TO «SPIKE LEE» TOY ΛΕΞ είναι ένα κομμάτι από το περσινό άλμπουμ του «ΜΕΤΡΟ», από τις πολύ δυνατές στιγμές του (με αναφορά στο «Welcome to the party» του Pope Smoke και στο Brooklyn drill) με ρεφρέν που λέει:
«Αυτή είναι η ζωή μας, καριόλη, welcome to the party / Δεν ξέρω καλό και κακό (δεν ξέρω), κάνω το σωστό σαν τον Spike Lee / 42 βαθμοί εκεί έξω σαν το νούμερό μου στα Nike / Είπα, δεν ξέρω τι είναι καλό και κακό κάνω το σωστό σαν τον Spike Lee».
Το «Spike Lee» επέλεξαν οι Kepler is Free να ντύσουν μουσικά, χρησιμοποιώντας το acapella του ΛΕΞ και κάνοντας ένα rework στο κομμάτι, δίνοντάς του μια πιο urban jazz προσέγγιση. Αξίζει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη συνεργασία είναι στα πλαίσια της νέας συνεργασίας της Veego Records με τον ΛΕΞ.
«Δεν παίζουμε ζάρια, μονάχα αμάξια και σπίτια στο ΚΙΝΟ / Εδώ δεν είναι Μπρούκλιν, δεν είναι Σικάγο, δεν είναι Λονδίνο (Σαλούγκα) / Ανησυχεί, μη λιώσουν οι πάγοι και πνιγούμε απ' τα κύματα / Της λέω ξέχνα τα αυτά, εδώ είναι Βαλκάνια έχουμε άλλα προβλήματα / Ey, ey. Επώνυμα ρούχα να νοιώθουμε ωραίοι / Ξέρω τι φταίει που ανησυχώ μη γεράσουμε νέοι / Είμαι εκεί έξω με κόβουν οι τσέοι, 24/7 σα' Today / Αν δεν τα ζει δε με νοιάζει τι λέει θα τον κάνω να κλαίει σαν τη Lana del Rey / Born to Die, βρισκόμαστε κάπου στο ενδιάμεσο / Δε μας θέλει κανείς, μονάχα οι σκύλοι πάνε στον παράδεισο (γουφ γουφ) / Αφού έφτασα εδώ ευχαριστώ όσους μ' έκαναν άνθρωπο (ευχαριστώ) / Η γιαγιά κι ο παππούς μου, δε μεγαλώσαν κανέναν αχάριστο / Ευχαριστώ κάθε μπάτσο που μ' έδεσε και μου 'πε θα δω τι θα πάθω / Κάθε ξεφτίλα δημοσιογράφο που ούτε καν υπογράφει το άρθρο (τον μπούλο) / Ευχαριστώ κάθε ράπερ που κράζει και φροντίζει να μην το μάθω / Δεν παίρνω βραβεία γι' αυτό βγάζω λόγους μέσα από τις μπάρες που γράφω
Είδα το Μίσος σε βιντεοκασέτα απ' τα Νέα όταν πήγαινα πρώτη λυκείου (ναι) / Το είδα ξανά δέκα χρόνια μετά στις 6 του Δεκεμβρίου / Είδα το Scarface για πρώτη φορά μ' ένα γάρο πιο μεγάλο απ' το μπόι μου / «Φά' τους, Τόνυ μου, φά' τους Τόνυ», κόντευα να μπω μες στην οθόνη μου / Δεν έχει σημασία η πτώση λοιπόν, μόνο η πρόσκρουση πάνω στο κρύο μπετόν / Άντε κι ο κόσμος θα γίνει δικός σου, να δω τι θα κάνεις μ' αυτόν / Χειροκροτάν στο μπαλκόνι, λένε δεν ξέρουμε τι ξημερώνει / Τότε δε γράφω ραπ να μη σκοτώνει, δεν παίζω δελτίο να μη με πληρώνει / Επαρχιώτες αστυνομικοί (τι;), are you talking to me? / Εδώ είναι το χωριό μου καριόλη (ακούς ρε;), τίνος το παιδί είσαι εσύ; / Είπα δε θέλω αυτή τη ζωή, οι δρόμοι έχουν νόμους που είναι αυστηροί / Αν σε προδώσει βάλτο να πλυθεί, μέσα στη λεκάνη σαν την Αττική / Η πόλη είναι υγρή, γλιστράνε οι ταράτσες κι οι φωταγωγοί της / Αν τα πάμε καλά καμαρώνει για μας σα να είμαστε οι γιοι της / (Eyo, Dennis, τι λέει; Ελπίζω να σ' αρέσει / Πού 'σαι Tommy, που 'σαι Νότη; / Fyah, όλα καλά πήγαν ε; 42 βαθμοί)».
