24.3.2026 | 16:28
Η εξομολόγηση μου
Γειά σας , είμαι 29 ετών , δεν έχω πετύχει πολλά εώς τώρα , μονάχα να δουλεύω στην ουσία , δεν ψάχνω σωστά πιστεύω την ουσία της ζωής και με προβλιματίζει λίγο το πόσο έχω επηρεαστεί από άτομα που έχω γνωρίσει στο παρελθόν μου...θέλω να κάνω παρέες , αλλά νιώθω πως είμαι σε συνεχή δοκιμασία , επίσης ως γυναίκα , πιστεύω στη φιλία μεταξύ γυναίκα και άνδρα , αλλά μάλλον δεν υπάρχει κάτι τέτοιο , σωστά? Πιστεύω ωστόσο , θέλω να ελπίζω μάλλον δεν έχω σπουδάσει , το αναβάλλω συνέχεια ...έχω φτάσει σε σημείο να μην πιστεύω πια στον εαυτό μου ..δυστυχώς ...έχω ιδέες , αλλά δεν τις αξιοπιστώ σωστά , τις λέω και τις εκμεταλλεύονται οι υπόλοιποι , έχω ένα τραγικό κόμπλεξ , που δεν θελω να παω σε ψυχολόγο και λέω τα προβλήματα μου σε άτομα που δεν έχουν αυτήν την ειδίκευση . Ότι να ναι στην ουσία , πως άραγε ξεκινάει κανείς από το να χτίζει έστω μια φιλία; είναι τραγικό να μην έχω ούτε φίλους.
0
