Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Σας εχει τυχει να διατηρειτε επαφες με μια πρωην, χωρις πραγματικα να σκεφτεστε καθολου το ενδεχομενο να τα ξαναβρειτε μαζι της και γνωριζοντας οτι και η ιδια απ την πλευρα της δεν θελει κατι τετοιο? Δηλαδη σας εχει συμβει να κρατατε επαφες με μια πρωην, απλα και μονο επειδη αγαπιεστε σε ανθρωπινο επιπεδο και χωρις να εχετε ιχνος ερωτικων συναισθηματων ο ενας για τον αλλον? Αυτο θεωρειτε οτι ειναι πιο ευκολο να συμβει σε σχεσεις που εληξαν λογω συνθηκων(πχ λογω αποστασης)? Σε σχεσεις δηλαδη που ο χωρισμος επηλθε αναγκαστικα και οχι λογω απιστιας, ή τελοσπαντων καποιας σοβαρης αιτιας?
Πες μου "ναι" μπας και δούμε προκοπή ή πες μου "όχι" να πάμε παρακάτω.Γιατί ρε κορίτσι μου το κάνεις αυτό?Και δεν είναι ότι δεν είχες την ευκαιρία...Ναι, είμαι απ τους ανώμαλους που μιλάνε από κοντά και στα ίσα σε μια γυναίκα...
Νομίζω ότι μ' αρεσει ο καθηγητής μου στο φροντιστήριο ξένων γλωσσων που παω. Νομίζω ότι μ' αρέσει πολύ. Σημειωτέον ειμαι 33 και αυτός 40. Αυτός έχει δείξει ενδιαφέρον με κατι πειράγματα αλλά μέχρι εκεί. Δεν μου έχει ζητήσει να βγούμε. Ούτε έχει ζητήσει το κινητό μου. Εχω βαρεθεί να κολλάω με άντρες που ξερω ότι δεν θα γινει κατι. Αμάν πια
Νόμιζα πως την ειχα ερωτευθεί και επειδή ειπα όσα νιώθω θα την ειχα κοντά μου,πλαι μου,ομως οχι δεν θα την εχω,ουτε την ειχα ποτε και ειπα πως την ερωτεύτηκα αλλα έρωτας αν δεν κανω λάθος ειναι να νιώθεις τον αλλον,τα χείλι του το κορμι του,και οχι απλα να τον βλέπεις στα μάτια και να ξεχνας τα πάντα να σε ηρεμεί η παρουσία του..παιχνίδια του μυαλού μου μάλλον
Δεν είμαστε μικρα παιδιά.. βγαίνουμε καθε ΣΚ εδώ και ενα μήνα περίπου, τα δύο τελευταία, το δείχνω ξεκάθαρα ότι θέλω κάτι πέρα από φιλικό. Επιδιώκει να ξαναβγουμε, αλλά δε με φιλάει.. Δεν νομίζω να έχει και κάτι άλλο...