Ο θάνατος των συναυλιών στην Ελλάδα

Ο θάνατος των συναυλιών στην Ελλάδα Facebook Twitter
SOOC / Konstantinos Tsakalidis
6

Αν και γεωγραφικά, η Ελλάδα διαθέτει το πλέον "εύφορο έδαφος" για μεγάλες πολιτιστικές εκδηλώσεις, η πραγματικότητα είναι ότι παραγωγοί και ατζέντηδες, σταδιακά σβήνουν το όνομά μας από τις λίστες των παγκόσμιων μουσικών δρώμενων. 

Τα τελευταία έξι χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης και των capital controls, ο συναυλιακός και πολιτισμικός τουρισμός στην Ελλάδα μειώνεται εντυπωσιακά, κάνοντας εμφανή τον κίνδυνο, τα μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής να τη βγάλουν από τον χάρτη των παγκόσμιων περιοδειών τους.

Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρει σε εκτενές ρεπορτάζ το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο ανταγωνισμός στη γεωγραφική γειτονιά της Ελλάδας "τρέχει με χίλια", καθώς οι παραγωγοί πολιτιστικών εκδηλώσεων υποστηρίζονται μεταξύ άλλων και από την πολιτεία, ενώ καλούνται να καταβάλουν πολύ χαμηλότερους φόρους, με αποτέλεσμα τα εισιτήρια των διάφορων εκδηλώσεων να είναι πολύ φθηνότερα κι άρα πιο ελκυστικά για το φιλοθέαμον κοινό.

 

Ως αποτέλεσμα, ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι μεγάλες συναυλίες στην Ελλάδα προσέλκυαν συναυλιακό τουρισμό από όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη, οι ροές τείνουν πλέον να αντιστραφούν και οι Έλληνες φιλόμουσοι ταξιδεύουν μέχρι τη Σόφια, τα Σκόπια ή το Βελιγράδι για να απολαύσουν ένα σημαντικό "live" με συγκριτικά φθηνότερο εισιτήριο.


Τα παραπάνω επισήμαναν μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και το Πρακτορείο 104,9 FM ο Γιώργος Μουστάκας, διευθυντής της εταιρείας ΛΑΒΡΥΣ ΕΠΕ, που μεταξύ άλλων έχει φέρει στην Ελλάδα τη Lady Gaga και το Cirque de Soleil και ο επιχειρηματίας Νίκος Στεφανίδης, ένας από τους μεγαλύτερους διοργανωτές πολιτιστικών εκδηλώσεων στη Θεσσαλονίκη.


"Εχει χαθεί η εμπιστοσύνη ακόμη και σε μακροχρόνιες συνεργασίες"


«Φοβάμαι πως θα βλέπουμε σπανιότερα τα μεγάλα ονόματα στην Ελλάδα. Θα είναι πολύ πιο προσεκτικές οι μετακλήσεις τους [...] Ο κόσμος δεν γεμίζει εύκολα πλέον ένα Ολυμπιακό Στάδιο και δεν υπάρχουν εύκολα χορηγίες» σημειώνει ο κ.Μουστάκας και προσθέτει: «Πολλές φορές γνωστοί και φίλοι, όταν συζητάμε μεταξύ μας, μού λένε: "Μα δεν βλέπουν οι ξένοι καλλιτέχνες τι τραβάμε εδώ στην Ελλάδα, να έρθουν με λιγότερα χρήματα"; Αυτά δεν υπάρχουν.

Οι καλλιτέχνες είναι επαγγελματίες και γρανάζια στις μηχανές μεγάλων εταιρειών, με τον δικό τους στρατηγικό σχεδιασμό. Όταν μια χώρα έχει όλα αυτά τα προβλήματα που έχει η Ελλάδα, αυτά μετακυλίονται και στη δική μας δουλειά. Υπάρχουν σχήματα με τα οποία δουλεύω 10 χρόνια και είχαμε φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο εμπιστοσύνης, που θα μπορούσαν να έρθουν στην Ελλάδα χωρίς να εξοφληθούν. Αυτή τη στιγμή, ακόμη και τέτοια σχήματα, ζητούν προεξόφληση [...] Στα δε πολύ μεγάλα σχήματα [...] κανένα δεν μπορείς πλέον να το ξεκινήσεις, να το ανακοινώσεις στα μέσα ή να βγάλεις το πρώτο εισιτήριο χωρίς να έχεις προηγουμένως κάνει εξόφληση».


"Δεν μπορώ να φέρω στην Ελλάδα το ένα πόδι της Ζαχάροβα ούτε τους μισούς ακροβάτες του Cirque de Soleil!"


Οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, η "εξαφάνιση" των χορηγικών ενεργειών, αλλά και γενικότερα η ελλιπής ρευστότητα, ήρθαν σαν κερασάκι στην τούρτα. "Προετοιμάζομαι για τα Χριστούγεννα και αντιμετωπίζω απίστευτα προβλήματα. Αιτούμαι 400.000 ευρώ και μου εγκρίνονται 50.000.

Αν εισήγαγα αλκοόλ, καπνικά ή ρύζι και μου εγκρινόταν ένα μικρότερο ποσό, θα έπαιρνα τουλάχιστον ένα υποσύνολο των προϊόντων αυτών. Εγώ όμως δεν μπορώ να φέρω το ένα πόδι της Ζαχάροβα ή τους 50 από τους 100 ακροβάτες του Cirque de Soleil!" σημειώνει ο κ.Μουστάκας και προσθέτει ότι κάθε χρόνο γεννιούνται στην πολιτιστική αγορά της Ελλάδας 5-10 εταιρείες και κλείνουν άλλες τόσες.

«Κάποιος που δεν ξέρει την αγορά από μέσα, όταν βλέπει 50000 θεατές στο ΟΑΚΑ στη Lady Gaga ή 120.000 στην "Alegria" ίσως είναι λογικό να σκεφτεί ότι ο διοργανωτής μπορεί να βγάλει 1 εκατ. σε ένα βράδυ. Δεν είναι έτσι όμως. Βγάζεις ένα μικρό υποσύνολο των εισπράξεων και το ρίσκο είναι 100% δικό σου. Σε αυτή τη δουλειά η επιτυχία είναι αποτέλεσμα συμψηφισμού. Μόνο στο τέλος του έτους μπορώ να πω αν μια χρονιά πήγε καλά» εξηγεί ο κ.Μουστάκας.


Εισιτήρια φορτωμένα με φόρους και ακριβή ενοικίαση χώρων


Κατά τον ίδιο, η βαλκανική γειτονιά της Ελλάδας κινείται γοργά στο πεδίο του συναυλιακού τουρισμού. "Η Τουρκία έχει προχωρήσει τρομαχτικά. Η Κωνσταντινούπολη έχει γίνει σημείο αναφοράς. Συναυλίες γίνονται στη Βουλγαρία ή τη Σερβία και αν δεν γίνουν εκεί θα γίνουν στη Σλοβενία ή την Κροατία, όπου είναι ευκολότερο να πάνε οι Σέρβοι ή οι Βούλγαροι.

Εμείς είμαστε μια αγορά με πιο υψηλό κόστος διαμονής και μετακίνησης, καθώς και με ένα εισιτήριο φορτωμένο με φόρους. Επίσης, για να κάνει κάποιος ένα μεγάλο event σε έναν μεγάλο χώρο σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, νοικιάζει τον χώρο έναντι ποσού που ανέρχεται στο 5% των ακαθάριστων εσόδων του, εδώ ξεκινάμε με 15%. Ο ΦΠΑ στις συναυλίες και θέατρα είναι από 3% έως 6,5% σε όλες τις διπλανές χώρες. Σε εμάς είναι 23%, ενώ υπάρχουν κι ένα σωρό άλλοι έμμεσοι φόροι" σημειώνει ο κ.Μουστάκας.


Το παράδειγμα της Ολλανδίας και η ευκαιρία για την Ελλάδα


Υπάρχει ελπίδα; Κατά τον κ.Μουστάκα, με τις σωστές κινήσεις, ναι. "Πέρα από τη γενικότερη σταθεροποίηση της χώρας, νομίζω πως το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσε να ανατάξει λίγο τον πολιτισμικό τουρισμό στη Ελλάδα, θα ήταν η ταυτόχρονη ανάδειξη φυσικού περιβάλλοντος και η παροχή πολιτιστικού προϊόντος, μέσα σε ένα ενιαίο πακέτο διαμονής και περιήγησης.

Το να έρθει κάποιος στην Ελλάδα μόνο για ένα σημαντικό event και να φύγει αμέσως μετά είναι αρκετά ακριβό. Επίσης, στη σωστή κατεύθυνση θα ήταν τα πολλά θεματικά φεστιβάλ. Πάρτε το παράδειγμα της Ολλανδίας. Δεν είχε παράδοση στον χώρο της μουσικής αλλά επένδυσε στον χορό και άλλες μορφές τέχνης. Τα Netherlands (σ.σ. αναφέρεται στο Netherlands Dance Theater) είναι σήμερα, μετά από 30 χρόνια, ένα προσοδοφόρο σχήμα.

Οι Ολλανδοί εκμεταλλεύτηκαν τη γεωγραφική τους θέση και έστησαν μερικά τεράστια φεστιβάλ όπως το Lowlands Festival και το North Sea Jazz Festival, που πλέον μαζεύουν εκατοντάδες χιλιάδες άτομα" σημειώνει και προσθέτει ότι η μεγάλη ροή θεατών συνεπάγεται μικρότερο κόστος και πιο φθηνό εισιτήριο και για τους ντόπιους, ενώ αποφέρει έσοδα από φόρους στο κράτος και αρκετά μεγάλα έσοδα στους επιχειρηματίες και άρα και στους εργαζόμενους και τους καλλιτέχνες.


"Μια χώρα με το φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας και ένα πεντάμηνο-εξάμηνο πλήρους ηλιοφάνειας, με τη θάλασσα και τα βουνά της, θα μπορούσε να οργανώνει τέτοια θεματικά events και να δημιουργήσει θεσμούς, με τη βοήθεια και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κράτους όσον αφορά κυρίως τους διαθέσιμους χώρους, γιατί δεν πιστεύω στον κρατικοδίαιτο πολιτισμό" καταλήγει.


Όταν μέχρι και δύο στους δέκα θεατές ήταν ξένοι


Από την πλευρά του, ο κ.Στεφανίδης επισημαίνει ότι κάποτε η Θεσσαλονίκη προσέλκυε συναυλιακό τουρισμό από διάφορες χώρες. "Πριν το 2008 είχαμε προπώληση εισιτηρίων και αυτό μας έδινε τη δυνατότητα να ξέρουμε από πού έρχονται οι επισκέπτες μας.

Είχαμε θεατές από την Κωνσταντινούπολη, τα Σκόπια, τη Σόφια και το Βελιγράδι. Σε κάθε συναυλία, το ποσοστό των ξένων ήταν γύρω στο 10%-15% και έφτανε ακόμη και στο 20% σε ιδιαίτερες περιπτώσεις [...] Αυτό έχει πλέον αλλάξει και οι αιτίες είναι πολλές, με πρώτη και βασική ότι οι παραγωγοί στα Βαλκάνια θα έπρεπε να οργανωθούν κι αυτοί και οργανώθηκαν. Αλλά εκεί η πολιτεία και άλλοι φορείς στάθηκαν χορηγοί και υποστηρικτές για αυτούς. Η πολιτεία τους διέθεσε υποδομές και κατόρθωσαν με αυτόν τον τρόπο να έχουν συναυλίες με πολύ χαμηλά εισιτήρια [...] Κάποτε φέρναμε τον ανθό των Βαλκανίων στη Θεσσαλονίκη. Δεν ήταν απλά τα τουριστικά γκρουπ, που έχουν τα καλά τους και τα κακά τους, ήταν το μέλλον των Βαλκανίων, νέοι από 18 μέχρι 25 και 30 ετών" σημειώνει.


Ο Manu Chao δείχνει τον δρόμο αλλά ο δρόμος είναι μακρύς


Έχουμε χάσει οριστικά την ευκαιρία να δημιουργήσουμε κάτι καλό σε αυτό το πεδίο; Όχι, αλλά ο δρόμος είναι δύσκολος, δεδομένου ότι και η πολιτεία δεν βοηθάει. "Πέρυσι με τον Manu Chao υπήρχε προσέλευση 35000 ατόμων, συν άλλα 5000 που μπήκαν στον χώρο με ντου. Είχαμε 2000 θεατές από Ισραήλ, 5000 από Βαλκάνια και 7000 από Αθήνα.

Άρα σίγουρα υπάρχει η δυνατότητα και ο δρόμος. Ποια ήταν όμως η στάση της πολιτείας; Τραγική" επισημαίνει ο κ.Στεφανίδης και προσθέτει ότι η πολιτεία διαχρονικά επενδύει σε αυτό το κομμάτι κατά προτεραιότητα στο Λεκανοπέδιο. "Αν θα παρακολουθήσετε τις επιδοτήσεις, τις χορηγίες κτλ, στο Λεκανοπέδιο, ακόμη και τώρα, όπως αυτές εκδηλώνονται μέσω υποστήριξης από ιδρύματα ή ιδιώτες, θα δούμε ότι η ψαλίδα με την περιφέρεια είναι τεράστια", σημειώνει.


Ο "κανιβαλισμός" της αγοράς νυχτερινής διασκέδασης


Πιέσεις δέχεται εξαιτίας της κρίσης -αλλά και της ...αταξίας, όπως χαρακτηριστικά λέει ο κ.Στεφανίδης- και η αγορά της νυχτερινής ζωής της Θεσσαλονίκης. "Των έξι χρόνων της κρίσης έχουν προηγηθεί άλλα έξι τουλάχιστον συλλογικής αταξίας. [...]

Έχουν εξαφανιστεί τα μεγάλα κλαμπ και έχουν εμφανιστεί ένα σωρό μικρά. Κάθε μαγαζάκι που μπορεί να κρεμάσει δύο ηχεία και έναν μικρό ενισχυτή έχει μετατραπεί σε κλαμπ. Αυτό έχει καταστήσει τα μεγάλα κλαμπ μη βιώσιμα με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν μεγάλες μετακλήσεις [καλλιτεχνών] στην πόλη. Τα δε μικρά επιβιώνουν με κανιβαλισμό.

Το 90% στηρίζεται στην παράνομη λειτουργία η οποία έχει καταστρέψει οτιδήποτε οργανωμένο. Κανονικά υπάρχει άδεια για να μπορείς να παίζεις με ανοιχτή πόρτα, ώστε να μην ενοχλείς τους γύρω. Εδώ έχουμε δημιουργήσει καινούργια γενιά ακροατών, που ακούν ταυτόχρονα από δύο διαφορετικά ηχεία... Σίγουρα Θα δούμε κι άλλα λουκέτα σε μεγάλους πολιτιστικούς χώρους της Θεσσαλονίκης" καταλήγει ο κ.Στεφανίδης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αννα Ροκόφυλλου: «Στον ΟΠΑΝΔΑ θέλουμε να αναδείξουμε την ιστορικότητα της Αθήνας»

Culture / Αννα Ροκόφυλλου: «Στον ΟΠΑΝΔΑ θέλουμε να αναδείξουμε την ιστορικότητα της Αθήνας»

Η Άννα Ροκοφύλλου, πρόεδρος του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων, κάνει έναν απολογισμό των δύο πρώτων ετών της θητείας της και δεν κρύβει τον ενθουσιασμό της για το Φεστιβάλ Κολωνού (6-28/9) με το οποίο ο πολιτισμός γίνεται διαθέσιμος σε κάθε δημότη.
ΕΛΕΝΗ ΤΖΑΝΝΑΤΟΥ
Το συγκινητικό βίντεο με τον Μικ Τζάγκερ για την επιστροφή του κοινού στο Άλμπερτ Χολ

Lifo Picks / Το συγκινητικό βίντεο με τον Μικ Τζάγκερ για την επιστροφή του κοινού στο Άλμπερτ Χολ

Your Room Will Be Ready: «Ανυπομονούμε να αρχίσουμε να δημιουργούμε αναμνήσεις μαζί σας με καλλιτέχνες παγκόσμιας κλάσης για άλλη μια φορά. Έχουμε περισσότερη ιστορία να γράψουμε».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Κοντσέρτα του Μότσαρτ σε όργανα εποχής από τους μουσικούς της Καμεράτας

Culture / Κοντσέρτα του Μότσαρτ σε όργανα εποχής από τους μουσικούς της Καμεράτας

Η συναυλία του βραβευμένου αθηναϊκού συνόλου, το οποίο φημίζεται για τις ιστορικές πρακτικές ερμηνείας του σε όργανα εποχής, αποτελεί συμπαραγωγή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και των Μουσικών της Καμεράτας.
Η «Κληρονομιά» του Μαριβώ σε οn demand προβολές αυτό το Σαββατοκύριακο

Culture / Η «Κληρονομιά» του Μαριβώ σε οn demand προβολές αυτό το Σαββατοκύριακο

Η παράσταση σε σκηνοθεσία Γιάννη Νταλιάνη, που πρόλαβε να πραγματοποιήσει δύο μόνο παραστάσεις στην Πάνω Σκηνή του «Από Μηχανής Θεάτρου», έρχεται σε on demand προβολή το Σάββατο 27 και την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου.

σχόλια

2 σχόλια
Από την πλευρά της Ροκ μουσικής πάντως, μια χαρά έρχονται μπάντες και, σχετικά, με μειωμένα εισητήρια από ότι τα προηγούμενα χρόνια. Ήρθαν οι Black Labal Society με 24€ νομίζω. Ήρθε μία από τις καλύτερες μπάντες του πλανήτη με 2μιση ώρες setlist, οι Machine Head με 26€. Έρχονται οι Arch Enemy με 22€. Πέρασαν από το RockWave οι θρύλοι Judas Priest.Θα συμφωνήσω με τον metalex για την αγορά. Όλο αυτό που συμβαίνει έχει και το θετικό του. Σιγά σιγά βγαίνουν και καινούργιες μπάντες και αποκαλύπτονται ταλέντα αυτής της σκηνής. Η Underground σκηνή κάνει ένα "ξέσπασμα" που με 5€ μπορείς να δεις 3-4 "μικρές" μπάντες που να αξίζουν.
Προσωπικά ήθελα σαν τρελός να δω OM.Αν δεις στο group της περιοδίας τους τα σχόλια τα μισά λενε γιατί δεν έρχεστε ελλάδα. Προφανώς και θα γέμιζε το stage, έχουν ξαναέρθει, λόγω capital controls και γραφειοκρατίας δεν μπλέξανε.Τουλάχιστον έχει GOAT το σάββατο...
Νομίζω ότι τα πέρι capital controls είναι λίγο μπαρούφες. Το καλοκαίρι με capital controls ήρθαν στην Κρήτη οι Sabaton. Για δεύτερη φορά σε έναν χρόνο.Τα capital controls εμάς δυσκολεύουν να πάμε, όχι τις μπάντες. Και εδώ που τα λέμε, όχι και τόσο. Μια χαρά θα δώσουμε (οι περισσότεροι, όχι όλοι, τα 30€ μας για μια μπάντα που γουστάρουμε).Κάποιες μπάντες δεν έρχονται και, ίσως, δεν θα έρθουν ποτέ γιατί έχουν τεράστιο κασέ. Δεν βρίσκεται διοργανωτής να του φέρει ή είναι τεράστιο το ρίσκο. Στους Black Label σίγουρα μπήκαν μέσα με τον κόσμο που είχε. Αλλά τι να κάνεις; Δεν μπορείς να έχεις τα πάντα.Και ένα άλλο παράδειγμα με διαφορετικά είδη. Arctic Monkeys & Five Finger Death Punch. Κορυφαίοι στο είδος τους και οι 2. Δεν έρχονται τόσα χρόνια γιατί ζητάνε πολλά και δεν τους φέρνει κανείς. Τόσο απλά. Όχι λόγω Capital Controls.Και για να κλείσω, όπως είπαν οι τιτανομέγιστοι Machine Head, "θα μπορούσατε να είστε σε οποιοδήποτε danceclub και να χορεύεται και να δείνετε εκεί τα λεφτά σας, αλλά ενώ είναι δύσκολο, είστε Σάββατο βράδυ μαζί μας, στους Machine Head και αυτό είναι τιμή για μας".
Imho guys, sorry κιόλας, αλλά όσον αφορά τις συναυλίες, δε με πολυψήνει να πληρώνω 50ευρα σε εισητήρια, για τον οποιοδήποτε καλλιτέχνη να έρχεται εδώ για να κάνει την αρπαχτή του για μία ωρίτσα. Η μόνη φορά που τα 'σκασα και το χάρηκα, ήταν με τους Prodigy φέτος, επειδή τα πήρα νωρίς οπότε ήταν πιο φτηνά (36€) και παίξαν κοντά δυο ώρες (δεν ορκίζομαι, χτυπιόμουνα αρκετά τότε δε χρονομετρούσα...).Σαφώς στην διαμόρφωση της τιμής παίζουν ρόλο η ενοικίαση χώρου και φόροι και λοιπά έξοδα, αλλά ο κόσμος και η αγορά έχουν τρόπο να αυτορυθμίζονται και να "αντιδρούν", οπότε θα φάνε χ λόγω κόστους οι "οργανωτές" αλλά αυτό θα πρέπει να οδηγήσει σε πτώση τιμών αν θέλουν να προσελκύσουν κόσμο.Γιατί στην Ελλάδα είμαστε και ανάποδοι, και βλέπω να μας λένε "εισητήριο 80€" γιατί είναι "δύσκολοι καιροί για συναυλίες"...
Συμφωνώ! Αν και οι συναυλίες ζητούσαν 50ευρα και πριν την κρίση για να παίζουν αρπαχτές.. Α! Και οι Prodigy το Καλοκαίρι έπαιξαν 1 ωριτσα (ή 1 :15 βασικά νομίζω) :)

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ