Πολύνεκρη Αθήνα

Ξεκινώνταςαπο μηδενική πληθυσμιακή βάση (το 1832αριθμούσε μόλις 4 χιλιάδες κατοίκους),η Αθήνα κατόρθωσε αρχομένου του 21ουαιώνα να αριθμεί 5 εκατομμύρια και νααποτελεί πια κράτος εν κράτει. Μητρόποληχωρίς γκρίζες και σκοτεινές ζώνες δεννοείται, άρα η εγκληματικότητα αποτελείένδειξη ισχύος, προόδου, σύνδρομοπλούτου, ευζωίας και ασίγαστου κοινωνικούπολέμου. Τέσσερις δολοφονίες μέσα σετριάντα ώρες! γράφουν οι εφημερίδες,ενώ πρώτη είδηση στην οθόνη ειναι ηαπαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου.Ο Ελληνοαιγύπτιος Αντώνιος Μισέλ (διςισόβια) μόλις ξεπόρτισε απο τη φυλακήυπέστη τη θανατική ποινή των εμπόρωνκοκαΐνης. Ένα 26χρονο πρεζόνι στον Πειραιάέπεσε θύμα αλάθητης σκοποβολής. Τα ίδιαστο Μενίδι και στα νερά του Πειραιά όπουβρέθηκε το πτώμα κάποιου Σύριου (δεμένου,φιμωμένου και με μπαταρία αυτοκινήτουβραχιόλι στο λαιμό). Γνωστό πια ότι οιξενοι οργανώθηκαν σε αγαστή συνεργασίαμε τους ντόπιους: μιλάμε για ρώσικημαφία, για αλβανική μαφία, για αθηναϊκήμαφία. Οι εκτελέσεις είναι καθημερινήείδηση διότι πάντα σε αυτά τα συνδικάτακάποιοι περισσεύουν. Έστω και άφαντο,υπάρχει μνημείο «πεσόντων» μαφιόζων.Άνθρωποι είναι κι αυτοί.