Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Απλά θέλω να γκρινιάξω πως, παρότι ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ των συνεπειών του αν δεν διαβάσω τα Χριστούγεννα, ακόμη να ανοίξω βιβλίο. Και έχω εξεταστική σε 16 μέρες. Σε 7 μαθήματα, εκ των οποίων τα 3 είναι παλούκια. Και είμαι πρωτοετής. Τέλειο; Πλιζ υποστήριξη + βρίσιμο δεν έχω θέμα, ίσα ίσα ίσως με βοηθήσει χιχιχιχι
Επειδη καποιοι φιλοι,συντροφοι,συγγενεις μας πληγωσαν μας προδοσαν συν τα οικονομικα προβληματα εχουμε κλειστει στο καβουκι μας .Ομως δε βγαινει ετσι η ζωη!!
ΛΙΩΝΩ οταν με φωναζει ''κοριτσακι μου'' με αυτην την μπασα αντρικη φωνη σαν να σταζει μελι...δεν ξερω αν μονο εμενα μου φαινεται τοσο ακαταμαχητος ο τροπος που μιλαει αλλα χθες κοιμηθηκα με τη φωνη του στο τηλεφωνο. Ο ερωτας περναει απο τα αυτια καμια φορα
Πρέπει να πιέσω τον εαυτό μου να διαβάσει. Αλλά κάθε φορά που ανοίγω βιβλίο νιώθω να ζαλίζομαι, να ανεβαίνει η θερμοκρασία μου, να πονάει το κεφάλι μου προσπαθώντας να συγκεντρωθω. Αυτό το παθαίνω από το γυμνάσιο ακομα. Σκέφτομαι αν εχω κάποια διαταραχή ή απλά αποφεύγω τις υποχρεώσεις του διαβάσματος μου.
Κάποιες φορές εκεί που απλά κάθομαι και βλέπω τηλεόραση ή μιλάω με κάποιον νιώθω πως το μυαλό μου απλά σταματάει και το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί μοτίβα. Για παράδειγμα σκέφτομαι επαναλαμβανόμενα "τετράγωνο-ρομβος-τριγωνο-τριγωνο-ρομβος-τετραγωνο" ή "3-5-7-3-5-7....". Μετά πιέζομαι να σταματήσω να τα σκέφτομαι όλα αυτά γιατί μου δημιουργούν αισθήματα άγχους και ότι κάτι δεν πάει καλά. Είμαι ψυχαναγκαστική; Είμαι τρελή; Μπας και είναι μοτίβα για αριθμούς τζόκερ αυτά που σκέφτομαι κατά καιρούς; Μήπως είμαι κανένας τρελός επιστήμονας η καλλιτέχνης και δε το έχω καταλάβει ακόμα;
Ειμαι ντελιβερας και εχω δαγκωσει την λαμαρινα με μια κοπελα που τωρα τις ημερες της κακοκαιριας ηρθε απο το μαγαζι που δουλευω να παρει με τα ποδια τν παραγγελια της ενω οι συναδερφοι μ μου ειπαν οτι μενει καπως μακρια ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΑ σε αγαπησα λιγο περισσοτερο
Ελαιγα στο μπαλκονι ( οχι δυνατα ) και βγαινει η 50 αρα γειτονισσα για να ...χασκογελασει και να ειρωνευτει για να νιωσω χειροτερα. Κοντευει τα πενηντα και εχει τα διπλα μου χρονια...Δεν ξερω καν τι ανθρωπος ειναι. Ξερω μονο οτι αρρωστησε τον αντρα της και το παιδι της απο την καθημερινη γκρινια της τα λιγα χρονια που μενει εδω και ολοι την φοβομαστε...Σιγα που θα νοιαστει για εμενα λοιπον που ειμαι αγνωστη. Με σοκαρει η κακια στους ανθρωπους. Αφου δεν μπορουν να κανουν καλο , τουλαχιστον να μην κανουν κακο...Τι ειδους χαρα παιρνει καποιος οταν πληγωνει την οικογενεια του, αλλα και αγνωστους, ποτε δεν θα το καταλαβω...
Πες μου δεν σε γουσταρω εμφανισιακα. Πες μου ξαναγυρισα στην πρωην μου. Πες μου δεν γουσταρω, θελω να εξαφανιστω. Πες μου δεν γουσταρω που με εψαξες στα social media. Μην εξαφανιζεστε ομως ρε παιδια ετσι. Ελεος δηλαδη, υποτιθεται οτι εχετε και ενα κυρος, ειστε μορφωμενοι (τουλαχιστον ετσι μας ειπατε). Ειναι σωστο να μιλαμε και να εξαφανιζεστε στα καλα του καθουμενου απο παντου για παντα;
...αμάν ρε γαμώτο........Θέλω τόσο πολύ να σε δω.............σε σκέφτομαι συνέχεια αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο προς το παρόν.... έχω και λίγη αξιοπρέπεια..........(Δεν είμαι καλά ...........)