ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Όλα, ακόμα και τα δύσκολα έρχονται και φεύγουν και αφήνουν πίσω τους έναν άνθρωπο πιο δυνατό. Μη θλίβεστε! Η άσπρη μέρα είναι στη γωνία!

είμαι ευτυχισμένη. κι όμως. ούτε εγώ δεν το πιστεύω. δεν με νοιάζει ούτε που δουλεύω σαν σκυλί, ούτε που δεν έχω λεφτά για τα τσιγάρα μου αύριο, ούτε που δεν είναι όλα τέλεια, είμαι πραγματικά ευτυχισμένη. πάλεψα τόσο πολύ που πραγματικά δεν πίστευα πως θα τα κατάφερνα. να πάνε να γαμηθούν όλα, γιατί τελικά τα κατάφερα.

Πρώτον, θεωρώ αυτά τα αγόρια όμορφα και ωραίους γκόμενους... απλά τους χαρίζω και πολλά + γιατί ακριβώς έχουν μια παραπάνω χαλαρότητα με την ύπαρξη τους χωρίς να είναι ψωνισμένοι, οπότε σαν χαρακτήρες είναι πιο θελκτικοί για μένα. Δεν είναι όλοι έτσι προφανώς.Δεύτερον, πάντα σύμφωνα με τη δική μου εμπειρία όσοι άντρες με έχουν πλησιάσει και είναι αυτό που λες "αντικειμενικά ωραίος", μου έχουν βγάλει πολλές φορές κάτι πρόστυχο, επιθετικό, ότι "εμείς έχουμε όποια θέλουμε".. μιλούν υποτιμητικά για άλλους γύρω τους κτλ. Δε λέω ότι κι αυτοί είναι όλοι τους έτσι. Σε εμένα έχουν τύχει τέτοιοι.. Καταλαβαίνω ότι φάνηκε σαν να τους τσουβαλιάζω, αλλά δεν ήταν αυτή η πρόθεση μου.Μπράβο σε όσους αγαπούν τον εαυτό τους και το σώμα τους, και ξέρουν να μην παίρνουν την ομορφιά τους ή τις ατέλειες τους τόσο σοβαρά και σέβονται και τους γύρω τους. Μπορεί ένα ωραίο σώμα να το θαυμάσουμε αλλά με χαρακτήρες κολλάμε.

Ανελαβα να κανω ιδιαιτερο μαθημα αγγλικων στον 17χρονο αδερφο μου αφιλοκερδως, ο οποιος δεν εχει ανοιξει ποτε στην ζωη του βιβλιο σε κανενα μαθημα. Επειδη ειπα στην μανα μου οτι δεν διαβαζει την υλη που του βαζω, ο μικρος μου πεταξε το βιβλιο στο κεφαλι και με εφτυσε. Απο τα νευρα μου τον καρφωσα οτι καπνιζει. Η μανα μου αντι να κανει κατι γιαυτο πηρε το μερος του και με ειπε και ρουφιανα! Ποσα να αντεξω η γυναικα ρε παιδια;;

Έχω φάει με τρελο κόλλημα με τον νοσηλευτη.Δεν παίζει να τον ξαναδώ όμως!

ότι δεν έχω τίποτα να προσφέρω σε μία σχέση.Συμβαίνει τώρα. Η ζωή μου είναι ανιαρή και αυτό βγαίνει και στην σχέση μου. Δεν κάνω τίποτα εκτός από δουλειά, ταινίες, ίντερνετ, τα κλασικά δηλαδή, άρα συνήθως δεν έχω και κάτι να συζητήσω.Λυπάμαι πολύ που είμαι έτσι και στενοχωρώ και απογοητεύω τον σύντροφό μου.Δεν ξέρω πώς να αντιμετωπίσω την ζωή, φοβάμαι να ζήσω, γκρινιάζω, και εκείνος μου φωνάζει επειδή η στάση μου δείχνει ότι δεν ενδιαφέρομαι για 'κείνον.Λυπάμαι και νιώθω κακιά και καταδικασμένη.

Έδωσα Πανελλήνιες εδω και 10 χρονια τώρα! ( Απλα ήθελα να μπω στο κλίμα, γιατι απο εδω και πέρα..)

Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που όσο περισσότερο απλόχερα το σκορπάς, τόσο πολλαπλασιάζεται.«Η ζωή αλλάζει, μα δεν χάνεται. Η ελπίδα σβήνει, μα δεν πεθαίνει. Η αλήθεια σκεπάζεται,όμως και πάλι ξαναλάμπει.»

Πανε μηνες που με παρατησες..που σε διεκδικησα και που δεν γυρισες..που προχωρησες με αλλον τοσο ευκολα και γρηγορα..τα παρατησα ολα, σχολη,ζωη και εφυγα απο ελλαδα..τωρα πια ζω αλλου..και ομως υπαρχεις ακομη..κλαιω που και που..αγορι να σου πετυχει! Γιατι ρε συ; γιατι 4 ολοκληρα χρονια ξεχαστηκαν ετσι;;μαζι μεγαλωσαμε αυτα τα 4 χρονια..πως γιναμε ξενοι;;καποιες φορες σε μισω για ολα..αλλα οσο σαγαπησα δεν θα σε μισησω ποτε...

Δεν είναι όλες οι ιστορίες φτιαγμένες για να γίνουν μεγάλες ιστορίες αγάπης...μια τέτοια είναι κι η δική μας. Για σχεδόν ένα χρόνο μοιραζόμασταν το ίδιο κρεβάτι,τις νύχτες μας και τα πρωινά μας...περίμενα τη στιγμή που θα σε δω, με το που έφευγα μακριά σου. Βγαίναμε,περνούσαμε καλά,μιλούσαμε για ωωωρες...Τη νύχτα που είπαμε τέλος, ένιωσα κάτι να ξεριζώνεται από μέσα μου...σχεδόν ένα χρόνο μετά...σ αγαπώ ακόμα και ξέρω πως κι εσύ μ αγαπάς.δεν σε θέλω όμως πια.δεν σε περιμένω. Ήρθε αυτή η στιγμή και την καλωσορίζω. Είμαι μόνη μου,πατάω γερά και ξέρω τι θέλω και τι ζητάω. Δεν είσαι εσύ. Δεν σε ξεχνώ. Σ αγαπώ. Να προσεχείς!!