Αγαπηθήκαμε και και συγκατοικησαμε για 4 χρόνια, ήταν υπέροχα αλλά έφτασε το τέλος. Αυτή, Ισπανίδα, αποφάσισε ότι δεν θέλει ο τελικός προορισμός της να ειναι η Ελλάδα, δεν της αρέσει η χώρα, με αγαπάει αλλά δεν μπορεί να μου ζητήσει να φύγω (δικιά μου δουλειά, σπίτι, εξοχικό κτλ... head start γενικά)Δεν τσακωθήκαμε ποτέ, δεν χωρίσαμε ούτε για μια μέρα. Πνίγεται μέσα στο σπίτι, έχασε πολύ βάρος, πολύ άγχος, κατάθλιψη και υπερβολικός ύπνος, πάντα κουρασμένη, δεν ήθελε να βγαίνει από το σπίτι παρά μόνο για δουλειά. Σταμάτησε να χαμογελάει πέρσι... Έχω ανεξάντλητη υπομονή...Οτι και να έκανα δεν μπόρεσα να την βοηθήσω να βρει ευτυχία.Ούτε ταξίδια, ούτε εκπλήξεις, ούτε το γατάκι μας μα ούτε και οι ψυχολόγοι... κανείς...Σταμάτησε να ενδιαφέρεται για εμένα αλλά μάλλον σταμάτησε να ενδιαφέρεται και για τον εαυτό της. Μου είπε οτι θα φύγει. Σε 2 μέρες μάζεψε 4 χρόνια και έφυγε... Η καρδιά μου σπάει, έχω κρίσεις πανικού, το σπίτι είναι άδειο. Νιώθω το στομάχι μου εδώ και μια εβδομάδα σαν να είμαι σε διαρκή ελεύθερη πτώση. Το κάστρο της σταθερότητας και της υπέροχης ρουτίνας που είχα χτίσει στο μυαλό μου γκρεμίζεται... βλέπω ξεκάθαρα οτι λειτουργούσε αρνητικά για εμένα, μου το επιβεβαιώνει και ο στενός μου κύκλος. Η καρδιά μου λέει άλλα.Τα σχέδια των διακοπών ακυρώθηκαν και νιώθω πάρα πολύ μόνος στην άδεια Αθήνα. " this ain't my first rodeo..." έχω βιώσει στεναχώριες και χωρισμούς, ακόμη και από πιο μεγάλης διάρκειας σχέση αλλά ποτέ κάτι τόσο έντονα.Σκατά.... και έχω φτάσει 35... δεν έχω χρόνο για άλλες αποτυχημένες σχέσεις (opportunity cost)... έχω τόσα πολλά να δώσω. Δεν μου λείπει τίποτα... παρά μόνο το άλλο μου μισό...Δεν την παρακαλάω, δεν θέλω να γυρίσει εάν δεν είναι ευτυχισμένη. Εξάλλου λένε πως αν αγαπάς κάποιον, τον αφήνεις να φύγει. Ευχαριστώ που με ακούσατε,GintoniQΥΓ: The bad part is when you forget her, when you don't care about her, when you don't care about anything. The bad part is coming, so enjoy the heartbreak while you can for godsake!Ah, the sweet nugget of love, sweet sad love :(