ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
8.4.2020 | 17:41

κάφρος

Γράφω έχοντας πλήρη επίγνωση όσων θα πω. Γράφω γνωρίζοντας -και ενδόμυχα θέλοντας, να κριθώ. Πριν κάποιους μήνες είχα σταθερή σχέση με μια κοπέλα. Όπως σε όλες τις σχέσεις συχνά ξεκινάνε καλά και στην πορεία βλέπεις πώς δεν ταιριάζεις με τον άλλον (κι ας είστε οι καλύτεροι άνθρωποι). Χωρίσαμε σχεδόν καλά, γνώριζα πώς ίσως την πόνεσε πιο πολύ από εμένα όμως επίσης και το ότι και αυτή ήξερε πώς δεν είχε νόημα πια, δεν άντεχα, και δεν άντεχε άλλο. Και παραδέχομαι πώς βιάστηκα. Μία έβδομάδα μετά τον οριστικό μας χωρισμό ήμουν με άλλη. Και το χειρότερο (;) ήταν πώς ένιωθα όπως δεν είχα νιώσει εδώ και χρόνια. Τρελός, ερωτευμένος, ευτυχισμένος, ένιωθα τόσο τυχερός για το νεραιδάκι που μπήκε στη ζωή μου τόσο ξαφνικά αλλά ούτε φανταζόμουν τη συνέχεια.Η πρώην μου, ας την πούμε Λ., προσπαθούσε να με πλησιάσει ξανά με πολλούς τρόπους που άρχισαν να με ενοχλούν, δυστυχώς είχαμε και έχουμε κοινό περιβάλλον. Και πάνω που είχα αρχίσει να αγανακτώ μου πέταξε με θυμό το νέο: "έκανα τεστ, είμαι έγκυος". Δε την πίστεψα, ήμουν σίγουρος ότι ήταν ένα από τα χαζά της για να με πλησιάσει. Αλλά πήγα σπίτι της κάναμε τεστ,και ένα και δύο, θετικά. Μέχρι να πάμε στο γυναικολόγο είχα την ελπίδα όλο αυτό να είναι ψέμα. Δεν ήταν.Δεν είμαι από αυτούς που δεν δέχονται τις συνέπειες των πράξεών τους, το αντίθετο. Δεν έχω όμως κάποια έστω σχετικά σταθερή δουλειά, ή κάποιο υπόβαθρο για κάτι τέτοιο, δεν έχω σπίτι, ούτε δικούς μου ανθρώπους που μπορούν να με στηρίξουν. Η Λ. δε δούλευε πια γιατί ήθελε να τελειώσει επιτέλους τη σχολή της. Επίσης γνωρίζοντας και τους δυό μας πια δε μπορούσαμε να μείνουμε πια μαζί πόσο μάλλον με ένα παιδί. Μαζί καταλήξαμε στη "λύση" της έκτρωσης. Μια λύση που όπως φάνηκε μόνο αυτό δεν ήταν. Από τότε όχι απλά δε μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου αλλά με ενοχλεί κάθε μέρα και πιο πολύ. Το νεραιδάκι το έμαθε αργά, λίγο πριν της πω για πρώτη φορά ότι δεν αντέχω άλλο τις ίδιες μου τις σκέψεις και χρειάζομαι λίγο χρόνο να βρω τον εαυτό μου. Και ενώ την έκοψα τόσο απότομα, πάνω στα μέλια, όχι απλά δε φώναξε, δε θύμωσε, αντιδράσεις που περίμενα αλλά με στήριξε ακόμα και σε αυτό. Δεν άντεξα ούτε μια βδομάδα μακρυά της, την αγαπούσα ήδη και την αγαπώ ακόμα. Πολύ. Νόμιζα πώς αυτές οι λίγες μέρες με ηρέμησαν και επιτέλους θα συνέχιζα τη ζωή μου. Όμως τα πράγματα ήρθαν πάλι αλλιώς, η Λ. ήταν κουρέλι, κοινοί μας γνωστοί, ακόμα και η οικογένειά μου με κατέκριναν όχι μόνο για την επιλογή μου να μη κρατήσω το μωρό αλλά και να ξεκινήσω μια σχέση τόσο γρήγορα. Και έφυγα ξανά και φυσικά και γύρισα πάλι, ξανά και ξανά και ξανά και ξανά. Και μαύρισα το νεραιδάκι το ξέρω, το τσαλάκωσα κι ας στάθηκε δίπλα μου βράχος όπως εγώ ζητούσα. Μαύρισα και την Λ. που δε σταματούσε να έχει πλέον άρρωστες ελπίδες κι εγώ γεμάτος τύψεις φοβόμουν πια τις αντιδράσεις της, ένιωθα πώς πρέπει και θέλω να τη στηρίξω, ήθελα και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Και τα έκανα όλο και χειρότερα.Έχει περάσει λίγο πάνω από μισός χρόνος. Η Λ. επιμένει και την πιάνει ακόμα το παράπονο. Το νεραιδάκι πια θύμωσε με τη Λ. θυμώνει όταν της μιλάω, τρέμει να μη την αφήσω, δεν έχει κι άδικο, εδώ και μέρες έχω τάσεις φυγής. Κατηγορώ τον εαυτό μου για τα πάντα, που πλήγωσα τη Λ., για το μωρό, που πλήγωσα το νεραιδάκι. Μόνο που διαβάζω το κείμενό μου νιώθω κωλόπαιδο, αλλά το μυαλό μου ακόμα τρέχει και αναρωτιέμαι γιατί ακόμα δε μπορώ να είμαι ευτυχισμένος και γιατί βασανίζω τόσο τους ανθρώπους γύρω μου. Τη στιγμή που θα φύγει το νεραιδάκι κλαίγοντας ξανά από το σπίτι μας θα νιώσω ακόμα πιο κάφρος αλλά θα ηρεμήσω λίγο. Ξέρω πια ότι το έχω κάνει τόσες φορές που δεν έχει νόημα να γυρίσω πίσω πια. Ξέρω ότι δεν έχει πια το κουράγιο να μου σταθεί μετά από τόσες φορές που την πρόδωσα, δεν έχει νόημα να ήμαστε μαζί, δε μιλάμε, σχεδόν με πιέζει η αγάπη της. Σε μια εβδομάδα θα το έχω μετανιώσει... Και ξέρω ότι ποτέ δε θα συνειδητοποιήσει πόσο στ' αλήθεια την αγαπώ. Και πρώτη φορά συνειδητοποιώ ότι δε φτάνει η αγάπη.
15
 
 
 
 
σχόλια
Έχεις τύψεις και που χωρισες και στο καπάκι ερωτεύτηκες, ενω ήξερες οτι ήταν τελειωμένη η σχέση σου. Εχεις τύψεις επειδή συμφωνησατε απο κοινου την έκτρωση ως μόνη λύση που μπορουσατε να κανετε δεδομένου των οικονομικών σας αλλά και της σχέσης σας με την Λ?Νιώθεις άσχημα επειδή ένα σημαντικό γεγονός που θα μπορουσε να αλλάξει την ζωή σου
Βλέπω στενάχωρες καταστασεις. Εγώ θα σου πω.. 1. Έχω βρεθεί στη δυσάρεστη κατάσταση της έκτρωσης. Γνωρίζω τι πόνο έχει. Γνωρίζω τις αντιθέσεις της Εκκλησίας μας πάνω σε αυτό το θέμα, όμως γνωρίζω πως δεν είχα άλλη λύση. Όπως γνωρίζω πως αν ο Θεός δεν θέλει ούτε ένα φίλο δεν κουνιέται.. κι εγώ είχα τύψεις και φαντάζομαι και το παλικαρι. Εμάς δεν ήταν από κοινού. Ήταν δική μου απόφαση. Αποφάσισα και έπραξα . Το γνώριζε αλλά δεν θα με ένοιαζε τι θα έλεγε. Γιατί ήμουν αποφασισμένη.. 2. Εσάς ήταν από κοινού απόφαση. Σίγουρα αφήνει έναν πονο κι ένα πλήγμα σίγουρα. Αν πιστεύεις θα σου έλεγα να πας να εξομολογηθείς όταν ανοίξουν οι Εκκλησίες. Εγώ το έκανα. Αν δε πιστεύεις δεν ξέρω τι να πω. Ίσως να το δουλέψεις μέσα σου και να το αποδεχτείς.3. Δεν μου αρέσει που σε κατέκριναν γιατί στην αρχή γράφεις ότι δεν έχεις στήριξη από πουθενά , επομένως θα βοηθαγαν; Αν δεν είχατε για το γάλα θα βοηθαγαν; Τι κατακρίνουν; Το ότι δεν είστε μαζί; Δεν ταιριάζατε πες. Τι κατακρίνουν την έκτρωση; Ας προλάβαιναν πριν γίνει δίνοντας σας βοήθεια . Κι ας μην μένατε μαζί μόνιμα. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτο.4. Δεν μου αρέσει που μένεις κοντά στην Λ από τύψεις. Πρέπει να ξεκαθαρίσεις ότι δεν επιθυμείς να είσαι μαζί της πλέον. Να της το πεις. Αν όχι με λόγια με πράξεις. 5. Δεν μου αρέσει η νεράιδα που παλεύει στη σκιά της πρώην διεκδικώντας μη σε χάσει.6. Δεν μου αρέσει που σε νιώθω τόσο απελπισμενο.Πιστεύω πρέπει να μείνεις λίγο μόνος μακρυά από όλους για ένα διάστημα . Κρίμα ηρθε η καραντίνα και δεν μπορείς να φύγεις για λίγο. Πρέπει να μείνεις μόνος. Να συνειδητοποιήσεις τι γίνεται, να ηρεμήσεις. Να έχεις καθαρο μυαλό να πάρεις σωστές αποφάσεις .. Τώρα απλά είσαι στη μέση ανάμεσα σε δύο. Πιστεύω έτσι θα ξεκαθαρίσουν πολλά στο μυαλό σου. Δεν ξέρω αν δίνω σωστή συμβουλή ως μια φίλη διαδικτυακή , μα ελπίζω να σε βοηθήσω κάπως.
" Δεν έχω όμως κάποια έστω σχετικά σταθερή δουλειά, ή κάποιο υπόβαθρο για κάτι τέτοιο, δεν έχω σπίτι, ούτε δικούς μου ανθρώπους που μπορούν να με στηρίξουν."μετά : "κοινοί μας γνωστοί, ακόμα και η οικογένειά μου με κατέκριναν όχι μόνο για την επιλογή μου να μη κρατήσω το μωρό αλλά και να ξεκινήσω μια σχέση τόσο γρήγορα."Ο χαρακτηρισμός "κωλόπαιδο" που προσέδωσες στον εαυτό σου κάνει εύκολη την αποποίηση ευθυνών μετά, ε; Αυτοαναιρείσαι σε πολλά σημεία. Θέλει κόπο να φτιάξεις χαρακτήρα και να φέρεσαι όμορφα. Θέλει εξέλιξη, δεν γεννιέσαι απλά αποφασιστικός και γαμάτος. Κάνε κάτι. Πέραν του να αυτομαστιγώνεσαι.
Δύσκολες καταστάσεις που όμως τις δυσκολεύουμε ακόμα περισσότερο με τις πράξεις μας. Το θέμα της έκτρωσης από τη στιγμή που ήταν κοινή σας απόφαση λόγω των συνθηκών, δεν επιτρέπει σε κανέναν από το περιβάλλον σας να σας κατακρίνει πόσο μάλλον αφού δεν ήταν πρόθυμοι ή δε μπορούσαν να σας να σας στηρίξουν με οποιοδήποτε τρόπο. Σε γέμισαν τύψεις και γύρισες κάτι όμως που ήταν λογικό να μην προχωρήσει. Επίσης ο κάθε άνθρωπος αντιδράει διαφορετικά.Η σχέση που προέκυψε τόσο σύντομα μπορεί να ήταν η αντίδρασή σου σε όλο αυτό. Ο κόσμος θεωρεί πιο αξιοπρεπές το πένθος και να σε βλέπει στα πατώματα, παρά να σε δει σε μία σχέση που σου χάριζε (ίσως) τη ψυχική σου ισορροπία μετά από αυτό. Τα λάθη σου τα αναγνωρίζεις και εσύ και τα παραδέχεσαι. Αυτό που εγώ βλέπω είναι ότι είσαι πολύ ευάλωτος συναισθηματικά με αποτέλεσμα οι κινήσεις σου να είναι σπασμωδικές με την επιρροή των τρίτων. Απομόνωσε το περιβάλλον όποιο είναι αυτό, φιλικό ή οικογενειακό.Ο καθένας θα έχει κάτι να πει και να κρίνει. Δεύτερον την κατάσταση τη ψυχολογική που βρίσκεστε μετά το γεγονός του μωρού, οφείλετε να την αντιμετωπίσετε ο καθένας μόνος του για τον εαυτό του. Νομίζω θες χρόνο να τα βάλεις όλα σε μία σειρά μακρυά από όλους και να δεις τι σε γεμίζει σιγά σιγά.. Όταν θα νιώσεις εντάξει αν η κοπέλα είναι εκεί για εσένα θα είσαι τυχερός γιατί πραγματικά σημαίνει ότι σε αγαπάει .Και η αγάπη μπορεί να μην είναι το παν, είναι όμως η βάση για όλα τα υπόλοιπα.Καλή συνέχεια.
Φιλε δεν ξερω αν φταις τοσο οσο κατηγορείς τον εαυτο σου αλλα βλεπω ότι εχεις κοντα σου δυο γυναικες διστυχισμενες με κοινο παρονομαστή εσενα αρα οκ προφανω οκ κτ δεν εχεις κανει καλα. Δεν καταλαβαινω γτ εβαλες τη νυν σε μια τέτοια διαδικασία να σε περιμενει καθε φορα να τα βρεις με τον εαυτο σου κ με τις πράξεις σου (αν καταλαβα καλα αυτο γινεται). Κ η πρωην γτ υπάρχει ακομα στο προσκήνιο τελικα? Κ την αφήνεις να σε διεκδικει κιολας δίνοντας της ελπίδες (δε λεω οτι τη σιγονταρεις αλλα οταν δεν το ξεκοβεις δινω ελπίδες ειναι κ αυτο) στεναχωροντας τη νυν. Εχοντας πει μ αυτα, δινω φυσικα μεγαλο μεριδιο ευθύνης κ στις δυο αυτες γυναικες που μαζι μ εσενα συνεχίζουν να τροφοδοτουν αυτην την κατασταση. Η γνωμη μου ετσι οπως εχει γινει το πραγμα? Απομακρυνθείτε ολοι μεταξυ σας οριστικά.
Ξεκολλά !!! Δεν έκανες κάτι κακό και η γνώμη των άλλων πρεπει να σου ειναι αδιάφορη ακομα και εάν ειναι οι γονείς σου. Ξεκαθαρίσου με την νεράιδα σου κ άφησε το πίσω σου.Δεν της αξίζει κάτι τέτοιο ουτε αυτής ουτε εσένα.
Λοιποοοον Για αρχή, είσαι ο Γιάννης αγιαννης από το thank you, next με την δικηγόρο την Λ.; Τώρα όσο αφορα το ότι μπήκες πολύ γρήγορα σε σχέση, θα αρχίσω από τα εύκολα, δεν υπάρχει λόγος να νιώθεις άσχημα. Ναι, εντάξει, καλό είναι να παίρνουμε λίγο χρόνο να συνειδητοποιήσουμε ότι μία σχέση έληξε, αλλά άμα μέσα σου είχε λήξει πολύ πριν χωρίσετε, δεν θα είχες ανάγκη μετά να μείνεις για λίγο καιρό μόνος σου. Οποτε, για μένα πάντα, το ότι ένας άνθρωπος προχωρά αμέσως σε μία άλλη σχέση δεν κρύβει απαραιτητα αδυναμία ή βιασύνη, αλλά ίσως του είχε λήξει πολύ πριν τον χωρισμό και είναι πια έτοιμος για κάτι καινούργιο. Τώρα τα δύσκολα. Όσο αφορά την έκτρωση, από την στιγμή που ήταν απόφαση και των 2 σας και δεν την πιεσες, δεν το θεωρώ κακό. Γενικά είμαι υπέρ των εκτρώσεων, ειδικά όταν δεν υπάρχει η άνετη οικονομική κατασταση και ειδικά όταν γίνεται σε πολύ αρχική κατάσταση και όχι όταν έχουν περάσει μήνες. Καταλαβαίνω απόλυτα το σκεπτικό σου. Ούτε εγώ θέλω να κάνω παιδιά αν δεν ξέρω από πριν ότι θα μπορώ να το μεγαλώσω άνετα. Θέλω να έχουμε, εγώ και ο δικός μου, σταθερές και άνετες δουλειές ρε παιδί μου, δε θέλω να ζοριζομαστε, κυρίως για το παιδί.Όσο αφορά, τώρα, τους γνωστούς σας και την οικογένειά σας που σε κατέκριναν. 1ον, γιατί κατέκριναν εσένα μονο; Κοινή απόφαση δεν ήταν; Εκείνη το ήθελε το παιδί; 2ον, έξω από τον χορό, ΠΟΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΛΕΝΕ. Καλή συνέχεια και ο,τι έγινε έγινε. Προχωρά παρακάτω για το δικό σου και το δικό της καλό και γενικά να προσέχετε. Από την στιγμή που δε θέλετε παιδί, να παίρνετε και οι 2 προφυλάξεις.
Τα γράφεις λίγο μπερδεμένα, αλλά εγώ βλέπω έναν άνθρωπο εξίσου μπερδεμένο, γεμάτο τύψεις και ενοχές για κάποια πράγματα που δεν μπορώ να καταλάβω. Να έχεις τύψεις που σκέφτηκες να κάνει έκτρωση η πρώην σύντροφος (που τελικά απ' ότι κατάλαβα δεν έκανε) δεν ξέρω αν είναι σωστό, γιατί από τη μία καλύτερα να προσέχουμε και να μην γίνει, από την άλλη καλύτερα να μην γεννάμε παιδιά αν δεν μπορούμε να τα μεγαλώσουμε σωστά. Να έχεις τύψεις επειδή ήσουν φρεσκοχωρισμένος και βρήκες κάποια που σου άρεσε πολύ, ούτε αυτό το καταλαβαίνω, ηλίθιες απόψεις της κοινωνίας, αυτό δεν θα έπρεπε καν να το σκέφτεσαι, δεν μπορείς να επιλέξεις πότε και που θα σου χτυπήσει ο έρωτας τη πόρτα.Είσαι πολύ μπερδεμένος, κι όσο συνεχίζεις να μην κάνεις κάτι γι' αυτό θα συνεχίσεις να πονάς τους γύρω σου. Μην πάρεις μόνο μερικές μέρες για να τα βρεις με τον εαυτό σου, πάρε μήνες, όσο χρειαστεί, ήδη σου έκανε καλό.Ξεκαθάρισε πως νιώθεις, πάρε χρόνο, σκέψου, αποφάσισε χωρίς πίεση, μακριά απ' όλους κι απ' όλα και λύση θα βρεθεί.
Για το θέμα της έκτρωσης δε μπορώ να κάτι, γιατί ένα παιδί πρέπει να το θέλουν πολύ και οι δύο γονείς του, άσχετα αν είναι μαζί ή όχι.Κατά τα άλλα απομακρυνσου κι από τις δύο κοπέλες. Όσο κρατάς επαφές, τα κάνεις χειρότερα.
Η έκτρωση για εμένα προσωπικά είναι αυτό που κανεις όταν δεν σου έχει μείνει τίποτα άλλο και δεν έχεις κάποια λύση. Θα μπορούσατε να κρατήσετε το παιδάκι και να μην είστε μαζί. Και να μοιράζεστε τα έξοδα του στην μέση και μόνο τα έξοδα του μωρού. Τέλος πάντων,για να το κάνατε αυτό δεν μπορούσατε ένα τέτοιο εντός εισαγωγικών βάρος. Δεκτό. Όσο για το «νεραιδακι».. θα σταθώ μόνο σε αυτό που λες στο τέλος. Ότι θυμώνει όταν μιλάς στην Λ κλπκλπ. Λογικό δεν είναι; Υπαρχει χώρος στην ζωή μας για τους πρωην μας ναι μεν αλλά με ένα όριο. Πιέζεται και ίσως νιώθει απειλή. Ίσως πρέπει να κανεις ένα διάλειμμα από τις σχέσεις σου,να μείνεις μόνος σου χωρίς να τελειώνεις κατι οριστικά,και να σκεφτείς τι πραγματικά θέλεις για να ξέρεις και εσυ πως θα πρέπει να αντιδράς από δω και στο εξής

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ