20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον

20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Wes Anderson. Φωτογραφία: Andrew Eccles
1

Στις 21 Φεβρουαρίου του 1996, η Columbia Pictures κυκλοφόρησε, σε περιορισμένο δίκτυο αιθουσών στις ΗΠΑ, μια ταινία περισσότερο για να απαλλαγεί από αυτήν παρά γιατί την πίστευε. Λίγο καιρό πριν, τα test screenings ήταν αποκαρδιωτικά και παρά το μικρό κόστος της (7 εκ. δολάρια), δεν υπάρχουν ουσιαστικές ελπίδες για κέρδη. Όντως, η ταινία φέρνει στα ταμεία περίπου 1 εκατομμύριο, ο σκηνοθέτης της αρχίζει να αμφιβάλλει για το αν μπορεί να είναι όντως σκηνοθέτης, ενώ ο πρωταγωνιστής της είναι έτοιμος να καταταγεί στο στρατό γιατί δεν βλέπει ευοίωνο μέλλον ως ηθοποιός. Η ταινία είναι το Bottle Rocket (ελληνικός τίτλος: Κλέφτες κατά λάθος), ο σκηνοθέτης ο Γουές Άντερσον και ο ηθοποιός ο Όουεν Γουίλσον.

Ο Άντερσον με τον Ουίλσον είχαν γνωριστεί μερικά χρόνια πρίν, στο πανεπιστήμιο του Τέξας, και έγραψαν μαζί το σενάριο της ταινίας, χωρίζοντάς το σε μικρά μέρη. Το πρώτο από αυτά το γύρισαν ως ταινία μικρού μήκους με τον ίδιο τίτλο, η ταινία παίχτηκε σε φεστιβάλ μικρού μήκους στο Ντάλας, εντυπωσίασε κάποιο κόσμο και πήρε τον δρόμο για το Sundance. Εκεί βρέθηκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι (μεταξύ των οποίων και ο James L. Brooks), τα άβγαλτα παιδιά πήραν χρήσιμες συμβουλές, βρέθηκαν και οι πόροι για να φτάσουμε στο γύρισμα μιας μεγάλου μήκους ταινίας. Ο Άντερσον έβλεπε την όλη διαδικασία σαν ένα πρότζεκτ εν εξελίξει. Δεν περίμενε να βρει στουντιακή χρηματοδότηση για να ξεκινήσει γυρίσματα, έγραφε και γύριζε σκηνές από το σενάριό του όποτε έβρισκε κάποια χρήματα και έτσι η διάρκεια της ταινίας του συνεχώς μεγάλωνε.

 

Το 2000, ο Μάρτιν Σκορσέζε, σε μια παρουσίαση των 10 καλύτερων ταινιών της δεκαετίας του 90, τοποθετεί μέσα σ' αυτές το Bottle Rocket λέγοντας πως το είδε χωρίς να γνωρίζει τίποτα γι΄αυτό και το θεώρησε ό,τι πιο φρέσκο είχε δώσει το αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά εκείνης της περιόδου

Πέραν του Τζέιμς Κάαν, που βρέθηκε εκεί χάρη στις γνωριμίες των παραγωγών, όχι απλά δεν υπήρχαν άλλα πρωτοκλασάτα ονόματα ηθοποιών, αλλά ουσιαστικά δεν υπήρχαν επαγγελματίες ηθοποιοί. Τα αδέρφια Ουίλσον (Όουεν και Λουκ) δεν είχαν κάποια πιστοποιημένη εκπαίδευση ηθοποιού και μάθαιναν στην πράξη, ενώ η λογική του να παίξει κάποιος που οι δημιουργοί γνώριζαν προσωπικά, επεκτάθηκε και στους μικρότερους ρόλους. Ο Άντερσον και ο Ουίλσον πρότειναν στον ιδιοκτήτη του καφέ που σύχναζαν για χρόνια να παίξει έναν μικρό ρόλο και έτσι ο Κούμαρ Παλλάνα, που αργότερα έγινε καλτ σύμβολο των ταινιών του Άντερσον, βρέθηκε να παίζει σε κινηματογραφική ταινία, 44 χρόνια μετά από ένα μικρό πέρασμα που είχε κάνει στο Viva Zapata του Καζάν.

Βλεποντας κάποιος το φιλμ σήμερα, μπορεί να βρει αρκετά σημεία που το συνδέουν με τη μετέπειτα φιλμογραφία του Άντερσον. Ήρωες που μοιάζουν εύποροι, προσπαθούν να παλέψουν με τους δαίμονές και τα προβλήματά τους και χτίζουν σιγά σιγά την αυτοπεποίθησή τους. Εδώ, μια ομάδα τριών φίλων προσπαθούν να πείσουν πρώτα τους εαυτούς τους και μετά το πρώην αφεντικό του ενός πως έχουν γίνει επιδέξιοι ληστές, ενώ η συμπεριφορά και η ηθική τους μοιάζει τελείως ξένη με τον κόσμο που θέλουν να μπλέξουν. Η ιστορία έχει μια δόση αυτοαναφορικότητας για τους δημιουργούς, που προσπαθούσαν κι αυτοί να βουτήξουν στα βαθειά νερά του αμερικανικού σινεμά χωρίς να έχουν κάποια προηγούμενη εμπειρία. Πέρα από το περιεχόμενο όμως, πρωτοβλέπουμε την χρήση slow motion σε κομβική σκηνή του φινάλε, αλλά και τη σημασία που έχουν συγκεκριμμένα pop τραγούδια μέσα στην αφήγηση.

Bottle Rocket - Trailer - (1996)

Παρά την εμπορική αποτυχία, η αντιμετώπιση από την κριτική ήταν θετική και οι Ουίλσον με Άντερσον συνέχισαν να γράφουν μαζί. Δυο χρόνια αργότερα παρουσίασαν το Rushmore – την, κατά τον γράφοντα, καλύτερη ταινία του Άντερσον ως σήμερα – το οποίο και εκτίναξε τις καριέρες και των τριών. Το 2000, ο Μάρτιν Σκορσέζε, σε μια παρουσίαση των 10 καλύτερων ταινιών της δεκαετίας του 90, τοποθετεί μέσα σ’ αυτές το Bottle Rocket λέγοντας πως το είδε χωρίς να γνωρίζει τίποτα γι΄αυτό και το θεώρησε ό,τι πιο φρέσκο είχε δώσει το αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά εκείνης της περιόδου. Η ταινία φυσικά, λόγω της κουτσουρεμένης καριέρας της, δεν προβλήθηκε στην Ελλάδα και έπρεπε να περιμένουμε ως το 2004 για την κυκλοφορία της σε DVD.

20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb
20 χρόνια από το ντεμπούτο του Γουές Άντερσον Facebook Twitter
Bottle Rocket. Φωτογραφία:Deana Newcomb

Bottle Rocket [Short Film]

Οθόνες
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

PARALLEL TALES

Ανταπόκριση από τις Κάννες / «Παράλληλες Ιστορίες»: Η Ιζαμπέλ Ιπέρ σε ένα σοφιστικέ ψυχολογικό δράμα

Ο Ασγκάρ Φαραντί εμπνέεται από τον Κισλόφσκι φτιάχνοντας μια διεισδυτική, αν και αργοκίνητη ταινία παράλληλων ιστοριών πάνω στο αγαπημένο του θέμα της δυαδικότητας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
TEENAGE SEX AND DEATH IN CAMP MIASMA ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΙΝΕΦΙΛ HORROR ΜΕ ΤΗΝ ΤΖΙΛΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΟΝ

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Οργασμός και σινεφίλ horror με την Τζίλιαν Άντερσον

Μετά το «I saw the TV Glow», το Τζέιν Σέμπρουν έρχεται στις Κάννες με το «Teenage sex and death at Camp Miasma», ένα δοκίμιο πάνω στο slasher από τη σκοπιά του fan του είδους και με την προοπτική της queer ανατροπής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πίτερ Τζάκσον, Το “Κακό Γούστο” δικαιώνεται στις Κάννες

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Πίτερ Τζάκσον: Το «Κακό Γούστο» δικαιώνεται στις Κάννες

O Aμερικανός κινηματογραφιστής έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για το σύνολο της καριέρας του, μια διάκριση που, όπως είπε ο ίδιος χαριτολογώντας, δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα έπαιρνε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Τζένη Τζένη»: Σαν να μην πέρασε μια μέρα

The Review / «Τζένη Τζένη»: Σαν να μην πέρασε μια μέρα

Αναμενόμενη και δικαιολογημένη η μεγάλη επιτυχία της παράστασης που ανεβάζει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ο Νίκος Καραθάνος. Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον Χρήστο Παρίδη για το δύσκολο σκηνικό εγχείρημα, θυμούνται το παλιό ελληνικό σινεμά αλλά και το θρυλικό συγγραφικό δίδυμο Γιαλαμά-Πρετεντέρη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Σουέλ»: Το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη γίνεται ταινία

Οθόνες / «Σουέλ»: Το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη γίνεται ταινία

Είκοσι χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το βραβευμένο λογοτεχνικό έργο γίνεται ταινία από τον Αλέξανδρο Βούλγαρη. Η LiFO βρέθηκε στα γυρίσματα και στην κοινή τους συνέντευξη, μητέρα και γιος, μιλούν για τη συνεργασία τους και τη μεταφορά του στον κινηματογράφο.
M. HULOT
«Μην πυροβολείτε τα ελληνικά blockbusters!»

The Review / «Μην πυροβολείτε τα ελληνικά blockbusters!»

«Βαλκανιζατέρ», «Ευτυχία», «Φόνισσα», «Υπάρχω», «Τελευταία Κλήση». Πίσω από τα μεγαλύτερα ελληνικά blockbusters βρίσκεται ο Διονύσης Σαμιώτης. Ποιο είναι το μυστικό του που φέρνει τον κόσμο στις αίθουσες; Υπάρχει μια «σχολή Σαμιώτη»; Τι πιστεύει για τον σημερινό ελληνικό κινηματογράφο;
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ο πόλεμος στο επίκεντρο του 79ου Φεστιβάλ Καννών

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Τι θα δούμε στο 79ο Φεστιβάλ Καννών

Η φετινή διοργάνωση φιλοδοξεί να αποτυπώσει την τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια, φέρνοντας στο επίκεντρο ιστορικές συρράξεις, από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο μέχρι τον Ψυχρό Πόλεμο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο διάβολος φοράει Prada 2

Οθόνες / «Ο Διάβολος φοράει Prada 2»: Είδαμε την πιο αναμενόμενη ταινία της χρονιάς

Επανέρχονται οι αρχικοί συντελεστές, αλλά το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τη μόδα, και την εντύπωση που προκαλεί, στη «δολοφονία» της δημιουργικότητας και του ταλέντου σε μια εποχή συγχωνεύσεων και πολιτιστικών εκπτώσεων.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όταν η Κέιτ συνάντησε τον Λούσιαν

Οθόνες / Όταν η Κέιτ Μος συνάντησε τον Λούσιαν Φρόιντ

Τέλη Μαΐου βγαίνει στις βρετανικές αίθουσες τo «Moss & Freud» που αποτυπώνει τη σχέση της Κέιτ Μος με τον Λούσιαν Φρόιντ: το μοντέλο εξομολογήθηκε το όνειρό του να ποζάρει στον ζωγράφο και λίγους μήνες μετά προέκυψε το «Γυμνό Γεύμα» που πωλήθηκε για 5 εκατ. ευρώ.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Στο «Apex» η Σαρλίζ Θερόν συνεχίζει το ταξίδι της στην υπέρβαση

Οθόνες / Μόνο η Σαρλίζ Θερόν επιβιώνει από το «Apex»

Σε μια ταινία που περιφρονεί τη λογική και αποθεώνει την ομορφιά της, η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός επιβεβαιώνει την προτίμησή της σε ρόλους περίπου «εξωγήινων» ηρωίδων που θέλουν να παίζουν με τους δικούς τους όρους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

1 σχόλια
Αυτός ο σκηνοθέτης μου μιλάει. Κάθε φορά που βλέπω μια ταινία του, οποιαδήποτε ταινία του, με σοκάρουν η αισθητική, οι διάλογοι, τα κάδρα του. Τα πάντα όλα. Παρακαλώ να μην τελειώσει. Στην σκηνή του darjeeling limited, που τα τρία αδέρφια βγαίνουν με τις ινδικες τους στολές από το τρένο, για να πάνε στην κηδεία, κλαίω από την ομορφιά. Κάθε φορά. Η την σκηνή στο rushmore με τον Θεό τον Μπιλ Μάρεϊ πάνω στην εξέδρα της πισίνας στο πάρτυ των γίων του. Τι σκηνη; Τι μοναξια;Ή όταν ο mr fox σηκώνει την γροθιά του, όταν βλέπει τον λύκο. Την μεγαλυτερη φοβια του. Ανατριχίλα.Καταλαβαίνω πόσο κουραστική είναι η παράθεση αγαπημένων μου σκηνών, αλλά μου το συγχωρώ. Στο κάτω κάτω μιλάω για τον αγαπημένο μου σκηνοθέτη.