατριχίλα.Καταλαβαίνω πόσο κουραστική είναι η παράθεση αγαπημένων μου σκηνών, αλλά μου το συγχωρώ. Στο κάτω κάτω μιλάω για τον αγαπημένο μου σκηνοθέτη.