ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Για μένα η καραντίνα είχε ξεκινήσει τουλάχιστον 3 χρόνια πριν. Όλη μέρα σε ένα σπίτι μόνη, χωρίς δουλειά, χωρίς σύντροφο, χωρίς φίλους και χωρίς καλή υγεία. Τωρα ευτυχώς βρήκα δουλειά και βελτιώθηκε η υγεία μου, όμως δεν είναι αρκετό. Κάθομαι και σκέφτομαι για ποιον δουλεύω; αφου έτσι κι αλλιώς πουθενά δεν παω. Θελω κάτι σταθερό στη ζωή μου. Θέλω νσ έχω κάποιον που θα είμαι πραγματικά ερωτευμενη μαζί του και όχι από ανάγκη.

Είναι δύο παιδιά που ενδιαφέρονται για εμένα,και υπάρχει ενδιαφέρον και από τη δική μου πλευρά.Βγαίνω και με τους δύο,δέν έχουμε προχωρήσει ούτε με τον ένα ούτε με τον άλλο,απλά είμαστε στο στάδιο του φλέρτ και της γνωριμίας.Το πρόβλημα είναι ότι δέν ξέρει ο ένας για την ύπαρξη του άλλου.Ο κάθε ένας νομίζει πως βγαίνω αποκλειστικά με εκείνον.Στην προηγούμενη σχέση μου πληγώθηκα πολύ,και θέλω τώρα να είμαι απόλυτα σίγουρη για την απόφαση που θα πάρω.Δέν τους έχω δώσει ψεύτικες υποσχέσεις,είναι όμως φορές που νιώθω απίστευτες τύψεις.

Την σκέφτομαι κάθε μέρα και κάθε αναθεματισμενο λεπτό εδώ και τόσους μήνες. Αυτή έληξε το μεταξύ μας αυτή κάνει την ζωή της και εγώ είμαι κομμάτια τόσο διάστημα χωρίς όρεξη και διάθεση για τίποτα. Να κάνω τα πάντα για να φτιάξω την αυτοπεποίθηση μου την εμφάνιση μου το σώμα μου το μυαλό μου την συμπεριφορά μου. Όλα μα όλα για αυτήν με αποτέλεσμα να είμαι στο σημείο που μου αρέσει και που ήθελα να φτάσω. Να με κοιτάω και να μου αρέσει πλέον αυτό που βλέπω. Να φλερτάρω με γυναίκες. Με ένα μεγάλο αλλά. Αυτήν. Όλα για αυτήν και αφού έφθασα εκεί που θέλω δεν έχω την δύναμη να την δω και την αποφεύγω σα μικρό παιδί που φοβάται. Θα μου πείτε εσείς 'τι δουλειά έκανες ρε μεγάλε με σένα αφού φοβάσαι;' Δεν θα έχετε άδικο αλλά μάλλον οι προσδοκίες που έχω φτιάξει στο μυαλό μου είναι μόνο στο μυαλό μου. Όλο αυτό από την μία με βοήθησε να ανακαλύψω πολλά πράγματα για μένα και να φτιάξω όλα όσα έφτιαξα. Έγινα πιο δυνατός από ότι ήμουν αλλά στην σκέψη της νιώθω αδύναμος πάλι. Θέλω να την δω να δω τα μάτια της και τα υπέροχα μαλλιά της. Να της πω ότι αδίκως ψάχνει από δω και από εκει. Ότι και να κάνει με μένα θα καταλήξει. Πήρε τον χρόνο και χώρο που ήθελε και τώρα ήρθε η ώρα να ξαναγίνει δικιά μου. Ωραία ιστορία ε?Τι λέτε? Καλά θα ήταν να της τα έλεγα αυτά , γιατί τα νιώθω αλλά δεν πρόκειται να ξεστομίσω τίποτα. Θα συνεχίσω να την αποφεύγω και ας την χαζεύω κάθε βράδυ στα σοσιαλ μόνο. Καλά να πάθω. Ας είχα μυαλό τότε που βγαίναμε αλλά βλέπετε τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπιζα τότε δεν ήθελα να τα μάθει και ούτε πρόκειται να τα μάθει ποτέ και όλα αυτά με έκαναν να μην είμαι αυτό που ήθελα να είμαι δίπλα της. Έδειχνα κάτι που δεν είμαι, όχι εσκεμμένα φυσικά αλλά έπλασε μια εικόνα όπου δεν ήμουν. Δεν θα πάψει ποτέ να με τρώει όλο αυτό. Και για να προλάβω μερικούς δεν πρόκειται να της εξηγήσω τίποτα δεν θέλω λυπηση και συμπόνια από κανέναν. Μόνος μου το πέρασα με πολύ κόπο κ πολύ πόνο.

για να ακούω ότι δεν με εμπιστεύεται κάνεις και να μου το δείχνει έμπρακτα. Για να με κοροϊδεύουν για να σπάσουν πλάκα. Αλλά αυτά είναι το λιγότερο. Δεν έχω αστεράκι. Κατάρα έχω.

Για μένα υπήρξε πρότυπο ζωής η Βανδη ειδικά στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας. Είχα σε όλο μου τον τοίχο αφίσες σου και ονειρευομουν μια ζωή μέσα από αυτην. Τα χρόνια πέρασαν, δεν πραγματοποίησα αυτά που ήθελα, έγιναν πολλά στη ζωή μου και σιγά σιγά τα όνειρα των 15 και το ροζ παραμύθι που ζούμε όλες στην εφηβεία άρχισε να καταρρέει. Όμως αυτά τα χρόνια τα έχω φυλαγμένα στην καρδιά μου σαν θησαυρό για όσα αισθανόμουν τότε και για το πόσο αγαπούσα αγνά τους ανθρώπους γύρω μου,για τα όνειρά μου που δεν είχαν μέτρο, για την αγαπημένη μου τραγουδίστρια που εκανε ένα γάμο που όλοι χαίρονταν και όλοι λέγαμε ότι θα θελαμε. Σήμερα πληροφορήθηκα ότι τελικά παίρνει διαζύγιο και οφείλω να πω ότι κατέρρευσε το πρότυπο της παντοτινά αγαπημένης οικογένειας που είχα στο μυαλό μου. Στεναχωρέθηκα απίστευτα όχι γιατί δεν αλλάζουν οι σχέσεις, το ξέρω ότι αλλάζουν και όλα είναι στη ζωή, απλά μέσα από αυτή την είδηση 'εσβησε' και το τελευταίο κομμάτι της εφηβείας μου.

Χθες το βράδυ κοιμήθηκα με πολύ καλή διάθεση και ξύπνησα σήμερα και έχω φουλ άγχος και γενικότερα μου συμβαίνει αυτό μέσα σε 10 λεπτά από εκεί που έχω φουλ καλή διάθεση να μου βγει φουλ άγχος από μέσα μου. Ειδικότερα όταν σκέφτομαι το παρελθόν στρεσαρομαι και νιώθω άβολα και για το πως ήμουν (25 κιλά παραπάνω και πολύ πιο κλειστός) και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Έχω και ελαφρύ τραυλισμό το όποιο με κάνει να νιώθω ότι δεν θα βρω δουλειά, κοιτάζω αγγελίες και σκεφτομαι οτι δεν κανω για αυτην την θεση λογω του τραυλισμου. Δεν ξερω τι να κανω κυριως με το να διαχειριστω το αγχος μου. Μακαρι να μπορουσα να πηγαινα σε ψυχολογο να με βοηθησει.

Είχα συνέντευξη για μια δουλειά σήμερα και μου λέει επειδή δεν έχεις προυπηρεσια μπορώ να σε παρω στην δουλειά χωρίς να σε πληρωνω. Οχι δοκιμαστικά αλλά για το καλοκαιρι. Γιατί τόση αδικία?

Η μητέρα μου που λέτε έχει κοπιάσει αρκετά στη ζωή της, δεν είχε καμία βοήθεια και από το μηδέν έφτιαξε μια καλή ζωή (ας πούμε) για την οικογένεια της, δηλαδή εμάς. Επειδή εκείνη τα κατάφερε θεωρεί πως και εμείς τα παιδιά της πρέπει να πάρουμε μόνοι μας τη ζωή στα χέρια μας. Δεν διαφωνώ μέχρι εδώ απλά η στάση της πάει και ένα βήμα παρακάτω. Θεωρεί πως με τα σημερινά δεδομένα είναι εύκολο εγώ και ο αδερφός μου να βρούμε λεφτά για ένα αυτοκίνητο, για να τα βγάζουμε πέρα με ένα δικό μας σπίτι, να φτιάξουμε τη δίκη μας οικογένεια τη στιγμή που εκείνη πήρε έτοιμο το πατρικό μας.. Γενικά βλέπω ότι οι γονείς κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους, τους δίνουν χρήματα να πάνε διακοπές, τους κάνουν δώρο το πρώτο τους αυτοκίνητο (εντάξει όχι κάτι ολοκαίνουργιο), ζητάνε να κρατάνε τα παιδιά για να ξεκουράζεται το ζευγάρι και αλλά πολλά. Ωστόσο η μάνα μου θεωρεί πως αυτά δεν είναι αναγκαία και πρέπει να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας ενώ δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα στην οικογένεια . Δεν έχω ακόμα παιδιά αλλά πιστεύω ότι αν κάνω θα τους προσφέρω όσα περισσότερα μπορώ και σε στερηθώ αρκετά από την ζωή μου..

Πρώτη μέρα σε δουλειά σέρβις (δεν εχω ξαναδουλέψει)και τα λόγια που άκουσα ήταν : είναι κάποια ατομα που ειναι μαγκακια(υπονοωντας πως εγω δεν ειμαι), δεν εχεις αντίληψη ,σπιρτάδα .Απο την αλλη θελει να με βοηθήσει

Μετά από αρκετό καιρό αναμονής, το κόλλημα μου μου έκανε πρόταση για έξοδο, και μάλιστα για νυχτερινό μπάνιο στη θάλασσα! Ελπίζω να βγει κάτι καλό, έχω αγχωθεί απίστευτα.