ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ώρες ώρες πιστεύω πως ειμαι χαζή... Δεν βλέπω καν ποιος με φλερτάρει ποιος προσπαθει να κάνει κίνηση τίποτα απολύτως ευτυχως έχω την φίλη μου να με βαράει να ανοίξω λίγο τα μάτια μου στα κλαμπ κάθομαι τρώω τα πατατάκια μου δεν βλέπω τίποτα με φλερταρε καποτε ενας διμετρος κούκλος απλά τον κοιτούσα κ έλεγα σιγά μην με βλέπει εδώ κάτω μαλλον αληθωρος θα ναι

Ειμαι νεα σε ηλικια..δεν νιώθω ότι με γεμίζει συναισθηματικά το αγόρι μου αλλά ειμαι ερωτευμένη μαζί του..ειναι δύο αντίξοες συνθήκες και ξέρω πως το σωστό και το καλύτερο για εμένα είναι να χωρίσω και πως θα βρω κάποιον να με γεμίζει..πως με κραταει πίσω όλο αυτό και μόνο κακο μου κάνει αλλά φοβάμαι..φοβάμαι μήπως το μετανιώσω μήπως υποφέρω επειδή σίγουρα θα μου λείπει η ζέστη αγκαλιά το... μερικές φορές νομίζω πως έχει συναίσθηματα και άλλες πως δεν έχει..και ναι ξέρω πώς αν κάποιος σε θέλει δεν αφήνει περιθώρια να αμφιβάλλεις..απλά θέλω κάποιος να μου τα πει να το πάρω απόφαση

Βγαίνουμε, με φίλησε, προχωρήσαμε, είναι πολύ ευγενικός και τρυφερός απέναντί μου... αλλά είμαι τσιμπημένη με τον κολλητό του με τον οποίο ταιριάζω ενώ με αυτόν δεν ταιριάζω καθόλου.. δεν ξέρω τι με έπιασε και δεν το σταμάτησα νωρίτερα.. κάποια λύση;

Να είμαι bi? Δεν ξερω αλλά μου αρέσουν ταυτόχρονα ένα αγόρι και μια κοπέλα.Και δεν ξερω τι να κάνω

Ειμαι σπιτι και παλευω με της σκεψεις μου και με το πληγωμενο παιδι που κουβαλαω μεσα μου απο την παιδικη ηλικια και ας εχω φτασει τα 30 εχασα και τους δυο γονεις μικρος αδερφια δεν εχω με αποτελεσμα να εχω εντονο το συναισθημα της μοναξιας ποτε δεν μπορεσα να κανω παρεες και φιλιες επαιξε ρολο και το οτι αλαζα τακτικα σπιτι και μερη γιατι κατα καιρους εζησα με καποιους συγγενεις αλλα απο 15 χρονον δουλευω στερηθηκα ερωτες τα πιο σημαντικα μου χρονια την εφηβεια την ανεμελεια ηθελα πολυ να παω στο λυκειο μονο το γυμνασιο εβγαλα και ξεκινησα να δουλευω για την επιβιωση.

Μα αν ειναι δυνατόν;Πως την πάτησα έτσι;Να μου αρεσει ενας 50άρης;14 χρόνια μεγαλύτερος&το χειροτερο απ ολα&συνάδελφος;Τι έπαθα;και παντρεμένος;Τι έπαθα;και με παιδί;Τι έπαθα;Πως τα καταφέρνω ετσι;!Μπραβο μου&συγχαρητηρια!Χριστέ μου παραμιλάω ,δεν είμαι καλά!Χελπ!

Να τα σκατωνεις δεύτερη φορά,να μην ξέρεις τι φταιει,τι κάνεις λάθος....Και να μη μπορείς να κλάψεις....Να μην μπορείς να σταθείς ένα δάκρυ,να νιώσεις καλά....Κλαίτε;Κλαίτε μόνοι σας;Κλαίτε μπροστά σε άλλους;Να μην ντρέπεστε....σας το λέει ένας....που το έχει πολύ ανάγκη.

Προσπάθησα να τον εκνευρίσω με σκοπό να τον κάνω να μη θέλει να μου μιλήσει πια. Ηθελα να τελειώνει. Το κατάφερα αλλά το μετάνιωσα. Και όχι, δεν είμαι 15 χρόνών.

Θετική σκέψη σου λέει ο αλλος...Ναι οκ!Που να την βρω ρε φίλε;;;!Που;;;Πουυυυυ;;;;!Ας βγουν καλά τα αποτελέσματα,μονο αυτο θελω!!!!!Τι καλα δλδ δεδομένων των συνθηκών τεσπα εστω εύχομαι να μην εχει μεγαλωσει,να κοιμάται έτσι μέχρι τα βαθιά μου γεράματα....Μεχρι εκει φτανει η θετικη μου σκεψη,παραπανω μπααα δεεεεν....

Είμαι 20 και δεν βρίσκω τίποτα ενδιαφέρον στην ζωή μου..Είμαι σπίτι σχολή, σχολη σπίτι. Και κάποιες φορές μόνο σπίτι..μόνο το Σάββατο βγαίνω για ένα καφέ με τις φίλες μου. Είμαι και αρκετά κλειστή σαν χαρακτήρας, δυστυχώς.Νιώθω ότι όλα πάνε λάθος στη ζωή μου και δεν γίνεται και τίποτα καλο. Το ξέρω ότι πρέπει να αλλάξω πολλά αλλά δεν ξέρω τι να κάνω για να τα αλλάξω.