Αρχείο

Αρχείο Facebook Twitter
0

• Δενείμαι στα πολύ καλά μου.

• Κρυώνω...χασμουριέμαι... πονάνε τα κόκαλά μου...και ο ήλιος είναι δυνατός πάνω από τασύννεφα.

• Οιβόλτες στην Αθήνα... με κουράζουν.

• Μεγάλωσα.

• Πήγαστο Nixon και πέρασα υπέροχα...σήκωσα το χέρι ψηλά ζητώντας μια... δυο...τρεις... coca colalight και μονολογούσα με τομυαλό μου κοιτώντας τον πολυέλαιο.

• Τοχρώμα στους τοίχους είναι λαδί, κάτιπου χάνεται στο φως της νύχτας.

• Ηκοπέλα που βάζει μουσική (εξαιρετική)κάνει αργές κινήσεις και βοηθάει να μηνπερνάν οι ώρες.

• Μετράειδευτερόλεπτα και ακούει από τα ακουστικάλικνίζοντας τα δάχτυλά της.

• Χασμουριέμαισυνέχεια.

• Νομίζωότι δεν αγαπάω πια.

• Είδατο καινούργιο μουσείο από ένα σπίτιστου Φιλοπάππου.

• Είναιένα όνειρο.

• Είναιένα κομμάτι από τον κύβο του Ρούμπικπου μας περιμένει να του δώσουμε ζωή.

• Ηαίσθηση της Αθήνας από κει ψηλά είναιξένη σε μένα.

• Είναινέα. Έφηβη.

• ΟΠαρθενώνας λικνίζεται στο ασύλληπτοθαύμα του μουσείου.

• Οιεικόνες μόνο από πολύ μεγάλους φωτογράφουςθα μπορέσουν να μεταφέρουν την αντίδρασητου σώματος μέσα από το χαρτί.

• Χωρίςχρώμα.

• Χωρίςήχο.

• Χωρίςαέρα.

• Ακίνητα,αμίλητα, αγέλαστα στρατιωτάκια οικίονες.

• Πλημμυρίστετο άρθρο μου με εικόνες, παρακαλώ... κάπουμακριά από την παλιά μου θέση.

• Όλααλλάζουν... τα πάντα.

• Ώρακαι για μένα...

Αρχείο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ