Final 4 Euroleague LIVE

Η μυστική ιστορία της Ελλάδας σε μια φωτογραφική σελίδα στο Facebook Facebook Twitter

Η μυστική ιστορία της Ελλάδας σε μια φωτογραφική σελίδα στο Facebook

0

Σκρολάροντας στο υλικό της σελίδας «Liza's Photographic Archive of Greece - Φωτογραφικά άλμπουμ της Ελλάδας» στο Facebook, το πιο πιθανό είναι να υποθέσεις ότι η διαχειρίστριά της, Λίζα Κουτσαπλή, είναι ιστορικός ή, τέλος πάντων, μια ειδική επιστήμονας που μελετάει συστηματικά την ιστορία της Ελλάδας μέσα από παλιές φωτογραφίες.

Το υλικό που παρουσιάζει είναι σπάνιο και καταπληκτικό, με πληροφορίες που φαίνεται να είναι αποτέλεσμα έρευνας και πολύχρονης αναζήτησης, δουλειά σοβαρή που την κάνει με αγάπη και πάθος, σχεδόν σιωπηλά, χωρίς κραυγές και υποδείξεις.

Η Λίζα δεν απέχει πολύ απ' όλα αυτά. Μπορεί να μην είναι επαγγελματίας ιστορικός αλλά είναι μια γυναίκα χαμηλών τόνων που ασχολείται εδώ και χρόνια με τη συλλογή και αρχειοθέτηση φωτογραφικού υλικού, ψηφιακού και σε φυσική μορφή, από πηγές που δύσκολα μπορείς να προσεγγίσεις – κυρίως ψηφιακού.

Εδώ και έντεκα σχεδόν χρόνια αναζητεί, εντοπίζει, μελετά, συγκρίνει και ταυτοποιεί χιλιάδες φωτογραφίες ιδιωτικών και δημόσιων ιστορικών αρχείων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ερευνώντας τι τις συνδέει, το μέρος που απεικονίζουν, την εποχή που έχουν τραβηχτεί, την ιστορία που μπορεί να αφηγούνται.

Το σπίτι της, ένα διαμέρισμα σε πολυκατοικία του 1930 στο κέντρο της Αθήνας, είναι γεμάτο με βιβλία για την Ελλάδα και την Αθήνα, φωτογραφικά άλμπουμ με εικόνες άλλων εποχών, ενώ οι σκληροί δίσκοι της είναι «χρυσωρυχεία» γιατί περιέχουν όλες τις συλλογές της (με καρτ ποστάλ των ’80s, χάρτες, άπειρες εικόνες).

Με βοηθάει πολύ ο κόσμος με τις πληροφορίες, στέλνουν μηνύματα, κάνουν συχνά αναγνωρίσεις και διορθώνω αμέσως την πληροφορία μου μόλις λάβω το μήνυμα. Γιατί υπάρχουν πολλές φωτογραφίες, γενικά, που έχουν λάθος ταυτοποίηση.

«Είμαι ερασιτέχνης», μου ξεκαθαρίζει, «και αυτό που κάνω το κάνω από καθαρή αγάπη για την παλιά φωτογραφία. Από χόμπι και μόνο. Δεν έχω κανένα όφελος από αυτό, πέρα από τη γνώση που παίρνω. Έχω αγοράσει άπειρα βιβλία από τότε που άρχισα να ασχολούμαι και έχω μάθει ένα σωρό πράγματα. Σπάνια βιβλία που παίρνω μέσω ίντερνετ, κάποια πολύ ακριβά».

Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Αθήνα, 1955-58, μεταξύ της πλατείας του Αγνώστου Στρατιώτη και της πλατείας Συντάγματος. Φωτ.: Κ. Κωνσταντοπούλου

Φέρνει να μου δείξει άλμπουμ που δείχνουν την Ελλάδα της δεκαετίας του 1910, την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ένα άλλο πανάκριβο που έχει φωτογραφημένα όλα τα νεοκλασικά της Αθήνας – χαίρεται σαν μικρό παιδί και μου δείχνει την περιουσία της, γιατί για τη Λίζα η συλλογή της είναι περιουσία.  

LIZA
Λίζα Κουτσαπλή

«Γεννήθηκα στην Αυστραλία, στη Μελβούρνη», λέει, «οι γονείς μου κατάγονταν από τη Λήμνο, αλλά μετανάστευσαν στην Αυστραλία το 1950 και έζησαν στην επαρχιακή Βικτώρια, στο Heathcote, εκεί γεννήθηκα. Γυρίσαμε στην Ελλάδα, στην Αθήνα, όταν ήμουν δέκα χρονών. Εδώ τελείωσα το σχολείο και μετά πήγα σε μια σχολή γραμματέων. Δούλεψα στην Πανδρόσου, έτσι γνώρισα τον άντρα μου και ερωτευτήκαμε. Είχε το φαρμακείο απέναντι, που πριν το είχε ο παππούς του από το 1907, κοντά στη Μητρόπολη. Αν δεις τις φωτογραφίες με τους βασιλικούς γάμους τότε, φαίνεται στην πλατεία.

Όταν έχασα το παιδί μου, απ' όλα αυτά που πέρασα δεν μπορούσα να κοιμηθώ, ξενυχτούσα και έτσι είδα τη σελίδα “Παλιές Φωτογραφίες της Ελλάδος” και άρχισα κι εγώ να αναρτώ αρχεία. Είχα υλικό ήδη, το μάζευα σιγά-σιγά.

Έπεσε στα χέρια μου και το υλικό του κ. Μπακούρου, που φωτογράφιζε την Αθήνα και τον Πειραιά. Ο Γεώργιος Μπακούρος ήταν μαθηματικός και παιδικός φίλος του πεθερού μου από το 1930 και μου έδωσε πολλές από τις φωτογραφίες του. Αυτές τις 2.200 φωτογραφίες τις δώρισα στο Μουσείο της Πόλης των Αθηνών πριν από κάνα-δυο χρόνια σε φυσική μορφή, τυπωμένες και ταξινομημένες πολύ ωραία.

Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Θησείο, 1960, από τη συλλογή Edmund Bacon.

Μετά από όλο αυτό που γινόταν στη σελίδα “Παλιές Φωτογραφίες της Ελλάδος”, που αναρτούσα φωτογραφίες και μου τις έσβηναν, μου πρότεινε η κ. Δραπανιά, που είναι στη σελίδα “Η Αθήνα μέσα στον χρόνο”, να κάνω δική μου σελίδα και με βοήθησε να τη φτιάξω. Έκτοτε, απ' το 2012 έχω φτιάξει τη σελίδα μου “Liza's Photographic Archive of Greece - Φωτογραφικά άλμπουμ της Ελλάδας” και την τρέχω μόνη μου. Έχω πλέον εμπειρία αρκετών χρόνων και συνεχώς μαθαίνω όλο και πιο πολλά.

Το ενδιαφέρον προέκυψε τότε, αλλά τα τελευταία χρόνια έχω μάθει πάρα πολλά πράγματα, με βοηθούν και οι άνθρωποι που ακολουθούν τη σελίδα μου με τις πληροφορίες που μου δίνουν. Στην ανάρτηση που έκανα σήμερα με τις φωτογραφίες του Eliazar Lotar Theodoresco π.χ. δεν ήξερα ότι μία φωτογραφία δείχνει τη Νάξο αλλά κάποιος την αναγνώρισε, κάποιος άλλος βρήκε τη γιαγιά του σε μια άλλη».

Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Αθήνα, 1965. Φωτ.: Ans Westra
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Άποψη από το δωμάτιο ξενοδοχείου Hotel d'Athènes, πλατεία Κλαυθμώνος και Παπαρρηγοπούλου, Απρίλιος-Ιούλιος 1902. Φωτ.: Jean Binot

«Φωτογραφίζετε κιόλας;»

«Όταν είμαι στο νησί, στη Λήμνο, τρελαίνομαι, και όπου πάω βγάζω φωτογραφίες. Σήμερα όλοι έχουμε ψηφιοποιημένες τις φωτογραφίες μας, εγώ όμως αυτές που βγάζω τις εμφανίζω. Έχω εμφανίσει όλες τις οικογενειακές μέχρι το 2009 και τις έχω σε άλμπουμ, γιατί είναι ωραία ανάμνηση. Η ψηφιακή μορφή μεταφέρεται γρήγορα, μπορώ να στείλω 50 και 100 φωτογραφίες, αλλά θέλω να έχω τυπωμένες όλες τις προσωπικές μου στιγμές, τα παιδιά μου.

Μαζεύω φωτογραφίες μέσω ίντερνετ, όλα όσα κάνω είναι μέσω ίντερνετ, και πολλά από τα βιβλία από ίντερνετ τα αγοράζω – έχω πολλά σπάνια βιβλία που τα αγοράζω με κάθε ευκαιρία από δω και από το εξωτερικό. Και πάντα στις φωτογραφίες μου αναφέρω τον φωτογράφο, την πηγή. Κάποιες φωτογραφίες είναι πολύ παλιές, έχουν περάσει εβδομήντα χρόνια από τότε που τραβήχτηκαν και δεν έχουν πνευματικά δικαιώματα, δεν βάζω ποτέ φωτογραφία όμως χωρίς να αναφέρω το όνομα του φωτογράφου ή την πηγή. Με ενδιαφέρει ό,τι έχει σχέση με την Ελλάδα και έχω αρχειοθετημένες πάρα πολλές φωτογραφίες, πάνω από 30.000.  

Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Αθήνα, 1964. Φωτ.: Bauer Sándor (1952-1969)/ Αρχείο Fortepan
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Αθήνα, η οδός Πανεπιστημίου με την οδό Πεσματζόγλου, 1964. Φωτ.: Bauer Sándor (1952-1969)/ Αρχείο Fortepan

Όπου μπορώ μαζεύω και πληροφορίες για κάθε φωτογραφία. Δεν την κάνω μόνο save, για καθεμία αποθηκεύω και το λινκ της σελίδας σε word, πού την έχω βρει. Είναι κουραστικό, αλλά όταν κάποιος θέλει κάτι, θα κοιτάξω πότε ανάρτησα το άλμπουμ και το αποθήκευσα –αναρτώ ολόκληρα άλμπουμ– και ανάλογα θα πάω και στην ημερομηνία στην οποία έχω σώσει τα έγγραφα, γιατί τα αποθηκεύω κι αυτά. Αυτό μου παίρνει πολύ χρόνο, μπορεί να χρειαστούν τρεις μέρες και τρεις νύχτες για να κάνω ένα ποστ, επεξεργάζομαι τις φωτογραφίες για να τις καθαρίσω, να μην έχουν γραμμές, κουκκίδες.

Αυτό που κάνω μου αρέσει πολύ, σχεδόν όλοι όμως παίρνουν το υλικό μου και δεν αναφέρουν καν τη σελίδα. Τις φωτογραφίες για το Δουργούτι που έπαιξαν παντού τις ανακάλυψα εγώ, δεν είναι δικές μου βέβαια, αλλά θα έπρεπε να σεβαστούν έστω τον κόπο μου να τις πιστοποιήσω και να με αναφέρουν. Είναι ελάχιστοι αυτοί που το κάνουν.

Το Nicholson Museum στο Σίδνεϊ με ευχαρίστησε γιατί βρήκα τις τοποθεσίες των φωτογραφιών του αρχείου Woodmen από το 1900 και ταυτοποίησα πολλές από τις φωτογραφίες τους. Υπάρχουν σημεία που είναι δύσκολο να τα ταυτοποιήσεις γιατί αλλάζουν οι περιοχές, αλλά έχω ταυτοποιήσει πάρα πολλά σημεία της παλιάς Αθήνας.

Κάθε φορά που ανακαλύπτω μια νέα φωτογραφία κάνω σαν παιδί, και από τη μία φωτογραφία πάω παρακάτω – δεν ανακαλύπτω ποτέ μόνο μία. Είναι κουραστικό, αλλά έτσι περνάω την ώρα μου, τις ταξινομώ ανάλογα με τον φωτογράφο ή το αρχείο.

Με το Nicholson Museum έχω πολύ καλές σχέσεις, κάποια φορά που χρειάστηκε μια φωτογραφία ένας φίλος και έστειλα email μού απάντησαν αμέσως και μου είπαν “ok, θα σου στείλουμε ό,τι σε ενδιαφέρει σε υψηλή ανάλυση”. Μου την έστειλαν, ενώ στην Ελλάδα δεν δίνει κανείς. Αυτοί αμέσως προθυμοποιήθηκαν. Δεν δίνουν εύκολα ούτε οι ιδιώτες πια, προσπαθώ να βρω υλικό από τη Λήμνο, αλλά δεν δίνουν, προτιμούν να το έχουν στα γκαράζ και τις αποθήκες.

Οι φωτογραφίες από τα νησιά δείχνουν πιο πολύ την αλλαγή του τοπίου, γιατί εκεί έχουν αλλάξει περισσότερα πράγματα. Μία φορά μόνο βρήκα οικογενειακές φωτογραφίες που μου έδωσε μια ξαδέλφη μου από το νησί, δύο χιλιάδες φωτογραφίες που τις έχω σκανάρει και τις έχω κάνει slides. Αυτό μου παίρνει πολύ χρόνο. Ο Αμερικανός γαμπρός μου μού έχει κάνει δώρο ένα μηχάνημα για να περνάω τα slides και τα αρνητικά, αλλά σχεδόν όλοι τα πετάνε τα αρνητικά.  

Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Ένα εμπορικό κέντρο κάτω από την Ομόνοια, από το λεύκωμα ΑΘΗΝΑΙ 1961 του ΤΕΕ.

Δεν μπορώ να πιστοποιήσω εύκολα μια φωτογραφία. Αν είναι από βιβλίο έχει πληροφορίες, αλλιώς ψάχνω στο Google ή προσπαθώ από την εμπειρία μου να την ταυτοποιήσω. Σε αυτές που έβαλα σήμερα, σε μια φωτογραφία υπήρχε μια καμινάδα που την είχα ξαναδεί, μου θύμιζε Τήνο το τοπίο στο βάθος. Κατάλαβα πού είναι γιατί την είχα ξαναδεί από παλιά, όσες φωτογραφίες βλέπω μένουν στο μυαλό μου. Μέσω σύγκρισης αναγνωρίζω τα μέρη σε πολλές. Επειδή βλέπω χιλιάδες φωτογραφίες, ξέρω περίπου πού βρίσκεται μια συγκεκριμένη. Ψάχνω όμως και συγκρίνω, δεν το κάνω στα κουτουρού.

Έχω ανακαλύψει ένα σωρό φωτογράφους που φωτογράφισαν την Ελλάδα, πολλοί πέρασαν ως περιηγητές και έκαναν πολύ καλή καταγραφή. Ο Etienne Lebranche αποτύπωσε την Ελλάδα την περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Harry Weber φωτογράφισε την Αθήνα τη δεκαετία του ’60, ο David Seymour τις δεκαετίες του ’40 και του ’50, ο Albert Savage, ο Rob Stewart, ο Christopher Railey, είναι πολλοί. Ένα μέρος που έχει πολύ ωραίες φωτογραφίες είναι το Ναύπλιο, γιατί ήταν πρωτεύουσα για λίγο. Τις φωτογραφίες του Ναυπλίου τις δώρισα στον σύλλογό του. Επίσης έχω φωτογραφίες από Αίγινα, Σαλαμίνα, Δελφούς, Λουτράκι, Καλαμάτα...

Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Θησείον, μερική άποψη από την Ακρόπολη, από τον διευθυντή William J. Woodhouse του Nicholson Museum, από την επίσκεψή του στην Ελλάδα μεταξύ 1890-1935.

Με βοηθάει πολύ ο κόσμος με τις πληροφορίες, στέλνουν μηνύματα, κάνουν συχνά αναγνωρίσεις και διορθώνω αμέσως την πληροφορία μου μόλις λάβω το μήνυμα. Γιατί υπάρχουν πολλές φωτογραφίες, γενικά, που έχουν λάθος ταυτοποίηση.

Έχω γνωρίσει κόσμο μέσω ίντερνετ. Δίνω υλικό σε όποιον χρειαστεί, φοιτητές, επαγγελματίες, αρχιτέκτονες, δεν έχω πρόβλημα. Δεν είναι δικές μου οι φωτογραφίες, ό,τι μπορώ το μοιράζομαι. Αυτό που κάνω είναι ένα χόμπι, περνάω καλά και μου αρέσει…»

Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Ο Ιλισός και στο βάθος αριστερά φαίνεται λίγο το Παναθηναϊκό Στάδιο, από τον διευθυντή William J. Woodhouse του Nicholson Museum, από την επίσκεψή του στην Ελλάδα μεταξύ 1890-1935.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πλατεία Εξαρχείων, 1974. Φωτ.: Jeff Schaper
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Αθηνάς και πλατεία Κοτζιά, μπροστά από το δημαρχείο, 1950s, φωτογράφος Rob Gnant.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Αθηνάς, 1940s, φωτογραφία Lancers17th21st.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Αθηνάς, το τραμ Νο 9, Ομόνοια–Πετράλωνα, 1950s, φωτογράφος Rob Gnant.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Αιόλου, 23-4-1965, συλλογή Charles W. Cushman.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Αμερικής με την Πανεπιστημίου, 1950s. Πηγή ebay.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Πανεπιστημίου με την οδό Ιπποκράτους, 1953. Φωτ.: Donald G. Cassady
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Πανεπιστημίου, πλ. Ομονοίας, 18-4-1965, συλλογή Charles W. Cushman
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Πανεπιστημίου, το κατάστημα ZONARS, 1961. Πηγή Ebay
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Οδός Σταδίου, το Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής που σήμερα στεγάζει το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, 1880-1920, από τη συλλογή Nicholas Catsimpoo
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Στοά Αρσακείου ή Ορφέως, άποψη από την είσοδο της Πανεπιστημίου, 1971. Φωτ.: Jim Reardon
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πλατεία Συντάγματος, 1956. Φωτ.: Schuyler Jones. Πηγή: Pitt Rivers Museum, University of Oxford
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πανδρόσου και πλατεία Μητροπόλεως, 6-12-1962. Φωτ.: Helen Groger-Wurm/ Australian National University Archives
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πλατεία Συντάγματος, 1905, από τη συλλογή Nicholas Catsimpoolas, διαφάνεια από το αρχείο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Βοστώνης.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Αθήνα, Πάσχα, οδός Αθηνάς, έμπορος αυγών στην αγορά, 1971. Φωτ.: Konrad Helbig
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Στην περιοχή Θησείου. Φωτ.: Evaheld, 1966
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πλανόδιοι πωλητές παγωτών ΕΒΓΑ, από το βιβλίο ATHEN. Φωτ.: Otto Siegner/Published by Verlag Ludwig Simon, München, c.a. 1959.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πλατεία Συντάγματος, 1951-1954. Φωτ.: Avery Clark
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πλατεία Ομονοίας, από τον διευθυντή William J. Woodhouse του Nicholson Museum, από την επίσκεψή του στην Ελλάδα μεταξύ 1890-1935.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Πλατεία Συντάγματος και άποψη της Ακρόπολης, 1960s, φωτογράφος James Burke, Life Photo Collection.
Liza's Photographic Archive of Greece Facebook Twitter
Αθήνα, μάλλον στην οδό Αθηνάς, ασπριτζήδες, 1960s. Φωτ.: Konrad Helbig
Φωτογραφία
0

M. Hulot

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Final 4 Euroleague LIVE

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Photography - A Queer History

Φωτογραφία / Η queer πλευρά της φωτογραφίας σε μια μνημειακή φωτογραφική έκδοση

Δύο Βρετανοί ιστορικοί τέχνης επιμελήθηκαν το «Photography – A Queer History», μια πολυεπίπεδη συλλογή αφιερωμένη στη φωτογραφία που προκαλεί τις κατεστημένες αντιλήψεις για τη σεξουαλικότητα, την ταυτότητα και την έκφραση φύλου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Στάνλεϊ Στέλαρ: Ο φωτογράφος της γκέι γενιάς που αποδεκατίστηκε από το AIDS

Φωτογραφία / Στάνλεϊ Στέλαρ: Ο φωτογράφος της γκέι γενιάς που αποδεκατίστηκε από το AIDS

Τα «πειρατικά» του πορτρέτα, τα στιγμιότυπα τεμπέλικης ανεμελιάς στις ετοιμόρροπες προβλήτες του West Side αποτελούν μαρτυρία μιας εποχής και μιας κοινότητας.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Travelogue: Ένα φωτογραφικό λεύκωμα για τις ελληνικές επινοήσεις που λύνουν καθημερινά προβλήματα

Φωτογραφία / Travelogue: Ένα φωτογραφικό λεύκωμα αφιερωμένο στις λαϊκές ευρεσιτεχνίες

Μια πρωτότυπη συλλογή DIY κατασκευών από «ανώνυμους» designers, από διάφορα σημεία της Ελλάδας, που δίνουν λύσεις σε καθημερινά προβλήματα και ανάγκες, «πατέντες» με τις οποίες συνυπάρχουμε εδώ και χρόνια χωρίς απαραίτητα να το συνειδητοποιούμε.
M. HULOT
Ο κόσμος μας μέσα απο τα βραβεία του World Press Photo 2024

Φωτογραφία / Ο κόσμος μας μέσα από 28 βραβευμένες φωτογραφίες του World Press Photo 2024

Αντιπροσωπεύοντας τις πιο προβεβλημένες αλλά και παραγνωρισμένες ιστορίες, τα βραβευμένα έργα στρέφουν το βλέμμα σε μερικά από τα πιο σημαντικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος σήμερα.
THE LIFO TEAM
Μπερτ Χάρντι: Μια έκθεση για έναν σπουδαίο λησμονημένο φωτορεπόρτερ

Φωτογραφία / Μπερτ Χάρντι: Μια έκθεση για έναν σπουδαίο, λησμονημένο φωτορεπόρτερ

Χάρη στην αυτοπεποίθηση και το θάρρος του, δημιούργησε κάποιες από τις πιο εμβληματικές εικόνες πολέμου του 20ού αιώνα αλλά και σουρεαλιστικές, πνευματώδεις φωτογραφίες δρόμου. Είναι περισσότερο γνωστός για τη ζεστή και ανθρώπινη αποτύπωση της καθημερινής Βρετανίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πηνελόπη Γερασίμου

Οι Αθηναίοι / Πηνελόπη Γερασίμου: «Βαρεθήκαμε στα υπόγεια, η διασκέδαση πρέπει να στραφεί προς το φως»

Η μουσική είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τη δουλειά της, τα τελευταία χρόνια καταγράφει με τον φακό της μερικά από τα πιο σημαντικά events της Aθήνας. Η φωτογράφος που γνωρίζει καλά πώς κινείται η νύχτα της πόλης ξέρει πως πια παίζουν και πάρτι στα οποία δεν «χωράει», γιατί εκείνοι που τα διοργανώνουν δεν θέλουν να τα μάθει.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ