Καθώς η χρονιά τελειώνει, ζητήσαμε απ' τον δικό μας M.Hulot να φτιάξει μια λίστα με υποψηφιότητες για το άλμπουμ της χρονιάς. Επέλεξε 16 άλμπουμ που κυκλοφόρησαν 2015, χωρίς αξιολογική σειρά, ώστε οι αναγνώστες μας να έχουν μια έτοιμη λίστα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μπορεί κάποιος να προσθέσει κάποιο άλμπουμ που δεν είναι στη λίστα.
Σημείωση: Δεν πρόκειται για τα αγαπημένα του M.Hulot (ελπίζουμε πως θα τα παρουσιάσει σε ξεχωριστό ποστ) αλλά για δέκα δίσκους που συζητήθηκαν και ακούστηκαν πολύ τη φετινή χρονιά.
Adele-25
Ο τρίτος της δίσκος, κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ πωλήσεων.
To «25» τήρησε την παράδοση των προηγούμενων δύο που έφεραν επίσης ως όνομα την ηλικία της όταν τα έγραφε («19» και «21»).
Ενδεικτικό τραγούδι: Hello
The Weeknd-Beauty Behind the Madness
Aπό την παρουσίαση του M.Hulot:
Το Beauty Behind The Madness του Weeknd είναι λίγο σαν best of με όλα αυτά τα κομμάτια του που έχουν ήδη ακουστεί πολύ τον τελευταίο καιρό –το πρόστυχο 'Often', το 'Can't Feel My Face', το 'The Hills', το Earned It (απ' το σάουντρακ του Fifty Shades of Grey). Είναι κλασικός ήχος Weeknd με γλυκόπικρα κομμάτια σε παραγωγή των Kanye West, Max Martin, Mike Dean (μεταξύ άλλων) και guest φωνητικά από σταρ όπως ο Ed Sheeran και η Lana Del Rey.
Ενδεικτικό τραγούδι: Can't Feel My Face
Kendrick Lamar-To Pimp a Butterfly
O Kendrick Lamar σαρώνει σε όλες τις λίστες για το δίσκο της χρονιάς με το «Pimp A Butterfly», γράφει ο M.Hulot: Είναι η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια (νομίζω από την εποχή του Blue Lines των Massive Attack) που υπάρχει τέτοια ομοφωνία στο άλμπουμ της χρονιάς. Ο Kendrick Lamar και το «Pimp A Butterfly» σάρωσε και είναι στο νούμερο ένα (ή στη χειρότερη των περιπτώσεων στα τρία πρώτα) σχεδόν παντού, από τα πιο mainstream μέσα μέχρι και τα «δύσκολα» και πιο «ψαγμένα» εναλλακτικά.
Ενδεικτικό τραγούδι: King Kunta
Bjork-Vulnicura
Την παραγωγή του "Vulnicura" υπογράφουν ο οραματιστής της ηλεκτρονικής μουσικής Arca και ο Βρετανός The Haxan Cloak .
H συμμετοχή τους αποδεικνύει για ακόμα μια φορά το ενδιαφέρον της Bjork στην αναζήτηση της underground σκηνής, προς όφελος της εξέλιξης και της δικής της μουσικής. Λίγο πριν την κυκλοφορία του, με ένα σημείωμα που έγραψε με το χέρι η Ισλανδή μουσικός είχε αποκαλύψει τους τίτλους και από τα 9 κομμάτια του άλμπουμ: 'Stonemilker', 'Lionsong', 'History of Touches', 'Black Lake', 'Family', 'Notget', 'Atom Dance', 'Mouth Mantra' και 'Quicksand'.
Ενδεικτικό τραγούδι: Lionsong
Tame Impala-Currents
Ήταν Μάιος όταν ο Kevin Parker μοιράστηκε ένα καινούριο τραγούδι από το άλμπουμ Currents του συγκροτήματος. Γεμάτο ανεμελιά και φρεσκάδα, σαν να πετάχτηκε ευθύς από το χρονομπάουλο των 60s-70s, το Disciples των Tame Impala ήταν ένα ιδανικό soundtrack για pool parties και βόλτες με το ποδήλατο στην εξοχή. Το ίδιο και ο τρίτος δίσκος των Αυστραλών που ακολούθησε και μάλιστα είχε πολύ καλή εμπορική πορεία σε ΗΠΑ, Μ. Βρετανία και αλλού...
Ενδεικτικό τραγούδι: Let it happen
Lana Del Rey–Honeymoon
O τέταρτος δίσκος της Lana Del Rey ήταν χαμηλών τόνων και της χάρισε τις καλύτερες κριτικές ολόκληρης της καριέρας της. Όσο πιο διάσημη γίνεται η Del Rey τόσο πιο αντιεμπορικούς δίσκους βγάζει, κάνοντας το δικό της, χωρίς να νοιάζεται για εταιρίες και πωλήσεις. Μπαρόκ ποπ, ονειρικές ενορχηστρώσεις, προσωπικοί στίχοι και αιθέριες μελωδίες χαρακτηρίζουν τα 14 τραγούδια του Honeymoon, που απομακρύνονται όσο πιο πολύ μπορούν απ' αυτό που θα λέγαμε «ραδιοφωνικό» ή «σουξέ». Παρ' όλα αυτά ο δίσκος αγαπήθηκε απ' τους φαν της αλλά και πολλούς κριτικούς που μέχρι πρόσφατα την είχαν στη μπούκα.
Ενδεικτικό τραγούδι: Music To Watch Boys To
Sufjan Stevens–Carrie & Lowell
Γράφει η Μαρία Παππά στο LIFO.gr:
Στο άλμπουμ πρωταγωνιστούν η απώλεια, η μοναξιά, η αγάπη, η απογοήτευση και εντέλει η λύτρωση. Δεν κάνει θέμα την πίστη του. Ο ίδιος ο Stevens μοιάζει συνέχεια να παλεύει με τον εαυτό του και την κατάθλιψη. Μια μάχη ανάμεσα στο σκοτάδι και στο φως. Αγαπούσε ειλικρινά και βαθιά την μητέρα του παρά την τρομερή εγκατάλειψη που βίωσε. Την αγαπούσε ακόμη και αν δεν καταλάβαινε τις πράξεις της ή την συμπεριφορά της. Και αυτή του η αγάπη είναι διάχυτη στο δίσκο και η ανικανότητα του να αντιμετωπίσει τον θάνατο της, τον κάνει σπαρακτικό ανά στιγμές. Και απόλυτα αληθινό.
Ώρες, ώρες πλησιάζει στην απόγνωση τον Elliott Smith ή την μεγαλειώδη ταπεινότητα των Simon & Garfunkel. Ο Stevens αποδεικνύει ότι είναι στα καλύτερα του όταν είναι απλός χωρίς να επιδιώκει ένα μεγαλεπήβολο κόνσεπτ. Αστειευόμαστε μαζί με ένα φίλο για την βαθμολογία που έχει πάρει στο pitchfork – του έχουν βάλει 9.3. «Για 9.5 είναι», μου λέει. Έχει σημασία; Είναι μεγάλο άλμπουμ!
Ενδεικτικό τραγούδι: Should Have Known Better
Justin Bieber- Purpose
Nευρίασε με θαυμάστριες σε συναυλία, αφέθηκε να φωτογραφηθεί ολόγυμνος, ζήτησε για χιλιοστή φορά συγγνώμη για τη συμπεριφορά του, κι όμως: ο Justin Bieber εκανε φέτος τη διαφορά με τη μουσική του. Το τέταρτο άλμπουμ του Καναδού, πούλησε πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα στις ΗΠΑ και έβγαλε τρία μεγάλα σουξέ - και ταυτόχρονα πήρε τις καλύτερες κριτικές της καριέρας του για την χαλαρή, ηλεκτροdance μουσική του. Δεκάδες παραγωγοί συνεργάστηκαν για το αποτέλεσμα, με του Diplo και Skrillex να κάνουν τη διαφορά.
Ενδεικτικό τραγούδι: What Do You Mean?
Blur-The Magic Whip
Η επιστροφή των Blur μετά από 12 χρόνια, και μάλιστα με ένα άλμπουμ που έχει ενδιαφέρον. Ίσως είναι και η μόνη κυκλοφορία της άνοιξης από συγκρότημα των '90s που μπορεί να προκαλεί ακόμα συζητήσεις. Δήλωσε ο Damon Albarn: «Είναι μια επιστροφή στον τρόπο που ηχογραφούσαμε όταν πρωτοξεκινήσαμε. Δεν ήταν σε ένα πολυτελές στούντιο, ήταν πολύ κλειστοφοβικά και έκανε πολύ ζέστη. Μπήκαμε μέσα και βγάλαμε ένα σωρό ιδέες».
Η ιδέα τους ήρθε στο Hong Kong μετά από μια ακύρωση συναυλίας τους στην Ιαπωνία. Η μπάντα πέρασε τις επόμενες 5 ημέρες, σημειώνοντας ιδέες. Ο Albarn χαρακτήρισε το άλμπουμ ότι έχει το ίδιο στυλ με την μουσική που έκανε ο David Bowie την δεκαετία του '70, την Βερολινέζικη περίοδο του. Είπε χαρακτηριστικά «Δεν υπάρχει ποιμενικό σε αυτό – είναι πολύ αστικό».
Ενδεικτικό τραγούδι: Ong Ong
Grimes – Art Angels
H Claire Boucher είναι η GRIMES, γεννημένη το 1988 με καταγωγή από το Βανκούβερ του Καναδά. Από το 2010 παράγει πειραματική ηλεκτρονική μουσική με βάση το Μόντρεαλ. Ο ήχος της περιγράφεται ως underground industrial electronic και τα live της είναι περιζήτητα. Κάνει μόνη της την παραγωγή, τα βίντεο και επίσης χρησιμοποιεί την χαρακτηριστική φωνή της σαν μουσικό όργανο.
Στο τέταρτο άλμπουμ της, το Art Angels έκανε παραγωγή η ίδια και το κυκλοφόρησε μέσω της ιστορικής 4ΑD. To άλμπουμ είναι πιο προσιτό απ' τα προηγούμενά της, διατηρώντας όμως τις πειραματικές πινελιές που χαρακτηρίζουν τη μουσική της.
Ενδεικτικό τραγούδι: Flesh without Blood
