ΗΤΑΝ ΜΑΛΛΟΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ να προκαλέσουν αντιδράσεις και ανασηκωμένα φρύδια οι εμφανίσεις του ζεύγους Τραμπ κατά την επίσημη επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πιο απροσδόκητο, ίσως, ήταν το γεγονός ότι η Μελάνια Τραμπ επέλεξε να φορέσει ένα καπέλο σε μέγεθος τέντας για την τελετουργική διαδικασία, το οποίο έκρυβε όχι μόνο το βλέμμα της αλλά ολόκληρο σχεδόν το πρόσωπό της.
Κατά το μεγαλύτερο μέρος της επίσκεψης στο Κάστρο του Ουίνδσορ, το πρόσωπό της ήταν κρυμμένο στη σκιά, παρά το εκτυφλωτικό φως των προβολέων. Το «σκίαστρο» ήταν ένα καπέλο με φαρδύ γείσο σε χρώμα μωβ του σταφυλιού, το οποίο έπεφτε τόσο χαμηλά στο κεφάλι της που κάλυπτε τα μάτια της από σχεδόν κάθε γωνία, καθιστώντας αδύνατο να αντλήσει κανείς οποιαδήποτε ένδειξη για το τι μπορεί να σκεφτόταν. Και αυτός ήταν σχεδόν σίγουρα ο σκοπός του.
Η κυρία Τραμπ δεν φοράει στέμμα (τουλάχιστον όχι ακόμα). Αλλά αυτό το καπέλο της πρόσφερε δύναμη και προστασία, ένα αξεσουάρ που λειτουργούσε ταυτόχρονα και ως πανοπλία.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυρία Τραμπ –η οποία συνδύασε την επιλογή του καπέλου της Τετάρτης με ένα σκούρο γκρι κοστούμι Dior– επέλεξε να κρυφτεί σε κοινή θέα. Την ημέρα της δεύτερης ορκωμοσίας του συζύγου της τον Ιανουάριο, φορούσε ένα καπέλο παρόμοιο με αυτό – ένα λευκό και μπλε καπέλο που συνόδευε ένα μάλλινο παλτό και μια μεταξωτή μπλούζα, δημιουργίες του Νεοϋορκέζου σχεδιαστή (και μόνιμου στιλίστα της) Adam Lippes. Το καπέλο της ορκωμοσίας είχε σχεδιαστεί από τον Eric Javits. Το όνομα του/της δημιουργού του καπέλου της κυρίας Τραμπ για την επίσημη επίσκεψη στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί δημόσια από τον Λευκό Οίκο.
Η επιλογή της ενδυμασίας της κυρίας Τραμπ μίλησε για λογαριασμό της. Η απροθυμία της να αναλάβει πολλά από τα παραδοσιακά καθήκοντα της πρώτης κυρίας είναι γνωστή, ιδιαίτερα κατά τη δεύτερη θητεία του συζύγου της. Τώρα, όταν εμφανίζεται στο πλευρό του συζύγου της, είναι αποφασισμένη να το κάνει με τον δικό της τρόπο. Τουλάχιστον αυτό δείχνουν οι ενδυματολογικές της επιλογές.
Η κυρία Τραμπ δεν φοράει στέμμα (τουλάχιστον όχι ακόμα). Αλλά αυτό το καπέλο της πρόσφερε δύναμη και προστασία, ένα αξεσουάρ που λειτουργούσε ταυτόχρονα και ως πανοπλία. Ο σύζυγός της, που φορούσε γραβάτα του ίδιου χρώματος και σε κάποιο σημείο προσπάθησε να τη φιλήσει στο μάγουλο, δεν κατάφερε να περάσει από το γείσο του καπέλου. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης από όλο τον κόσμο, που αναζητούσαν απεγνωσμένα μια ματιά ή μια κίνηση που θα πρόδιδε τις σκέψεις και τα συναισθήματά της για τη συνάντηση, έμειναν βαθιά απογοητευμένα.
Όταν η επιφανής κουστωδία μπήκε στο κάστρο, οι περισσότερες γυναίκες έβγαλαν τα καπέλα τους, όπως ορίζει το βασιλικό πρωτόκολλο (η πριγκίπισσα της Ουαλίας αντικατέστησε το καπέλο της με ένα κομψό φιόγκο). Όχι όμως η κυρία Τραμπ. Το δικό της δεν βγήκε, ούτε καν κατά τη διάρκεια μιας μακράς συνομιλίας με τη βασίλισσα.
Το έβγαλε τελικά για το λαμπερό δείπνο το ίδιο βράδυ, όπου φορούσε ένα καναρινί κίτρινο φόρεμα με ανοιχτούς ώμους της Carolina Herrera σε συνδυασμό με μια ζώνη σε χρώμα καραμέλας με τετράγωνη αγκράφα, και για μια ξενάγηση την Πέμπτη στη βασιλική βιβλιοθήκη, όπου φορούσε ένα καραμελέ δερμάτινο ταγιέρ. Καθώς δύο από τις πιο διάσημες γυναίκες στον κόσμο –η Μελάνια Τραμπ και η Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς– στέκονταν και χαμογελούσαν μαζί, καπέλα δεν υπήρχαν, αν και μερικές φορές η σκηνή έμοιαζε με μάχη των σεσουάρ.
Σε αυτές τις πιο ανεπίσημες στιγμές, η πρώτη κυρία φαινόταν πιο ευτυχής που ήταν το κέντρο της προσοχής. Και υπήρχαν περιστασιακές αναφορές σε ορισμένες από τις παραδοσιακές συμβάσεις της διπλωματικής ενδυμασίας, όπως το να φοράει ρούχα σχεδιαστών από τη χώρα υποδοχής: η Dior είναι προφανώς γαλλική, αλλά τώρα έχει έναν Βορειοϊρλανδό, τον Τζόναθαν Άντερσον, στο δημιουργικό της τιμόνι.
Υπήρχε επίσης ένα κλασικό παλτό Burberry που έφτανε μέχρι το πάτωμα, σχεδόν σαν βασιλική ρόμπα. Ωστόσο, το μοβ καπέλο ήταν σίγουρα το πιο αξιομνημόνευτο αξεσουάρ από όλα. Έδωσε στην κυρία Τραμπ μια αίσθηση απροσπέλαστου μυστηρίου, σαν να ήταν μέρος μιας μεγαλοπρεπούς τελετουργίας αλλά συγχρόνως πέρα από αυτήν. Ένα αξεσουάρ που λειτουργούσε ως φυσικό φράγμα ανάμεσα σε αυτήν και τις φωνές των διαδηλωτών, τα ατελείωτα φλας των φωτογράφων και τις ανεπιθύμητες συνομιλίες, και συγχρόνως έλεγε πολλά. Και όλα αυτά χωρίς η ίδια να πει ούτε μια λέξη.
Με στοιχεία από Financial Times
