Είναι το Twen το πιο επιδραστικό περιοδικό όλων των εποχών; Η ερώτηση αυτή ακούγεται υπερφίαλη ωστόσο είναι εύλογη. Τι έκανε όμως το περιοδικό αυτό τόσο σημαντικό;
Οι ριζοσπαστικές σχεδιαστικά ιδέες, η καινοφανής χρήση της φωτογραφίας και η πλήρης χρήση των προηγμένων τυπογραφικά μεθόδων ήταν οι κύριοι λόγοι που κατέστησαν το Τwen πρωτοπόρο αναφορικά με τον σχεδιασμό και το layout του περιοδικού τύπου.
Ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στην μεταπολεμική Ευρώπη των '60s. Η Ευρώπη ουσιαστικά αρχίζει μόλις να ανασυντάσσεται από την φρίκη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μια γενιά νέων, γεννημένων μεταπολεμικά, αποτελούσε το ιδανικό κοινό του Twen. Η γενιά αυτή ήθελε να διαχωρίσει την θέση της από εκείνη την προηγούμενη και το περιοδικό με το νέο γραφιστικό στυλ ήταν ακριβώς ότι χρειάζονταν.
Ριζοσπαστικό layout
Ο Willy Fleckhaus υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Twen από το 1959 που κυκλοφόρησε πρώτη φορά, μέχρι και το κλείσιμο του περιοδικού το 1970. Ο Fleckhaus ήταν βαθιά επηρεασμένος από τον Ελβετικό φορμαλισμό όπως μαρτυρά και το layout του Twen. Χρησιμοποιούσε αυστηρή κάνναβο στο layout, απλή τυπογραφία με έντονες, και συχνά ερωτικές, εικόνες. Ο Fleckhaus χρησιμοποιούσε την κάνναβο των 12 στηλών με ενδιαφέροντες και καινοτόμους τρόπους καθώς το format του περιοδικού ήταν μεγάλο (265x335 mm). Κατακόρυφα η κάνναβος διαιρούταν σε 9 τμήματα, κάτι που του επέτρεπε να δημιουργεί συντεταγμένες άπειρων δυνατοτήτων για την τοποθέτηση εικόνας και κειμένου. Η λύση αυτή ήταν ευφυέστατη και δεν χρησιμοποιούνταν από κανένα έντυπο την εποχή εκείνη, και κατέστησε άμεσα αναγνωρίσιμο το layout του Twen όπου συχνά οι εικόνες και το κείμενο φαίνονταν να «κρέμονται» από το επάνω μέρος της σελίδας, αφήνοντας το κάτω μέρος της επίτηδες σαν ξεφτισμένο οπτικά.
Ο Fleckhaus χρησιμοποιούσε εντυπωσιακές εικόνες με καινοτόμο τρόπο, κόβοντας και τοποθετώντας τις έτσι ώστε να δημιουργούνται παράξενα σχήματα. Χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα συχνά κοντινά πλάνα κι η φωτογραφία του Twen ήταν έντονη, διαφορετική και μπροστά από την εποχή της. Επίσης χρησιμοποιούσε στρογγυλεμένες άκρες, στριμώχνοντας τις εικόνες στις στήλες του αντίστοιχου κειμένου.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό του περιοδικού Twen ήταν η σχεδόν υπερβολική χρήση του συμπαγούς μαύρου χρώματος. Το Twen ήταν η πρώτη έκδοση που χρησιμοποίησε μπλε "γυαλισμένο" μελάνι κάτω από το μαύρο για να προσθέσει βάθος στην σελίδα.
Η τυπογραφία του Twen
Η τυπογραφία του περιοδικού είχε βασιστεί στην προσέγγιση των Μοντερνιστών της μεσοπολεμικής περιόδου στην κεντρική Ευρώπη και στην Ελβετία την δεκαετία του '50. Στο Twen χρησιμοποιούσαν σχεδόν αποκλειστικά οικογένειες χαρακτήρων sans serif από τις οποίες είχε αφαιρεθεί οποιαδήποτε διακοσμητική λεπτομέρεια. Η στοιχειοθεσία των τίτλων ήταν σε συμπιεσμένες ή συμπυκνωμένες εκδοχές και συνήθως όλα ήταν κεφαλαία. Οι περισσότεροι τίτλοι στοιχειοθετούνταν με συμπαγή sans serif και κάλυπταν όλο το πλάτος της σελίδας, δημιουργώντας μια έντονη από οπτικής απόψεως εντύπωση στην οποία μάλιστα ο Fleckhaus πίστευε περισσότερο απ' ότι στην δημοσιογραφία παρότι ο ίδιος ήταν δημοσιογράφος.
Για το κυρίως κείμενο ο Fleckhaus χρησιμοποιούσε γραμματοσειρές sans serif για τις στενότερες στήλες τωμ κειμένων και serif για τα μεγαλύτερου πλάτους εισαγωγικά μονόστηλα τα οποία κάλυπταν δύο ή τρεις στήλες της καννάβου. Τα διαστήματα και τα διάστιχα ήταν σφιχτά και τα μπλοκ κειμένου συχνά μιμούνταν τις ένθετες εικόνες. Ο Fleckhaus επίσης απολάμβανε να χρησιμοποιεί μια γραμματοσειρά σε αντίθετο χρώμα για να τονίσει συγκεκριμένα άρθρα.
Η επίδραση του Twen
Όπως αναφέραμε ήδη, το Twen εξέφραζε την νέα μοντέρνα γενιά της μεταπολεμικής Ευρώπης. Το Twen όμως δεν χρησιμοποιούσε μόνο εντυπωσιακό layout για να περάσει το μήνυμα του αλλά και διορατικά, έξυπνα κείμενα. Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων έφερε τεράστια επιτυχία καθώς αντικατόπτριζε στην εντέλεια τις κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές των '60s. Με την πάροδο των χρόνων οι αναγνώστες του περοδικού ωρίμασαν και τα συγκεκριμένα κοινωνικά ζητήματα που τους απασχολούσαν έπαψαν να υφίστανται ή άλλαξαν. Αυτό παρέσυρε τις πωλήσεις του περιοδικού. Το 1970 οι εκδότες ανάγκασαν τον Fleckhaus να παραιτηθεί και σύντομα το Twen έκλεισε, βάζοντας τελεία σε μια ιστορία εκδοτικής αριστείας.
Ο Fleckhaus συνέχισε το λαμπρό έργο του σε ένα άλλο περιοδικό που έθεσε νέα πρότυπα στον σχεδιασμό των εντύπων, το Frankfurter Allgemeine Magazin. Ανάμεσα σε όλα τα έντυπα που έχουν ανακηρυχθεί κλασσικά της εποχής τους, το Twen είναι ένα από τα ελάχιστα που πραγματικά θα μπορούσε να σταθεί ακόμα και σήμερα ενώ εξακολουθεί να ασκεί επιρροή και να προσελκύει τον έπαινο.
