Θα ηθελα παρα πολυ να μπορούσα να γυρισω πισω το χρόνο...
Να κλεισω τα ματια, να τα ανοιξω και να ξαναζήσω κάποιες ομορφες στιγμές.
Σε δικα μου πρόσωπα να δώσω μια αγκαλιά παραπάνω.
Μια κουβέντα παραπανω που ειπα ενω δεν χρειαζόταν να την παρω πίσω.
Να ξανανιώσω περιφανη για μια αποφαση που πηρα και ηταν σωστη τελικά.
Να αλλαξω αλλες αποφάσεις που μου εκαναν τη ζωη πολυ πιο άσχημη.
Με πονάει πολυ να σκέφτομαι την έννοια του οριστικου, του αδυνάτου, του μη αναστρέψιμου σε μια κατάσταση.
Το μονο όμως που μπορούμε να κάνουμε ειναι νοητα να επιστρέψουμε για λιγο, και επειτα οταν επανέλθουμε να σκεφτούμε πως μπορούμε να φτιάξουμε το παρόν, γιατι ο, τι εγινε έγινε, αλλά το μέλλον περιμένει και πρέπει να φτιάξουμε εναν σωστο δρόμο.
Την αγάπη μου και τη συμπαράσταση μου σε όσους βασανιζονται απο σκέψεις και αγχος.