Πριν 2 χρόνια έληξε μια σχέση με μια γυναίκα που αγαπούσα όπως δεν έχω ξαναγαπησει τίποτα στη ζωή μου. Την λάτρευα αλλά είχαμε προβλήματα, ο καθένας με τους δικούς του δαίμονες όμως νορμάλ πράγματα, (ούτε κερατωμα έπεσε,ούτε σωματική, ψυχολογική βία ούτε τίποτα βαρυ).Ξαφνικά με χωρίζει από το πουθενά, χωρίς καμία εξήγηση και μου είπε να μην την ξαναενοχλησω. Από την μέρα του χωρισμού δεν την έχω ενοχλήσει ποτέ. Εγώ από τότε, χωρίς να το καταλάβω, συνεχώς άλλαζα μέχρι που έφτασα σε ένα σημείο πλέον να μην με αναγνωρίζω. Μετά από ένα 6μηνο που είχα γίνει σκουπίδι σταμάτησα να μιλάω για αυτό, έπεσα με τα μούτρα σε νέα πρότζεκτ μόνο για να είναι απασχολημένο το μυαλό μου χωρίς να με ενδιαφέρει τίποτα από όλα αυτά που κάνω στο ελάχιστο. Στον τομέα σχέση, είπα από την πρώτη στιγμή ότι μέχρι να το ξεπεράσω δεν θα κάνω κάποια καινούρια γιατί μόνο κακό θα προκαλέσω. Υπήρξαν κάποιες φάσεις, ξεκαθάριζα όμως την κατάσταση και δεν προχωρούσε. Άλλωστε δεν ένιωθα και τίποτα για αυτές τις κοπέλες.Νιώθω συνεχώς απαίσια, προσπαθώ πολύ επιτυχημένα να μην το δείχνω. Έχω χάσει κάθε ελπίδα για το οτιδήποτε.