Ένα γαμημένο δάσος είχε μείνει στην Αθήνα και το κάψανε οι ρουφιάνοι που να τους καεί το σπίτι! Και πραγματικά, θα μπορούσε να είχε γλιτώσει η Πάρνηθα, αν αυτή η κυβέρνηση μογγόλων που πήραν την εξουσία με το λάβαρο των μεταρρυθμίσεων, είχε την ελάχιστη διαχειριστική ευφυΐα που χρειάζεται για να προστατεύσεις αποτελεσματικά, τους τρεις επικίνδυνους μήνες του καλοκαιριού, τον τελευταίο πνεύμονα της Αθήνας. Καμία προετοιμασία, κανένα εκπονημένο σχέδιο αντιμετώπισης του κινδύνου, μόνο ένας τρομερός πανικός μην πληγούν πολιτικά και χάσουν τις εκλογές και κάτι μεταθανάτιες διαβεβαιώσεις του πούτσου. Θα μου πεις, για να τους υπερασπιστώ και λίγο, τι σχέδιο προετοιμασίας να κάνει ο παχύσαρκος άνδρας της νηπιαγωγού-νευροχειρουργού, όταν ο πυροσβέστης πάει να σβήσει τη φωτιά χωρίς πρώτα να ελέγξει αν λειτουργεί η μάνικα (έπρεπε να ήταν σε κανένα Ιράν ο επιπόλαιος πυροσβέστης και θα έβλεπες πού θα του την έβαζαν τη μάνικα). Η απάντηση στο ρητορικό ερώτημα είναι ότι χέστηκα για την κατάντια της Πυροσβεστικής. Ας έβαζε Αλβανούς να καταβρέχουν ολημερίς το βουνό, ας έστελνε την Ντόρα και τον βαρωνάκο της μπανανοοικονομίας (ο οποίος έβλεπε και μπαλέτο στο Ηρώδειο ενώ καιγόταν η Αθήνα ) να καθαρίσουν τα μονοπάτια. Ό,τι ήθελε ας έκανε -πάντως ας έκανε κάτι!!!! Όταν ψήφιζα τη Νέα Δημοκρατία πριν από τέσσερα χρόνια, από μίσος για το Πασόκ, δεν φανταζόμουν ότι η μόνη μεταρρύθμιση για την οποία θα τους θυμόμαστε είναι ότι άφησαν να καεί η Πάρνηθα.