Φαγητό στη Φλωρεντία 1

Aχ, Φλωρεντία!

Αν διαβάζετε και την «Αστική Ομορφιά» θα πάθετε υπερβολική δόση Φλωρεντίας, αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο.

Γευστικές περιπέτειες στη Φλωρεντία

Από τις 12 και μετά αρχίζει η ώρα του αλκοόλ. Το απεριτίφ είναι εντελώς απενοχοποιημένο, το πίνουν μεγάλες κυρίες και κύριοι, όπως και οι ελαφρώς υπερβολικοί (αλλά αεράτοι) Ιταλοί με τα κοστούμια και το έξτρα μαύρισμα. Ο καφές πίνεται στα γρήγορα, αλλά το aperitivo μαζί με εφημερίδα και κουβέντα.

Spritz

Το Spritz είναι το νέο μου αγαπημένο ποτό. Αποτελείται από αφρώδες κρασί, ένα πικρό λικέρ (συνήθως Aperol) και μία δόση νερό με ανθρακικό. Το χρώμα του κατά συνέπεια είναι μαγευτικό πορτοκαλί και είναι σπαρταριστό και ελαφρύ στη γεύση, ιδανικό για αναζωογόνηση και για να ανοίξει την όρεξη.

Η λέξη Spritz προέρχεται από τα αυστριακά  που σημαίνει “splash” (δεν μου έρχεται στα ελληνικά) από τότε που υπήρχαν Αυστριακοί στην Ιταλία, οι οποίοι συνήθιζαν να ανακατεύουν το δυνατό κρασί της Ιταλίας με νερό με ανθρακικό.  Το “Spritzer” εξακολουθεί να σημαίνει το ίδιο και στις μέρες μας.

Και που θα βρω Aperol;

To Aperol  αρχίζει κι εξαπλώνεται στην Ευρώπη και μάλιστα έχει φτάσει μέχρι την Αμερική. Μπορείτε να το βρείτε και στην Ελλάδα. Αν δεν το βρίσκετε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε Campari. Σερβίρεται συνήθως σε ποτήρι κόκκινου κρασιού, μαζί με παγάκια και μία φέτα πορτοκάλι. Όνειρο!

Όμως, φάγαμε

Δεν χρειάζεται να σας πω για την κουζίνα της Τοσκάνης, υπάρχουν εκατομμύρια πληροφοριών. Θα περιοριστώ σε ένα ταπεινό δικό μου σχόλιο: έχουμε τα ίδια υλικά, αλλά τα συνδυάζουμε διαφορετικά. Ας πούμε, στα ρεβίθια βάζουν δεντρολίβανο και φασκόμηλο. Ή ας πούμε, ρεβίθια μαζί με συκώτι και μελιτζάνα στην κατσαρόλα- ακούγεται κουφό, αλλά είναι πεντανόστιμο. Επίσης κυκλοφορούν εντόσθια, κουνέλια και συστατικά που επίσης έχουμε, αλλά σπάνια χρησιμοποιούμε. Γιατί; Γιατί;

Επίσης, θέλω να μάθω ποιος ξεκίνησε τη φήμη ότι «στην Ιταλία δεν βάζουν πολύ σάλτσα στα μακαρόνια», που εγώ είχα πιστέψει. Ίσως διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, αλλά εγώ τα ζυμαρικά μου τα έφαγα τίγκα στη σάλτσα, όπως μου αρέσει και στο σπίτι. Κι έτσι έμαθα ότι δεν είμαι βλαχάκι, είμαι Ιταλιάνα.

(συνεχίζεται αύριο....)