Ο Απόστολος Λυκομήτρος, μέλος της Εθνικής Ομάδας Εφήβων Κωπηλασίας -6ος στη δίκωπο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων 2021- πριν ακόμη ολοκληρώσει το σχολείο κατέκτησε μία ακόμη μεγάλη επιτυχία, καθώς έγινε δεκτός με υποτροφία 100% στο Harvard University.
Ο μαθητής του Anatolia High School έγινε δεκτός στον πρώτο γύρο των αιτήσεων για υποτροφίες και ενδιαφέρεται για σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οικονομικών, ενώ θα συνδυάσει τα ενδιαφέροντά του, συμμετέχοντας στην ιστορική κωπηλατική ομάδα του αμερικανικού πανεπιστημίου.
Η επιλογή της Διοίκησης Επιχειρήσεων δε σχετίζεται με κάποια οικογενειακή επιχείρηση ή επαγγελματική επιρροή από το κοντινό του περιβάλλον, καθώς ο πατέρας του είναι γιατρός και η μητέρα του αρχαιολόγος.
«Ακόμη δεν είμαι 100% σίγουρος για την κατεύθυνση που θα ακολουθήσω. Στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο τα δύο πρώτα χρόνια έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις οποιαδήποτε μαθήματα, οπότε τον πρώτο χρόνο θα προσπαθήσω να δω τι μου αρέσει και τι μου ταιριάζει», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Σε ό,τι αφορά την επιλογή του Χάρβαρντ και το πόσο δύσκολο ήταν να πετύχει μία πλήρη υποτροφία σημείωσε: «Έκανα στην αρχή επαφή με 4-5 πανεπιστήμια, όμως από πάντα ήξερα ότι ήθελα να πάω στο Χάρβαρντ. Στην αρχή όταν πρωτοξεκίνησα να το ψάχνω, ήμουν λίγο διστακτικός, δεν ήξερα τι πρέπει να γίνει και αν είναι δυνατόν να τα καταφέρω, αλλά έτσι όπως ήλθα σε επαφή με τους ανθρώπους, με έκαναν να νοιώθω ότι ανήκω εκεί. Δεν είναι πως ήταν εύκολο, νομίζω πως πιο πολύ το έκανα εγώ εύκολο για μένα, γιατί αν προσπαθείς πάρα πολύ και πιστεύεις σε κάτι ,μπορείς να το πετύχεις, ακόμη κι αν πολλοί λένε ότι δεν θα μπορέσεις».
Ο συνδυασμός του πρωταθλητισμού με το διάβασμα, όπως πρόσθεσε, ήταν μεγάλη πρόκληση: «Η κωπηλασία είναι πάρα πολύ δύσκολο άθλημα, όμως το αγαπάω. Τα τελευταία χρόνια έπρεπε να ξυπνάω στις 5 το πρωί για να πηγαίνω στην προπόνηση και μετά στο σχολείο και στη συνέχεια το απόγευμα πάλι στην προπόνηση. Ήταν κουραστικό, αλλά δε με πείραζε, γιατί είχα έναν στόχο».
Σχετικά με τις προσδοκίες του, καθώς ετοιμάζεται για το ταξίδι στην άλλη όχθη του Ατλαντικού ο μαθητής σημείωσε: «Είναι πολύ μακριά και θα πάω μόνος μου. Δε θα έλεγα ότι με τρομάζει, γιατί είμαι ενθουσιασμένος να δω πώς θα είναι. Αρκετοί μου είπαν πως θα είναι λίγο δύσκολα η προσαρμογή το πρώτο δίμηνο κι η μητέρα μου έχει πολύ περισσότερο άγχος από μένα. Γνωρίζει όμως η οικογένειά μου ότι το θέλω πολύ και με υποστηρίζει και μου έχει εμπιστοσύνη. Σήμερα δεν μπορώ να φανταστώ τι θα συμβεί τα επόμενα χρόνια και πια θα είναι η διαδρομή μου, σίγουρα όμως η Ελλάδα θα είναι στο μυαλό μου».
