Οι καλύτερες μου φίλες μένουν πια στο εξωτερικό,για μένα ήταν και είναι ο κόσμος όλος,η οικογένεια μου,δεν έχω νιώσει ποτέ κανένα συγγενικό μου μέλος τόσο κοντά,εξάλλου με την οικογένεια μου ποτέ δεν είχα καλή σχέση γι αυτό και έχω ''γραπωθεί'' τόσο πολύ απ τους φίλους μου..με βοήθησαν στα πιο δύσκολα,από την εφηβεία μέχρι τώρα μία δεκαετία μετά είναι οι άνθρωποι μου.. Έφυγαν και δύο γιατί γνώρισαν κάποιον. . και εγώ έμεινα εδώ μόνη μου,στις κακές μου μέρες που είναι πια καθημερινές,ή και χρόνιες θα έλεγα, απλά να σκέφτομαι ότι με εγκατέλειψαν, ξέρω πως ο καθένας θα προχωρήσει για να βρεί το καλύτερο που του αξίζει αλλά δεν μπορώ και να μην νιώθω έτσι. . και εκεί που είσαι κάθε μέρα με τον άλλον ξαφνικά ζεί σε άλλη χώρα.. Και διακοπές χώρια πια,δεν έχει γυναικοπαρέα πια,πάντα θα έχουμε και έναν ''Γιώργο'' ή έναν Δημήτρη'' μαζί. . μία θα έρθουν φίλοι τους απ το εξωτερικό,μία θα πάνε με το αγόρι τους η κάθε μία και εγώ απλά σκέφτομαι πόσο πολύ θέλω να πάμε εμείς χωρίς κάποιον γκόμενο,μόνο οι φίλες όπως παλιότερα. . Τους βλέπω όλους να προχωράν και εγώ μένω τόσο πίσω . . Άσχημο πράγμα να νιώθεις εγκαταλελειμμένος απ τους φίλους που αγαπάς όσο τίποτα ..σε αγαπάν και αυτοί απλά εκείνοι έχουν και άλλα πράγματα να αγαπήσουν!..