Οι πρώτοι δίσκοι που αγάπησαν οι Karma Violens

Facebook Twitter

Draconian Times - Paradise Lost

Πρέπει να ήμουν 6η Δημοτικού και ίσα που είχα αρχίσει να ακούω rock και μετέπειτα metal.

Ακόμα θυμάμαι που ήμουν στο σπίτι του Γιώργου, παιδικού φίλου από το σχολείο και ψαχουλεύαμε τα βινύλια του μεγάλου του αδερφού μέχρι που έπεσε στα χέρια μας το Fear of the Dark των Maiden. Από εκεί και πέρα δεν υπήρχε γυρισμός. Μπήκα με τα μπούνια στη μουσική. Όλος μου ο κόσμος περιστρεφόταν γύρω από το rock και το metal. Ακόμα θυμάμαι που είχα αγοράσει το πρώτο μου cd, το οποίο ήταν το Number of the Beast και το είχα αγοράσει με το τίμιο χαρτζιλίκι μου από το ιστορικό Juke Box στην Καλλιθέα στη Θησεώς. Όλοι οι πρώτοι μου δίσκοι αγοράστηκαν από αυτό το μαγαζί, όπως και οι πρώτες μου κασέτες επίσης. Εκεί αγόρασα τα πρώτα classics, Sabbath, Megadeth, Metallica κλπ.

Νομίζω οτί είμουν 1η Γυμνασίου και πήγα να πάρω μια συλλογή Black Sabbath γιατί γούσταρα το Paranoid. Περίσσεψαν κάποιες δραχμές και δεν ήξερα σε τι άλλο να επενδύσω.

Εκεί κάπου ξεπρόβαλε το Draconian Times των Paradise Lost. Δεν είχα ιδέα γι’ αυτούς, όμως το εξώφυλλο ήταν έργο τέχνης. Ξεχώριζε από όλα τα άλλα. Δεν μου αφησε πολλά περιθώρια να πώ την αλήθεια. Το τσίμπησα. Μόλις το έβαλα στο στερεοφωνικό το πιανάκι του Enchantment απλά με έβαλε στο mood. Νομίζω ότι εκεί ερωτεύτηκα την κιθάρα του Machintosh όσο κανενός άλλου. Τα φωνητικά του Holmes έβγαζαν πόνο σε κάθε τραγούδι και το rhythm section ήταν απλά αυτό έπρεπε να ήταν. Βασικά η ατμόσφαιρα του Draconian είναι μοναδική και σπάνιας ομορφιάς. Παίζει να έχω ακούσει το δίσκο καμιά χιλιάρα φορές χωρίς πλάκα…

Ένα bonus που με έκανε να αγαπήσω το δίσκο λίγο παραπάνω από τους άλλους ήταν όταν ένα απογευματάκι καλοκαιριού είχα βάλει το δίσκο να παίζει στο σαλόνι. Θυμάμαι όλη η φαμίλια να είναι στο σπίτι. Κάποια στιγμή μου φωνάζει η αδερφή μου που είχε γυρίσει λιώμα από δουλειά “αμάν ρε Στέφανεεε. Μας έχεις ταράξει με τις βλακείες που ακούς”. Εκείνη τη στιγμή ο πατέρας μου(φαν της κλασσικής και τζαζ) αφήνει την εφημερίδα που διάβαζε τσιτωμένος και έρχεται προς το μέρος μου. Με κοιτάει με ένα άγριο βλέμμα, πιάνει τη θήκη του cd, βάζει το δίσκο μέσα στο cd player και κάνει τη θήκη επιτόπου φρίσμπι μέχρι που καρφώθηκε στο τοίχο. Εκεί με έπιασε η καρδιά μου...δεν το πίστευα. Να πω την αλήθεια έκλαψα αλλά είναι από τις στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Από τότε κατάλαβα ότι ο δίσκος αυτός σήμαινε κάτι το ιδιαίτερο για μένα. Λίγες μέρες αργότερα ο πατέρας μου, μου ζήτησε συγνώμη και μου έφερε ένα μικρό cd player για να ακούω στο δωμάτιο τα δισκάκια μου. Εκεί κατάλαβα ότι τους είχα ζαλίσει. H θήκη είναι ακόμα μέχρι σήμερα σπασμένη.

- Στέφανος

Far Beyond Driven -Pantera

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Ιούνιο του 1996 μετά το τέλος των σχολικών εξετάσεων που ο ξάδερφος μου,

ο οποίος με μύησε στην metal μουσική, μου φέρνει για δώρο το Far Beyond Driven των Pantera. Θυμάμαι στην αρχή βλέποντας το εξώφυλλο του άλμπουμ δεν είχα ενθουσιαστεί γιατί περίμενα κάτι πιο ακραίο για metal συγκρότημα. Πριν προλάβω να ολοκληρώσω τη σκέψη μου, ο ξάδερφος μου με προλαβαίνει και λέει ετοιμάσου για ένα από τα πιο ακραία πράγματα που έχεις ακούσει.

Για να μην μακρηγορώ έβαλα να ακούσω το άλμπουμ. Από το πρώτο κομμάτι του δίσκου ένιωσα λες και ανακάλυψα τον κόσμο, το άκουγα για ένα μήνα συνέχεια είχα μάθει απ’ έξω όλα τα κομμάτια, τους στίχους και ήταν και η πρώτη μου επαφή να ξεκινήσω να τραγουδάω με brutal φωνητικά.

Για αυτό το άλμπουμ δεν θέλω να κρύψω ότι ακόμα και σήμερα, όποτε το ακούω έχω ακριβώς την ίδια ανατριχίλα ειδικά στα κομμάτια όπως 5 minutes alone, I’m broken(το οποίο έχουμε διασκευάσει με τους karma), Becoming και Slaughtered είναι λες και τρως σφαλιάρα στα μούτρα. Επίσης δεν θα ξεχάσω τις κατάρες που είχε ρίξει ο αδερφός μου για το πόσες φορές είχα ακούσει το άλμπουμ. Και τελειώνοντας μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ζωής μου ήταν όταν γνώρισα τον Phil Anselmo (τραγουδιστή της μπάντας) και μου υπέγραψε το αριστούργημα του ακραίου ήχου που λέγεται Far Beyond Driven. – Μάριος

Symbolic –Death

Όταν με ρωτούν ποιος είναι ο αγαπημένος μου δίσκος, πάντα αυθόρμητα λέω το “Symbolic” των Death.

Αν και είχα μπει στο metal για τα καλά από πολύ μικρότερος, είχα πάντα την λαχτάρα του να ακούω όσο περισσότερα συγκροτήματα από όλο το φάσμα του metal μπορούσα , έχοντας σαν αποτέλεσμα να μου αρέσουν εξίσου πολλές μπάντες από διαφορετικά είδη.

Μέχρι που κάποια στιγμή το ‘95 έβλεπα μια metal εκπομπή στην TV που ούτε καν μπορώ να θυμηθώ κανάλι ή κάτι άλλο σχετικό, και εκεί άκουσα να μπαίνει το Lack of comprehension των Death.

Θυμάμαι κόλλησα με τον ήχο της μπάντας άλλα και με την φοβερή BC RICH κιθάρα του Chuck. Είπα στον εαυτό μου ότι έπρεπε άμεσα να μάθω περισσότερα για αυτή την μπάντα.Την επόμενη μέρα πήρα φίλους και γνωστούς και όλοι με συμβούλεψαν να κατέβω κέντρο και να πάρω το Symbolic. Με το που άκουσα το πρώτο riff από το ομώνυμο τραγούδι κατάλαβα πως είχα βρει το τελευταίο κομμάτι στο παζλ ως προς το ποιό θα είναι το στύλ μου, μέρες ολόκληρες έπαιζε η κασέτα, είχε γεμίσει το κεφάλι μου από ανελέητα riff, μελαγχολικές μελωδίες και σκοτεινούς στίχους.

Μετά από λίγο καιρό άρχισα να ασχολούμαι σοβαρά με την κιθάρα. Ήθελα να συνθέσω και εγώ όπως ο Chuck.

Ακόμα και τώρα όταν κάνουμε sound check πριν το live, με το που ανοίγω το ρεύμα παίζω το πρώτο riff από το ομώνυμο τραγούδι του Symbolic.

 –Γιώργος

Rust in Peace- Megadeth

He's a lunatic and that's why the music he produced is fucking kick ass!

Ένας δίσκος τίγκα σε progressive thrash ριφολογια με τον θειο Mustaine να δένει τους στίχους με την μουσική με μαγική μαεστρία.Ένας δίσκος που είναι ένα σεμινάριο συνθέσεων αλλά και με ενορχηστρώσεις στις ρυθμικές κιθάρες λες και βγήκαν απο την κόλαση του Δάντη. Δοκίμιο για κάθε κιθαρίστα που θέλει να λέγεται shredder και με τον Marty Friedman να ξεδιπλώνει το ταλέντο του σε κάθε νότα, όπου το Ύφος, ο ήχος και οι εκτελέσεις του θα μείνουν στην ιστορία. Ο δίσκος με το καλύτερο σάλο στη metal μουσική ως σήμερα.

Η τετράδα που σκοτώνει Menza-Ellefson-Friedman-Mustaine.
Metal όσο δεν πάει ...hangar 18 and enough said.
Ένας δίσκος που με έκανε να θέλω να σχηματίσω μπάντα.
Ένας δίσκος που διαμόρφωσε τον τρόπο σκέψης μου ως κιθαρίστα.
Ένας δίσκος που όταν τελειώνει η ακρόαση του είμαι πιο τσιτωμένος απο πριν. Ένας δίσκος που κέρδισε την θέση του στο πάνθεον της μουσικής.
Ένας δίσκος που αγαπώ, μεγάλωσα και θα τον πάρω μαζί μου στα Ηλύσια Πεδία. -Κώστας

________________

Το άλμπουμ Skin of Existence των Karma Violens κυκλοφορεί μέσω των Rock of Angels Records και Growl Records. Θα παίξουν live στο Six Dogs στις 5 Ιουνίου και στο Κύτταρο στις 20 Ιουνίου. Περισσότερα για τους ίδιους στο Official website της μπάντας και στην σελίδα τους στο Facebook