ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ήρθες με αυτοπεποίθηση να μου μιλήσεις να μου πεις τι; Ουτε κ εσυ ήξερες..Τελικά αλλάζουν οι άνθρωποι η εμείς ξυπνάμε και βλέπουμε με ποιον ζούσαμε...Σε ειδα κ τρόμαξα. Αυτη την φοραα δν θα γυρίσω οχι γιατι είμαι αλλού μα γιατί δν κάνεις για μενα...δν σε θελω στη ζωη μου πλεον..ειμαι καλύτερα μακριά σου ζω με απλα καθημερινά πράγματα..φέρνω πισω τον ενθουσιασμό κ την ξεγνοιασιά μου...δίπλα σου αργοπεθαινα...ευτυχώς που ξύπνησα...με κοιταζες κ δν το πίστευες...κι ομως ειμαι κ εγω δυνατή..άντε Γεια

Εχω μεγαλο προβλημά με τη μητερα μου.Ειμαι κοπελα,28 χρονων κ επειδη ζουμε στο σπιτι που της εχει γραψει η γιαγια μου μας λεει για οτι εχουμε καποιο παραπονο η αντιδραση"αμα σας αρεσει". Η μονη της ασχολια ειναι να καθαριζει στο σπιτι,χωρις να το κανει με επιτυχια,δεν μαγειρευει συχνα κ οταν το κανει ειναι απο αγγαρεια,ειλικρινα καποια απο τα φαγητα μπορει να ειναι φαση...στρατος!Δεν εχει καθολου το παραμικρο μερακι να ασχοληθει πραγματικα με το σπιτι να το βελτιωσει και το χειροτερο:εχει διωξει τον πατερα μου απο το κρεβατι και κοιμαται ο κακομοιρης στο ραντζο στην αποθηκη που εχουμε(μεσα στο σπιτι),με την αφορμη οτι ροχαλιζει.Ο πατερας μου εχει προβλημα στη μεση ουτως η αλλως και ο υπνος στο ραντσο συχνα οδηγει στο να εχει πονους το πρωι και να καμπουριαζει.Να αναφερω οτι μολις παντρευτηκαν οι γονεις μου εμειναν σε αλλη πολη απο αυτη που μενουμε και η μητερα λου κουβαλαει πολλα ψυχολογικα απο εκεινο το καιρο.Ειχε ασχημη σχεση με την οικογενεια του πατερα μου που εμενε εκει κ ειχε προτεινει να πανε εκει για καλυτερα.Οπως καταλαβενετε μεχρι σημερα του κοπαναει το οτι πηγαν εκει,και μερα παραμερα θα υπαρξει καβγα με τη μανα μου συχνα να φωναζει,τον αδερφο μου να φωναζει,ο πατερας μου να χανεται στο προποτζικο γιατι δεν τον χωραει το σπιτι...ηδη εχω ενα τηλεφωνο ψυχολογου.αν μπορεις καποιος να κου δωσει καποια συμβουλη θα το εκτιμουσα.

όμως μην απορρίπτετε ανθρώπους.

Σημερα σε ειχα αναγκη και ησουν εκει!!! Αμεσως καταλαβες πως δεν ημουν καλα. Ξερω πως θα λειψεις εκτος και πριν κλεισεις μου ειπες:" θα σε σκεφτομαι! Παντα το κανω" και ηταν λες και μου εδωσες το πιο παθιασμενο φιλι!!! Και εγω θα σε σκεφτομαι!! Μωρακι σ'ευχαριστω και Σ'αγαπαω!!!!

Όλοι έχουμε. Και το δικό μου θα λάμψει μια μέρα. Όταν θα βρω τον εαυτό μου. Γι' αυτό συγκρατήστε τα λόγια σας τώρα. Αυτά που ζητώ στη ζωή μου θα τα καταφέρω.

ενας ακόμη από τους πολλούς..Μακάρι να τα εννοεί όσα λέει και να μην είναι λόγια του αέρα..Μακάρι να είναι ο καλός άνθρωπος που φαίνεται ότι είναι..Έχω ανάγκη να είμαι με έναν καλό άνθρωπο που δε θέλει το κακό μου.. Είχε χρόνια να μου αρέσει κάποιος τόσο πολύ και να με κάνει να νιώσω έτσι...

Οποτε πηγαινω σε γαμους και μου ευχονται η με προτρεπουν να παντρευτω, μου την δινει. ΔΕΝ ΘΕΛΩ.

οι μισοι εδω μεσα λενε οτι δεν τα πηγανε καλα σε καποια μαθηματα πανελληνιων και οι αλλοι μισοι οτι δεν θελουν να ακουνε ολη την ωρα την κλαψα των πανελληνιων.Εγραφα και γω φετος.Οντως επεσαν δυσκολα φετος.Και οντως ειχα διαβασει και εννοειται οτι υπηρχαν μερες που χαζευα που βαριομουν ομως δε τα παρατησα μεςα στο χρονο.Δεν ειμαι ρομποτ να διαβαζω 10 ωρες την μερα.Εννοειται ο καθενας στο στοχο του. ομως ηρεμηστε.Ολα συμβαινουν για καποιο λογο.Εμενα αυτη η διαδικασια νιωθω οτι με εκανε πιο δυνατη.Μπορει να μην εχω βγαλει τα μορια που ηθελα στην αρχη (και με αυτα περναω εκει που θελω) ομως εμαθα τι σημεινει πειθαρχια και προσπαθεια.Ειμαι καλα με τον εαυτο μου που ενα χρονο προσπαθησα και καταλαβα οτι μπορω να κανω πραγματα.καλα αποτελεσματα! Υ.Γ: δεν χρειαζεται μερικοι να σχολιαζετε σε ολοκληρη εξομολογηση οτι βαρεθηκατε να ακουτε την κλαψα των πανελληνιων.Υπαρχουν μαθηματα που οσο και να διαβασεις μπορει να το χασεις (αρχαια,μαθηματικα,εκθεση)

Εδω και πολυ καιρο ειμαι χωρις παρεα.Πολλες φορες νιωθω οτι οι αλλοι δεν θελουν να με γνωρισουν χωρις να ξερω τον λογο.Ισως να με θεωρουν για καποιο λογο περιεργο γιατι πολλες φορες μου εχουν πει οτι ειμαι "τρομακτικος" επειδη εχω πολυ βαρια φωνη, και διαφορα αλλα που σχετιζονται με τα χαρακτηριστικα μου.Ωστοσο δεν ειμαι σιγουρος αν οι αλλοι φταινε επειδη με κρινουν απο τα εξωτερικα χαρακτηριστικα μου η αν κανω εγω καποιο λαθος.Επισης, καποιες φορες προσπαθω να ερθω σε κοντινοτερη επαφη με τους συμμαθητες μου, αλλα αυτοι παντα με εχουν στην απ' εξω.Για παραδειγμα, μια φορα ειχε κανονισει η ταξη μου να βγει και ειχαν προσκαλεσει και εμενα.Ομως, ειχαν αλλαξει την ωρα και δεν με ενημερωσε κανεις ενω μπορουσε καποιος να το κανει.Τα Σαββατα με ποιανει στεναχωρια επειδη καθομαι κλεισμενος στο σπιτι μου ενω εχω την ορεξη και την διαθεση να βγω.Προσπαθω να γινω πιο κοινωνικος, αλλα δεν μπορω γιατι απο την μια ειμαι θυμωμενος με ολη αυτην την κατασταση και καποιες φορες αντιδρω επιθετικα σε καποιον που με θεωρει "τρομακτικο", και απο την αλλη νιωθω οτι οι περισσοτεροι προσπαθουν να με αποφυγουν.Στο σχολειο θεωρουμαι το "ησυχο" παιδι αλλα δεν ειμαι ετσι.Θελω καποιες συμβουλες για να γινω πιο κοινωνικος και για να κρατησω μια σχεση.

Τα δεδομένα πράγματα για πολλούς για μένα είναι ζητούμενη..η κατανόηση, η στήριξη και η ηρεμία στο σπίτι δεν θα έρθουν ποτέ..για χρόνια έριχνα όλο το φταίξιμο στον πατέρα μου όμως τώρα κατάλαβα ότι την ευθύνη την έχουν και οι δυο..τόσο εγωιστές και εκρηκτικοί χαρακτήρες που απορώ πως άντεξαν να είναι μαζί..από παιδί θυμάμαι καυγάδες κι φωνές ίσως και ξύλο και όσο μεγαλώνω αυτό γίνεται πιο ανυπόφορο! Μακάρι γλιτώσω σύντομα και από τους δυο