ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Κάριν Σλότερ είναι μια από τις πιο διάσημες συγγραφείς αστυνομικών στον κόσμο. Όταν πρωτοεμφανίστηκε, το 2001, με το πρώτο της βιβλίο "Blindsighted", έφτασε ακαριαία στις πρώτες θέσεις των πωλήσεων αστυνομικών βιβλίων.
Από τότε κάθε βιβλίο της είναι μια μεγάλη επιτυχία. Η 43χρονη συγγραφέας ζει μόνιμα στην Ατλάντα και θεωρείται μια από τις πιο διάσημες και επιτυχημένες συγγραφείς στον κόσμο.
Έχουν πουληθεί περισσότερα από 16 εκατομμύρια αντίτυπα των βιβλίων της παγκοσμίως.
Ο Γουίλ Τρεντ, ο ήρωας ντετέκτιβ της, πρωταγωνιστεί και στο τελευταίο της βιβλίο, το οποίο στην Ελλάδα κυκλοφορεί με τον τίτλο «Ρήξη» από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Μας μίλησε γι αυτό και άλλα πολλά.
_______________
Γιατί γράφετε; Εξωτερικεύετε κάποιους φόβους σας με αυτό τον τρόπο;
Νομίζω ότι η γραφή σε επιλέγει, με ένα τρόπο και όχι εσύ αυτήν. Όταν γράφω, όλα προέρχονται από μια περιοχή μέσα μου, πιθανώς κοντά στην καρδιά μου. Δεν ξέρω πολλούς ανθρώπους οι οποίοι κάνουν αυτό που ακριβώς επιθυμούν, έτσι αισθάνομαι πολύ τυχερή. Ακόμα περισσότερο επειδή αυτά που γράφω έχουν επιτυχία.
Από τι εμπνέεστε;
Καθώς γράφω τον περισσότερο καιρό για εγκλήματα, εμπνέομαι όταν ακούω τον κόσμο να προβαίνει σε «κακές πράξεις». Μια τραγωδία αντανακλά επάνω μου, αλλά νομίζω θεωρώ απαραίτητο να γράψω για αυτήν προκειμένου να φτάσω σε ένα επίπεδο κατανόησης σχετικά με το γιατί συνέβη. Παραδείγματος χάριν: Γιατί οι άνθρωποι σπάνε το κοινωνικό συμβόλαιο; Τι οδηγεί κάποιον στο να βιάσει ή να σκοτώσει; Ίσως αν μπορούσαμε να απαντήσουμε σε τέτοιες ερωτήσεις, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε το έγκλημα εν τη γενέσει του.
Κάνετε έρευνα πριν ξεκινήσετε να γράφετε τα βιβλία σας;
Εξαρτάται από το βιβλίο. Όταν γράφω για τον Γουίλ και τη Σάρα, τους πρωταγωνιστές μου, πρέπει να μιλήσω με γιατρούς και αστυνομικούς που δουλεύουν σε τέτοιες υποθέσεις. Όταν γράφω ένα βιβλίο που τοποθετείται στο παρελθόν όπως έκανα με το Criminal και το Cop Town, έρχομαι σε επαφή με συνταξιούχους αστυνομικούς και παλιούς δημοσιογράφους και ανατρέχω σε παλιά περιοδικά. Είναι σημαντικό όταν γράφεις για το παρελθόν να μην αφήσεις τον εαυτό σου έρμαιο της πληροφορίας, αλλά να προσπαθήσεις να γίνεις ένα μέρος εκείνης της επικαιρότητας. Εκτός από βιβλία, βλέπω και πολλές ταινίες που αφορούν σε μια συγκεκριμένη εποχή με την οποία ασχολούμαι.
Τι κάνει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα δημοφιλές; ο ντετέκτιβ ή η ιστορία;
Νομίζω ο συνδυασμός και των δύο. Αν έχεις βρει αυτό τον σπουδαίο χαρακτήρα ο οποίος μπορεί να κάνει τα πάντα ποιο είναι το νόημα; Από την άλλη, αν το βιβλίο έχει μόνο συνεχή δράση γίνεται πολύ γρήγορα βαρετό. Ισορροπώντας παράλληλα χαρακτήρα και πλοκή μπορείς να είσαι βέβαιος ότι ο αναγνώστης αισθάνεται πως η ιστορία τον αποζημιώνει και εσύ αποζημιώνεις τον εαυτό σου σαν συγγραφέας.
Κάνατε μεγάλη επιτυχία από το πρώτο σας βιβλίο. Που πιστεύετε ότι οφείλεται;
Πιστεύω στον παλιό συνδυασμό τύχης και σκληρής δουλειάς. Ο Παστέρ είπε ότι η τύχη διαλέγει τα μυαλά που είναι έτοιμα να τη δεχτούν. Με το "Blindsighted", είχα μια ιστορία που ειπώθηκε με έναν καινούργιο τρόπο την περίοδο που οι αναγνώστες αστυνομικών βιβλίων ήθελαν κάτι καινούργιο και ενδιαφέρον. Δεν υπήρχαν πολλές γυναίκες που έγραφαν σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα όταν ξεκίνησα. Υπήρχε η Πατρίτσια Κόρνγουελ και η Κάρι There was Patricia Cornwell and Kathy Reichs. Τώρα το κάνουν εκατοντάδες.
Πιστεύετε ότι ακόμα και η επιτυχία χρειάζεται διαχείριση;
Απολύτως. Η επιτυχία δεν μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο γράφεις. Προτιμώ να είμαι μια καλή αφηγήτρια. Θέλω να φτιάξω μια σπουδαία ιστορία με πιστευτούς χαρακτήρες. Αυτός είναι ο στόχος μου. Αν μπλέξεις με όλα τα άλλα είναι βέβαιο ότι τουλάχιστον για λίγο χρονικό διάστημα θα πνιγείς σε μια κουταλιά νερό. Υπάρχει συνταγή της επιτυχίας; Γράψε αυτό που θέλεις να γράψεις. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένας τρόπος να προβλέψεις την επιτυχία. Η Τζίλιαν Φλιν δεν ήξερε ότι το Gone Girl θα κάνει θραύση. Η Κάθριν Στόκετ ήταν για μήνες στο σκοτάδι μετά την έκδοση του Help και μέχρι η ιστορία να πιάσει. Η γραφή μπορεί να είναι ένα πολύ μοναχικό και χωρίς ανταμοιβή θέμα. Αν δε το κάνεις από αγάπη για τη δουλειά δε θα αισθανθείς ποτέ επιτυχημένος.
Σας έχει τύχει να έχει απορριφθεί κάποιο βιβλίο σας από τον εκδότη;
Πριν το "Blindsighted έγραψα έξι βιβλία, τα ενέκριναν όλα και κανένα από αυτά δε θα δει ποτέ το φως της δημοσιότητας. Πόσο σκληρό είναι για ένα συγγραφέα να μην επαναπαύεται στις δάφνες του και να μην επαναλαμβάνεται στα επόμενα βιβλία; Νομίζω ότι είναι πολύ σκληρό κυρίως επειδή οι αναγνώστες ζητούν το ίδιο και το ίδιο ξανά και ξανά. Έτσι, αν είσαι συγγραφέας που θέλει να αλλάξει και να εξελιχθεί, η πρόκληση είναι το να γράψεις ταυτόχρονα σε δυο επίπεδα. Ένα για τον αναγνώστη που αγαπάει το οικείο και άλλο ένα για τον αναγνώστη που θέλει κάθε φορά κάτι καινούργιο. Ο στόχος ενός συγγραφέα κάθε φορά που ξεκινάει ένα καινούργιο βιβλίο είναι να διασφαλίσει ότι θα είναι καλύτερο από το τελευταίο του. Διαφορετικά για ποιο σκοπό γράφεις;
Η γραφή είναι κάτι που επιθυμούσατε να κάνετε από τότε που ήσασταν παιδί; Και πως νοιώθετε όταν γράφετε θρίλερ;
Έγραφα ιστορίες από τότε που μπορούσα να κρατήσω το μολύβι. Και έχω απόλυτη συναίσθηση ότι είμαι πολύ τυχερή που μπορώ να κάνω αυτό που κάνω. Ακόμα και αν δεν είχαν εκδοθεί τα βιβλία μου θα εξακολουθούσα να γράφω. Με την επίγνωση του ότι θα εκδοθεί ένα βιβλίο το όλο θέμα γίνεται πιο εύκολο.
Θα περιγράφατε τον εαυτό σας σαν μια σκοτεινή προσωπικότητα;
Καθόλου. Πιστεύω ότι έχω πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ και είμαι πολύ χαλαρή με πολλά πράγματα. Η πλειοψηφία των συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας που ξέρω είναι το ίδιο. Ειλικρινά σας λέω, τους συγγραφείς αισθηματικών μυθιστορημάτων να φοβάστε περισσότερο.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας αστυνομικό θρίλερ;
Αν επρόκειτο να διδάξω σε μια τάξη συγγραφή αυτό θα ήταν The Treatment της Μο Χάιντερ
Αν συναντούσατε τον Στίβεν Κίνγκ ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα τον ρωτούσατε;
Λοιπόν συνάντησα πράγματι τον Στίβεν Κινγκ και το πρώτο πράγμα που ρώτησα είναι που βρίσκεται η τουαλέτα. Είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Ήμουνα καλεσμένη σε ένα δείπνο απονομής βραβείων για να υποστηρίξω τη φίλη μου Ντενίζ Μίνα που ήταν προτεινόμενη. Ο Κινγκ ήταν πολύ ευγενικός. Είπε ότι λάτρευε το βιβλίο της, πράγμα συνηθισμένο να το λέει ένα συγγραφέας, αλλά μετά μπήκε σε λεπτομέρειες. Αυτό είναι το πιο ευγενικό πράγμα που μπορεί να ακούσει ένας συγγραφέας.
Οι ήρωες σας συχνά βρίσκονται μπροστά σε αδιέξοδο. Πως το ξεπερνούν;
Στην πραγματικότητα δεν έχουν επιλογή. Τους αναγκάζω να το ξεπεράσουν. Γενικά βρίσκω κάποιο πρόσωπο για να τους βοηθήσει. Η Σάρα είχε την οικογένεια της. Η Φέηθ την μητέρα της. Ο Γουίλ, χάρη στην καλή του καρδιά είχε την Αμάντα.
Εσείς πως ξεπερνάτε τα αδιέξοδά σας;
Με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν και οι χαρακτήρες μου. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις ισχυρούς και σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή σου για να σε υποστηρίξουν όταν περνάς δύσκολα. Τι είναι αυτό που σας φοβίζει περισσότερο; Φοβάμαι περισσότερο αυτούς που δεν δίνουν σημασία σε άλλους ανθρώπους γύρω τους. Σπαταλούν τη ζωή τους χάνοντας ένα σωρό ενδιαφέροντα πράγματα.
Χρησιμοποιείτε ιστορίες που γνωρίζετε και συμβαίνουν στην πραγματικότητα;
Χρησιμοποιώ λεπτομέρειες από την αληθινή ζωή. Ποτέ δε θα ήθελα να χρησιμοποιήσω το προσωπικό δράμα κάποιου και να το αναπαράξω σε μια ιστορία. Ανακατεύω τις λεπτομέρειες και έτσι πλάθω μια ιστορία δική μου περισσότερο παρά δική τους. Έχω επίγνωση ότι τα εγκλήματα για τα οποία γράφω μπορεί να συμβούν κάθε μέρα, ανά πάσα στιγμή. Θέλω να δίνω τη δέουσα σημασία χωρίς να επωφελούμαι από αυτό.
Έχετε ποτέ φοβηθεί γράφοντας τις ιστορίες σας;
Ο φόβος έρχεται από αυτό που δε γνωρίζεις ότι θα συμβεί. Από τη στιγμή που γνωρίζω πως θα τελειώσει ένα βιβλίο δε φοβάμαι τις ιστορίες μου.
Πιστεύετε ότι η Αγκάθα Κρίστι είναι παρωχημένη; Ποιο μυθιστόρημά της σας αρέσει πιο πολύ;
Πιστεύω ότι το κόνσεπτ του να δολοφονείς απλώς κακούς είναι παρωχημένο. Οι ταξικές διαφορές, οι πλούσιοι και φτωχοί και το πως ζουν οι ανώτερες τάξεις είναι πάντα ένα επίκαιρο θέμα. Γιαυτό το αγαπημένο μου βιβλίο της είναι οι «Δέκα μικροί Νέγροι».
Είστε με το μέρος των καλών; Η κάποια στιγμή ταλαντεύεστε ανάμεσα στους καλούς και τους κακούς ήρωες;
Μεγάλωσα διαβάζοντας το «Όσα παίρνει ο άνεμος και τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη», έτσι λοιπόν σαφώς αγαπώ τους αντί -ήρωες. Αγαπώ τις σκοτεινές ιστορίες μέσα στις οποίες οι άνθρωποι ξεπερνούν τα κακά πράγματα. Δε μου αρέσουν καθόλου αυτές οι ιστορίες που κάνουν ένα έγκλημα σέξι. Οι εγκληματίες κάνουν απαίσιες πράξεις. Δεν είναι ήρωες.
Πόσο καιρό σας παίρνει να τελειώσετε ένα μυθιστόρημα;
Η συγγραφή μου παίρνει συνήθως ένα χρόνο. Αλλά το να συλλάβω την ιστορία μου παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο. Εξαρτάται πάντα από το μυθιστόρημα. Έτσι για κάτι σαν το «τρίπτυχο» σκεφτόμουν και δούλευα στην ιστορία για τρία χρόνια πριν κάτσω κάτω να την γράψω.
Σκέφτεστε όλη την πλοκή πριν ξεκινήσετε να γράφετε ή αφήνετε τη ίδια τη γραφή να σας οδηγήσει;
Πριν ξεκινήσω ένα βιβλίο, ξέρω την αρχή και το τέλος. Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να μείνεις πιστός στην πλοκή και στο ποιος είναι ο κακός. Παίζω τίμια με τους αναγνώστες μου. Συνήθως ο κακός συστήνεται νωρίς, έτσι ώστε φτάνοντας στο τέλος να πεις: «ε ναι λοιπόν!», παρά «ποιος διάολο είναι αυτός και από που εμφανίστηκε»;
Υπήρχε φορά που εντυπωσιαστήκατε από τον εαυτό σας και αφήσατε το μυθιστόρημα να πάρει άλλη πορεία από αυτή που είχατε στο μυαλό σας;
Σαν συγγραφέας μόνιμα εντυπωσιάζομαι από τον εαυτό μου. Είναι εξαιρετικά επηρμένο να κάθεσαι και να γράφεις ένα βιβλίο 400 σελίδων έχοντας τη βεβαιότητα ότι οι άνθρωποι θα θέλουν να το διαβάσουν. Βέβαια δε μπορώ να πω ότι συχνά δεν γεμίζω ανασφάλεια, αλλά μετά από 14 βιβλία αισθάνομαι αρκετά σίγουρη. Όταν η ιστορία ανατρέπεται , νομίζω έχει να κάνει με την εμπειρία μου να αφήνω να υπάρχει μια ρευστή πλοκή.
Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Αυτά που είχα και παλιά. Να συνεχίσω να γράφω τα καλύτερα βιβλία που μπορώ να γράψω και να ελπίζω ότι οι άνθρωποι μπορούν να τα διαβάσουν. Θα σκεφτόσασταν να γράψετε ένα βιβλίο με δράση σε ένα ελληνικό νησί; Αναμφίβολα. Πολύ περισσότερο επειδή θα έπρεπε να έρθω στην Ελλάδα για να κάνω έρευνα. Έχω έρθει μια φορά στην Ελλάδα, έφηβη, και έπρεπε να κάνω την αδιάφορη με όλα μόνο και μόνο για να ενοχλήσω τις αδερφές μου. Θα ήθελα να επιστρέψω ως ενήλικας και χωρίς τις αδερφές μου.
Τι φιλοδοξείτε για τον εαυτό σας;
Με προκαλέσατε με το νησί, ιδού μια φιλοδοξία. Είναι ίδιο σαν τα μελλοντικά μου σχέδια, να συνεχίσω να γράφω τα καλύτερα βιβλία που μπορώ.
Ποια είναι η πιο σκληρή και δίκαιη κριτική που πήρατε ποτέ;
«Η Κάριν Σλότερ δε βρέθηκε ποτέ προφανώς σε ελληνικό νησί». Δε θυμάμαι ποιος έγραψε την κριτική, αλλά ήταν σχετικά με το πρώτο μου βιβλίο. Στο τέλος η φωνή της Σάρας, της ηρωίδας μου, δεν ήταν δική της, μου ξέφυγε αυτό. Μιλούσα σαν την άλλη ηρωίδα μου, τη Λένα. Εχει περάσει μια δεκαετία και αυτό το πράγμα εξακολουθεί να με ενοχλεί, επειδή δε στρώθηκα ποτέ να το διορθώσω.
σχόλια