Ο Μεγάλος Γκάτσμπι στο Χόλυγουντ

Ο Μεγάλος Γκάτσμπι στο Χόλυγουντ Facebook Twitter
0

Το ζεύγος Φιτζέραλντ γοητεύτηκε από το Χόλυγουντ: ήταν η υπόσχεση της οικονομικής επιτυχίας, ήταν και η αγάπη τους για τον κινηματογράφο. Ο Σκοτ διασκέδαζε γνωρίζοντας ηθοποιούς και πίστευε ότι μπορούσε να δημιουργήσει ιστορίες για τα μέτρα τους. Η Ζέλντα ήλπιζε να αναρρώσει ψυχικά και σωματικά από την ασθένειά της και από την θυελλώδη τους παραμονή στη Ριβιέρα όπου είχε μια εξωσυζυγική σχέση την οποία ο Σκοτ περιέγραψε στο «Τρυφερή Είναι η Νύχτα.» Τελικά άντεξαν για δύο μήνες. Στο Χόλυγουντ τα όνειρά τους διαλύθηκαν στο τείχος της πραγματικότητας. Ο γάμος τους δεν συνήλθε και η υγεία της Ζέλντα χειροτέρεψε.

[via] Μήπως η αληθινή ιστορία των Φιτζέραλντ στο Χόλυγουντ προειδοποιεί; Ο εύθραυστός τους χαρακτήρας, όπως και οι εύθραυστοι χαρακτήρες των μυθιστορημάτων του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ ίσως να μην αντέχουν στη γιγαντιαία κρεατομηχανή παραγωγής ταινιών όπως είναι το μέγα Χόλυγουντ. Το πρώτο τρέιλερ της ταινίας «Ο μεγάλος Γκάτσμπι» του Baz Luhmann διαρκεί δύο λεπτά και φαίνεται να προσπαθεί να χωρέσει όλα τα σπουδαία σκηνικά πολυτέλειας. Η αντίδραση των θεατών ήταν μεταξύ ηδονής και αποτροπιασμού. Ξεκινάει με τη μουσική συνεργασία μεταξύ Kanye West / Jay Ζ “No Church in the Wild” η οποία ντύνει εικόνες της δεκαετίας του ’20. Μεταξύ των απογοητευμένων θεατών στο τουίτερ υπάρχουν τα εξής:

«Το τρέιλερ του Γκάτσμπι μοιάζει περισσότερο με διαφημιστικό του Λας Βέγκας παρά με ρομάντζο παρακμής και τραγικής ερωτικής ιστορίας. Απογοήτευση.»

 

“Voulez-vous barfez avec moi, ce barf? Moulin Rouge!”

«Δεν είχα ιδέα ότι είχαν autotune το 1922.»

 

«Ποιός έφτιαξε το τρέιλερ, ο Michael Bay; Cut, cut, cut, cut. Μείωσε την ταχύτητα και πέταξε αυτή τη γλυκερή μουσική ώστε να έχουμε αίσθηση της ταινίας, εκτός κι αν όντως αυτή είναι η αίσθηση της ταινίας.»

 

«Πρόκειται για meta αστείο με το Entourage, έτσι;»

 

«Αν μπορούσα να ρίξω χλωρίνη στον εγκέφαλό μου και να υποκριθώ ότι αυτό δεν είναι βασισμένο σε ένα από τα σπουδαιότερα βιβλία όλων τον εποχών, ίσως η ταινία φαινόταν καλή. Αν εξαιρέσουμε το ότι είναι σε 3D.»

Προσωπικά συμφωνώ με όλους τους προλαλήσαντες. Κυρίως με το «κόψε ταχύτητα» - δεν είναι πια τα πάντα βίντεο κλιπ.

Βιβλίο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Άλαν Χόλινγκχερστ: «Στην queer λογοτεχνία, κάτι από εκείνη την παλιά οργή θα επιστρέψει»

Βιβλίο / Άλαν Χόλινγκχερστ: «Η παλιά οργή θα επιστρέψει στην queer λογοτεχνία»

Με αφορμή την ελληνική έκδοση της «Υπόθεσης Σπάρσολτ» ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Βρετανούς συγγραφείς μιλάει στη LiFO για την εξέλιξη της queer λογοτεχνίας, τη μετατόπιση του δημόσιου λόγου γύρω από την ταυτότητα και τα δικαιώματα, αλλά και για τον τρόπο γραφής του σήμερα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πουλάει ο κομμουνισμός σήμερα;

The Review / Πουλάει ο κομμουνισμός σήμερα;

Ο Βασίλης Γκουρογιάννης γράφει το μυθιστόρημα «Τα κιάλια του Βασίλι Τσουικόφ» που δίνει τον λόγο σε έναν δογματικό και βαθιά τραυματισμένο κομμουνιστή δικηγόρο, ο οποίος πολιορκεί τα γραφεία του ΚΚΕ απαιτώντας δικαίωση. Η Βένα Γεωργακοπούλου μιλά με τη μεταφράστρια και συγγραφέα Κατερίνα Σχινά για το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Βασίλης Χατζηιακώβου: «Πολλοί που ασχολούνται με το βιβλίο δεν έχουν την παραμικρή σχέση μαζί του»

Βιβλίο / Βασίλης Χατζηιακώβου: «Ευθύνονται και οι εκδότες για τη σαβούρα»

Μια εκ βαθέων κουβέντα με τον συγγραφέα του αφηγήματος «Η δική μου Σόλωνος… και τρία σύννεφα στον ουρανό», ο οποίος υπήρξε και παραμένει σημείο αναφοράς στον χώρο του βιβλίου στην Ελλάδα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Βιβλίο / Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Η απίστευτη ιστορία της νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ που πρόλαβε να πρωταγωνιστήσει σε ντοκιμαντέρ και να τραβήξει την προσοχή με τις φωτογραφίες της προτού πέσει νεκρή από τους ισραηλινούς πυραύλους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική άγνοια στην Ελλάδα φαίνεται από την επιτυχία της ταινίας του Σμαραγδή»

Οι Αθηναίοι / Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική μας άγνοια φαίνεται από την επιτυχία του "Καποδίστρια"»

Μεγαλωμένος στη φτώχεια, με αρβανίτικη καταγωγή, στα υπόγεια των τυπογραφείων και στα βραδινά σχολεία, έμαθε από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Από τα δημοτικά αρχεία της Ερμούπολης έως το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο έγκριτος ιστορικός και βιογράφος του Καποδίστρια αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Το πίσω ράφι / «Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Μια έκδοση που δεν αποτελεί απλή μεταγραφή της ομώνυμης λογοτεχνικής εκπομπής αλλά, χάρη στην ικανότητα του Χρυσοστομίδη, αναδεικνύει το μέγεθος των σημαντικών συγγραφέων που συμμετείχαν σε αυτήν.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η Σάλι Ρούνεϊ μετά το hype: Το «Ιντερμέτζο» αλλάζει το παιχνίδι;

The Review / Σάλι Ρούνεϊ: Σημαντική συγγραφέας ή το trend της στιγμής;

Ωρίμασε η Ιρλανδή συγγραφέας που με το βιβλίο της «Κανονικοί Ανθρωποι», έγινε σταρ; Είναι το νέο της μυθιστόρημα «Ιντερμέτζο» (εκδόσεις Πατάκη) στροφή σε μια πιο απαιτητική και δύσκολη γραφή; Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον αρχισυντάκτη του πολιτιστικού των «Νέων» Δημήτρη Δουλγερίδη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού

Βιβλίο / Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Η κυβέρνηση Τραμπ υπονομεύει την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας στο όνομα του Ιησού τη βαναυσότητα και τη βούληση για απόλυτη εξουσία, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος.
THE LIFO TEAM
«Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Βιβλίο / «Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Μια ενδιαφέρουσα επιστημονική μελέτη του Κώστα Καμπουράκη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, η οποία φωτίζει ζητήματα όσον αφορά το DNA και την εθνική καταγωγή αλλά και τα σχετικά εσφαλμένα ιδεολογήματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το πίσω ράφι/ Καζούο Ισιγκούρο «Μη μ’ αφήσεις ποτέ»

Το πίσω ράφι / Πώς ορίζεται μια «αξιοπρεπής» ζωή;

Στο «Μη μ' αφήσεις ποτέ» ο Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο φτιάχνει ένα σύμπαν απίστευτης σκληρότητας και θεσμοθετημένης αδικίας, όπου η απανθρωπιά γίνεται αποδεκτή ως μέρος του συστήματος, όχι ως κάτι τερατώδες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ