Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Είμαι 29 χρόνων και έχω τρία μικρά παιδιά πριν από ενα χρόνο χώρισα μετά από εναν πολύ άσχημο γάμο που είχε ψυχολογική και σωματική βία αυτό το χρόνο είμαι μόνη ξανά βρησκω τον εαυτό μου σιγά σιγά έχει δύο βδομάδες περίπου που έναν άντρας έχει δείξει τρομερό ενδιαφέρον για μένα και μου φαίρεται πάρα πολύ καλά δεν ακούγεται χει κανένα πρόβλημα με τα παιδιά αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να ήμουν μαζί του το πρόβλημα είναι ότι εγώ δ ν αφήνω πουθενά τα παιδιά είναι μόνο μαζί μου μένουν για ένα βράδυ τις δέκα μέρες στη μητέρα μου άμα τύχη οπότε ο μόνος τρόπος για να τον δω είναι αργά το βράδυ που θα κοιμηθούν τα παιδιά να έρθει είναι τόσο μεγάλο λάθος αυτό που κάνω; Θέλω να πω όλοι οι γύρω μου μου λένε πόσο λάθος είναι όμως αλλιώς θα ναι συνέχεια μόνη μου άλλη λύση για την ώρα δ ν υπάρχει και πιεσομαι τόσο ψυχολογικά που σκεφτικα να χωρίσω γιατί νιώθω άσχημα τι να κάνω
Μεγαλώνοντας γίνομαι όλο και πιο σκληρή, σκέφτομαι όσους έχω πληγώσει κι απογοητεύσει κι αλήθεια τρομάζω.Και κάθε φορά συνεχίζω πιο απόμακρη, και πιο σκληρή και πιο απών.Χτίζω τοίχους και πορεύομαι πλάι τους.Ξημερώνει κι οι σκιές δεν κρύβονται πια...Νυχτώνει και τα δαιμόνια χορεύουν μαζί μου...
να ολοκληρωσουμε τη σχεση μας.Εχουμε βγει εφτα φορες και τις δυο τελευταιες φιλιομασταν και αγκαλιαζομασταν επι ωρες.Μηπως με περασει για ευκολη.Δεν μπορω να κρατηθω αλλο θελω να απολαυσω στο επακρο αυτο που συμβαινει
Μου λένε οι γονείς μου.Άντε πότε θα κάνεις οικογένεια ? Είσαι ήδη 40. Σε πήραν τα χρόνια.Μου το θυμίζουν συχνά πυκνά το θέμα της οικογένειας οι γονείς μου. Ομως κατά ένα παραξενο λόγω εγώ δεν νοιωθω ακόμη έτοιμος να δημιουργήσω οικογένεια.Μήπως είμαι λάθος εγώ ?
να του την πέσω ξεκάθαρα.Εκείνη την πρώτη συνάντηση μας σ'ένα παρκάκι δεν θα την ξεχάσω ποτέ.Μειναμε μαζί 4 χρόνια ,αλλάξαμε ζωές ,όποτε τον θυμάμαι τρελαίνομαι,και ειδικά τώρα έχω ανάγκη την αγκαλιά του.
να μην σταματήσει ποτέ όλο αυτό...Περνάω τόσο ωραία τις τελευταίες μέρες για πρώτη φορά στην ζωή μου και νιώθω τόσο χαρούμενος.Δεν θέλω να γυρίσω ποτέ ξανά στις τοξικές μου συναναστροφές..
Μερικούς ανθρώπους καλύτερα να μην τους ακούσεις ποτέ να μιλάνε. Αλλά που να ξέρουμε ότι έχουν άσχημες φωνές ή ότι θα πετάξουν βατράχια; Καμιά φορά συμβαίνουν και τα δυο ταυτόχρονα και βλαστημάς τη στιγμή που κοίταξες και σε πλησίασε ο άλλος. Θα λένε ότι τους κοιτάζουμε για πλάκα ενώ η αλήθεια είναι ότι με τις πρώτες λέξεις μας πέρασε η κάψα.
Δεν θέλω να βγω αύριο μαζί του, ούτε με τους φίλους του. Δεν θέλω να προσαρμοζομαι άλλο. Κουράστηκα. Ούτε να του μιλήσω. Ούτε να του το εξηγήσω. Ούτε να προσπαθήσω. Ούτε να τον κοιτάξω. Νομίζω ότι με ξενέρωσε απίστευτα οτι προφασιστηκε θέματα εργασίας για μια μέρα που του αντιπροτεινα να βρεθούμε λόγω ότι είμαι εξαντλημένη και έλεγε κάτι ότι μάλλον θα τελειώσει αργότερα ενώ απλά είχε κανονίσει. Πες το. Σιγά. Έτσι κι αλλιώς μ αυτούς έχεις σχέση τόσο συχνά που τους βλέπεις και σκέφτομαι σοβαρά να σας αφησω να το χαρείτε γιατί με πείραξε ότι είπες ψέματα. Μ απογοήτευσε και η διαχείριση σου μετά. Βαρέθηκα να προσπαθώ λέμε. Βαρέθηκα.