ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Στεναχωριέμαι πάρα πολύ..Γύρισα στην πόλη μου πρίν 5 χρόνια από τις σπουδές επειδή χώρισαν οι δικοί μου.Κράτησα την σχέση μου από απόσταση,το πάμε σοβαρά και θέλουμε να μείνουμε μαζί στην πόλη του.Το πρόβλημα είναι η μάνα μου.Είναι μόνη της και όποτε πάω να κάνω αυτή την συζήτηση περί συγκατοίκησης μου λέει όλα θα γίνουν και αλλάζει θέμα.Μιά μέρα ξέσπασε και μου είπε "που θα πάς?ποιός σε θέλει?νομίζεις όλα εύκολα είναι?" Επειδή δεν πήγε καλά με τον πατέρα μου νομίζει ότι όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι όπως και οι πεθερές!Το αγόρι μου,μου είπε ότι θα τα καταφέρουμε μόνοι μας,αυτός δουλεύει σε μιά πολύ καλή δουλειά και θα βρώ και εγώ κάτι!Δεν θέλω να στεναχωρώ την μάνα μου,ξέρω ότι έχει περάσει πολλά,αλλά και εγω πνίγομαι εδώ πέρα,νιώθω οτί πεθαίνω ψυχικά.Δεν θα έχω βοήθεια εάν φύγω,δεν έχω δικιά μου τσέπη,είχα μαζέψει κάποια χρήματα αλλά λόγω ανεργίας τα χρησιμοποιήσα και σίγουρα θα τσακωθώ μαζί της και είναι κάτι που δεν θέλω...αλλά είμαι 25 χρονών θέλω να ακολουθήσω την δική μου πορεία..Απόψεις?

Δεν καταλαβαίνω τι έχει πάθει. Δεν έχουμε σχέση, βρισκόμαστε μόνο για να περνάμε καλά αλλά τώρα τελευταία μου λέει ξανά και ξανά να βρω κάποιον ώστε να μην κάθομαι μόνη μου.Ναι οκ, μου δείχνει με αυτόν τον τρόπο οτι δεν με θέλει για κάτι παραπάνω αλλά αν τον ενοχλώ που είμαι μόνη μου, τότε γιατί δεν το τερματίζει;Ακόμα και σύντροφο να θελήσω να βρω, είναι τόσο εύκολο: θα βγω ένα βράδυ έξω και θα γνωρίσω τον άνδρα της ζωής μου! Γιατί κάποιοι θεωρούν οτι είναι τόσο εύκολο να βρεις τον άνθρωπό σου;Ούτε η μάνα μου δεν κάνει έτσι ώστε να βρω κάποιον για να φτιάξω την ζωή μου και κάνει αυτός! Τόσο πολύ βάρος του είμαι και θέλει να με ξεφορτωθεί;

Έχω τρομερή εμετοφοβια και δουλεύω σε παιδικό σταθμό και έχω πανικοβληθεί πως θα αντιδράσω αν καμιά μέρα κανένα παιδί κάνει εμετό; Πώς θα το βοηθησω. Δε ξέρω τι να κάνω και πώς να αποβάλλω αυτή τη φοβία από πάνω μου για να μη φοβάμαι να ανταπεξέλθω πάνω στη δουλεια μου..

Πραγματικά αισθάνομαι τόσο χαζός μα τόσο χαζός,αν δεν θες να κάνουμε παρέα μπορείς να μου το δείξεις η να μου το πεις ... Κάποιες φορές καλύτερα να είσαι απότομος με κάποιον παρά να του γενιάς συναισθήματα ... κάποιοι άνθρωποι κολλάνε μαζί σου και ανακτήσουν συναισθηματα ακόμα και φιλικά....αχ ....ήθελα να το πβ

απορώ πάντως.Πώς μερικοί/ές φλερτάρετε ή και κάνετε σχέση με συναδέλφους ; Σε ότι δουλειές έχω δουλέψει η φάτσα συναδέλφων κάθε πρωϊ ήταν λες και τους σκότωσα τη μάνα γενικά όχι μόνο μαζί μου.Τα τυπικά λέγαμε στη δουλειά.

να πηγαινετε σε καποιον χωρο συγεκριμενες μερες που να πηγαινει η κοπελα που αισθανεστε κατι?αυτο ειναι καλο ή μας γεννα προβληματα ο προς να την ξεπερασουμε?πχ απωθυμενο

Τι ωραία φωνή που έχει! Μ'αρεσει τόσο πολύ να είναι αυτός που μου λέει τελευταίος καληνύχτα! Την αγκαλιά του να είχα πιο συχνά μόνο...

Ξανά τον Μάιο -Ιουνιο!!! Χαχαχα ψοφησα!Που καθαρίζω κιόλας κ που ήταν σχετικά βατή γιατί εκτός του σαλονιού τα υπόλοιπα δωμάτια είναι με τα απαραίτητα κ δε θέλει πολύ ώρα!Αλλά ήταν απο τις ....grande γενικές και γι'αυτό!Περιττό να αναφέρω ότι μέχρι που έβαψα κιόλας, ντουλάπια έκανα τράβηξα έπιπλα,αναποδογύρισα καναπέδες,ψυγείο φούρνο ,κουωβρτοπαπλωματα έκανα ,άφησα παράθυρα ,τζάμια πόρτες γ το τέλος και σκούπισμα ξανά κ ένα σφουγγάρισμα...Ουφ!Και είμαι κ μόνη ,δεν έχω παιδιά κ άντρα Ούτε εργάζομαι τώρα.Βεβαια κ όταν εργάζομουν τα έκανα.Το χειρότερο επάγγελμα είναι της νοικοκυρας!Ο Θεός φυλάξει!Χαχαχαχα

είμαστε φίλες χρόνια, όλα καλά μέχρι που άρχισε να ζηλεύει τα πάντα, από το να με ρωτάει από πού ψώνισα, να γουστάρει αυτούς που γουστάρω, να θέλει τις δουλειές που έχω. πιστεύω πως αν δεν μπορεί να δείξει αυτά που κάνει σε μένα ή να μου πάρει κάτι δε θα βρίσκει νόημα στη ζωή της. στο πρώτο μεγάλο φάουλ τη συγχώρεσα (το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις σε μία φιλία). μια φορά προσπάθησα να ξεκόψω και άρχισε να μου στέλνει κατεβατά θρήνου για τη χαμένη μας φιλία. όλο αυτό μου φαίνεται άρρωστο και μου έχει γίνει ανυπόφορη, φυσικά λυπάμαι και που βλέπω ότι χάνω μια φίλη. μερικές φορές πιστεύω ότι είναι 'ερωτευμένη' μαζί μου και με τρομάζει το τι θα κάνει αν ξεκόψω και πάλι

Εγώ λιώνω για αυτόν κι αυτός ούτε να με φτύσει!