2 μήνες μακριά απ'την Ελλάδα και μοιάζει σαν αιώνας.. καλοκαίρι στη βόρεια Γερμανία. Τόση κρυαδα δεν ένιωσα ποτέ στη ζωή μου. Και δε μιλάω για το καιρό (μονο). Κρύοι άνθρωποι,μουντοι,αγελαστοι. Έχω σκεφτεί πολλές φορές να επιστρέψω. Αλλά κανένα μέλλον πίσω στην Ελλάδα. Δεν έχει τη ζεστασιά της πατρίδας ... η νοσταλγία πάει και έρχεται κάθε βράδυ... μου λείπει η Καλημέρα της μαμάς... η γκρίνια της μαμάς. Ο ήλιος, η ζεστασιά... όλα αυτά που έβριζα και δεν άντεχα όσο ήμουν εκεί. Άλλοι φίλοι είχαν τα χρήματα να σπουδάζουν,άλλοι φίλοι είχαν μπαμπάδες με λεφτά... Και άλλοι φίλοι δεν είχαν τίποτα. Και άλλοι ξενιτευτηκαν απ'τα 18. Καλή ώρα.